Zbigniew Cybulski

Wycinek z historii polskiego kryminału. O „Zbrodniarzu i pannie” Janusza Nasfetera

dziecięcym. Zbrodniarz i panna miał być dla niego testem reżyserskiego warsztatu, „kulturalnym filmem rozrywkowym”. Film spotkał się z jednej strony z negatywnym odbiorem ze strony krytyki, z drugiej odniósł sukces frekwencyjny. Z perspektywy czasu można stwierdzić, że był on dosyć charakterystycznym przykładem filmów kryminalnych, które powstały w latach 60. Bardziej pogłębiona analiza pozwala jednak wskazać w Zbrodniarzu i pannie zarówno oryginalne, broniące się po latach, cechy gatunku, jak i motywy wpisujące się w cały dorobek fabularny Nasfetera.

Sława Przybylska, fot. Tadeusz Kubiak

Nie tylko maki na Monte Cassino. Strategie i konteksty wykorzystania piosenek w dziełach Polskiej Szkoły Filmowej

Ikoniczna scena polskiego kina – rozmowa Andrzeja i Maćka przy płonących kieliszkach z Popiołu i diamentu (1958) Andrzeja Wajdy – ujęta jest w ramę piosenki Czerwone maki na Monte Cassino.… Czytaj więcej »Nie tylko maki na Monte Cassino. Strategie i konteksty wykorzystania piosenek w dziełach Polskiej Szkoły Filmowej

Dorota Karaś, Cybulski, podwójne salto

Przekleństwo deminutywu. O biografii Cybulskiego – recenzja książki “Cybulski: podwójne salto” Doroty Karaś

Dorota Karaś, Cybulski: podwójne salto, Wydawnictwo Znak, Kraków 2016   Przeglądam w dobrze zaopatrzonej czytelni półkę z książkami o tematyce filmowej: są na niej m.in. Cybulski we wspomnieniach w opracowaniu Marioli Pryzwan, dalej… Czytaj więcej »Przekleństwo deminutywu. O biografii Cybulskiego – recenzja książki “Cybulski: podwójne salto” Doroty Karaś