Karol Jachymek, Film – ciało – historia. Kino polskie lat sześćdziesiątych, Wydawnictwo Naukowe Katedra, Gdańsk 2016 Trudno opowiada się o dekadzie lat 60. bez użycia zestawu gotowych… Czytaj więcej »Niewidoczne ciała lat 60. – recenzja książki „Film – ciało – historia. Kino polskie lat sześćdziesiątych” Karola Jachymka
Jean-Luc Nancy napisał w jednej ze swych książek, że pragnieniem Platona było, aby dyskurs miał ciało dobrze zbudowanego zwierzęcia, które wyposażone jest w głowę, tułów i ogon[1]. Choć żaden… Czytaj więcej »Ciało rozproszone – obsesja fragmentów w kontekście hermeneutyki radykalnej. Filozoficzna analiza „Kosmosu” Andrzeja Żuławskiego
(Filmoteka Narodowa – Instytut Audiowizualny, 14 lutego 2018 roku) Anna Jadowska, fot. Monika Bereżecka Dzikie róże (2017) zebrały już sporo nagród, udzieliłaś wielu wywiadów, ale chciałabym cię… Czytaj więcej »Nie jesteśmy bohaterami swoich historii. Z Anną Jadowską rozmawia Monika Talarczyk
Cipka, reż. Renata Gąsiorowska, 2016 r. O ile praktyka artystyczna polskiego autorskiego filmu animowanego od czasów powojennych znajduje się niezmiennie w światowej czołówce, to – paradoksalnie – włączanie jej… Czytaj więcej »„Cipka” i inne (r)ewolucje. Problem konstruowania dyskursu ciała we współczesnym polskim autorskim filmie animowanym
Utrata obiektu miłości to doskonała okazja, by pokazać ambiwalencję stosunku miłości. Sigmund Freud, Żałoba i melancholia Płonące ciała Parę miesięcy temu dostałem maila zawierającego taki załącznik: Na zdjęciu wypalona… Czytaj więcej »Z pamiętnika kiniarza, czyli jak przestałem się bać i pokochałem cyfrę
W kinie polskim okresu PRL-u wyrażanie dominującej ideologii przedkładano nad realizację oczekiwań publiczności. Nie dziwi zatem, że władza nie koncentrowała się wtedy na produkcji gwiazd[1]. W Polsce – inaczej niż na Zachodzie, a zwłaszcza… Czytaj więcej »A właśnie że będę niemoralna. Gwiazdy w kinie polskim okresu PRL-u