tożsamość

“Zapamiętaj imię swoje”. Dziecięcy bohater w polskim kinie wojennym

Okropności drugiej wojny światowej swą skalą przerosły wszystkie dotychczasowe konflikty. Na zapleczu frontu dochodziło do masowych zbrodni i eksterminacji. Nie oszczędzano w nich dzieci, zwłaszcza jeśli należały one do nacji skazanych przez Niemców na zagładę – Żydów, Romów, Polaków i innych słowiańskich „podludzi”. Przed egzekucjami czy zesłaniem do niewolniczej pracy w obozie koncentracyjnym nie chroniła metryka. W polskim kinie istnieje wyraźny nurt filmów poświęconych dziecięcemu doświadczeniu wojny. Wybrane fabuły, szczególnie Wenecji Jana Jakuba Kolskiego, Europa Europa Agnieszki Holland, Zapamiętaj imię swoje Siergieja Kołosowa i serialu Polskie drogi Janusza Morgensterna skonfrontowano z autentycznymi wspomnieniami ludzi, których dzieciństwo przypadło na czas drugiej wojny światowej. Ponadto film Aleksandra Forda Piątka z ulicy Barskiej stał się podstawą analizy postaw młodzieży wchodzącej w dorosłość zaraz po zakończeniu wojny – z całym bagażem traum w realiach wyniszczonego i spętanego totalitaryzmem kraju.

Aktualizacja “Doliny Issy” Czesława Miłosza w filmie Tadeusza Konwickiego

Autorka artykułu podejmuje się analizy filmu Tadeusza Konwickiego, który wzbudził ambiwalentne odczucia ówczesnych krytyków. Ponadto zastanawia się nad rozbieżnościami między powieścią Miłosza a jej adaptacją. Jako możliwy klucz interpretacyjny autorka podaje odmienną motywację autorów, powracających do krainy z dzieciństwa (wspólnej w ich biografii, a także – jak się okazuje – wyobraźni) z innych pobudek. Wykorzystane przez Konwickiego zabiegi stanowią sedno do zrozumienia aktualizacji, jakiej poddaje tekst polskiego noblisty.