{"id":353,"date":"2017-06-25T00:00:00","date_gmt":"2017-06-24T23:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/pleograf.pl\/index.php\/2017\/06\/25\/wszyscy-jestesmy-kinofilami\/"},"modified":"2021-06-25T14:11:15","modified_gmt":"2021-06-25T13:11:15","slug":"wszyscy-jestesmy-kinofilami","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pleograf.pl\/index.php\/wszyscy-jestesmy-kinofilami\/","title":{"rendered":"Wszyscy jeste\u015bmy kinofilami?"},"content":{"rendered":"

Mi\u0142o\u015b\u0107 niejedno ma imi\u0119, za\u015b to, co dla kogo\u015b b\u0119dzie wielkim porywem serca, kto\u015b inny we\u017amie za niegro\u017an\u0105 arytmi\u0119. Podobnie jest z kinofili\u0105, czyli \u2013 od francuskiego cin\u00e9phile \u2013<\/i> mi\u0142o\u015bci\u0105 do kina. Wszystko zale\u017cy od tego, na kt\u00f3r\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 wyrazu po\u0142o\u017cymy akcent. Tadeusz Lubelski, autor ksi\u0105\u017cki Nowa Fala. O pewnej przygodzie kina francuskiego<\/i>, w kinofilii dostrzega przede wszystkim \u201eszlachetne i bezinteresowne znawstwo\u201d, a entuzjast\u0119 sztuki filmowej por\u00f3wnuje do kolekcjonuj\u0105cego ksi\u0105\u017cki bibliofila<\/a>[1]<\/a>. Z kolei dla m\u0142odszej o pokolenie dziennikarki i blogerki Mas Generis kluczowa jest tu raczej \u201efilia\u201d, natomiast ca\u0142o\u015b\u0107 ma dwuznaczny wyd\u017awi\u0119k \u2013 wed\u0142ug jej definicji kino jest afrodyzjakiem, za\u015b kontakt z nim to rodzaj sublimacji erotycznych pragnie\u0144. Oboje znajduj\u0105 jednak przestrze\u0144 porozumienia, bo bez wzgl\u0119du na definicj\u0119 kinofilii X Muza pozostaje w niej zar\u00f3wno przedmiotem, jak i podmiotem (w przypadku autotematycznych wycieczek filmowc\u00f3w) wyj\u0105tkowej atencji. To afektywna sfera, kt\u00f3rej kszta\u0142t zmienia si\u0119 r\u00f3wnolegle z samym kinem oraz jego teori\u0105, ewoluuje wraz z technologicznymi prze\u0142omami, kolejnymi koncepcjami filmu autorskiego, fluktuacj\u0105 gust\u00f3w i m\u00f3d.<\/p>\n

<\/p>\n

M\u0142odzi kinofile ogl\u0105daj\u0105 fotosy z Wakacji z Monik\u0105<\/em> Ingmara Bergmana. Kadr z filmu 400 bat\u00f3w<\/em> Fran\u00e7ois Truffauta <\/span><\/p>\n

W czasach francuskiej Nowej Fali kinofilem okre\u015bla\u0142o si\u0119 widza, kt\u00f3ry kocha\u0142 Alfreda Hitchcocka, Federica Felliniego i Roberta Rosselliniego, ale wiedzia\u0142 te\u017c wszystko o tzw. kinie papy<\/a>[2]<\/a>, cho\u0107by z kronikarskiego obowi\u0105zku. Dzi\u015b jest nim kto\u015b, kto na r\u00f3wni stawia kampowe Mordercze klauny z kosmosu<\/i> (Killer Klowns from Outer Space<\/i>, re\u017c. Stephen Chiodo, 1988), \u017celazn\u0105 klasyk\u0119 neorealizmu, hollywoodzkie superprodukcje w rodzaju Szybkich i w\u015bciek\u0142ych<\/i> (The Fast and the Furious<\/i>, re\u017c. Rob Cohen, 2001 \u2013 pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 cyklu) oraz kontemplacyjne filmy B\u00e9li Tarra. Kiedy\u015b kinofil kolekcjonowa\u0142 fotosy z planu i przemierza\u0142 \u015bwiat w poszukiwaniu cennych pami\u0105tek. Dzi\u015b raczej stawia na ilo\u015b\u0107, gdy\u017c ca\u0142y dorobek produkcji filmowej jest na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki. Jedno pozostaje niezmienne: kinofilia wci\u0105\u017c jest zjawiskiem, kt\u00f3re potrzebuje kolektywu pasjonat\u00f3w, za\u015b jej najbardziej efektowne przejawy dostrzegamy w spontanicznych aktach mi\u0142o\u015bci: protestach nowofalowc\u00f3w na wie\u015b\u0107 o zwolnieniu Henriego Langlois\u2019a z funkcji dyrektora Cin\u00e9math\u00e8que Fran\u00e7aise, kampanii przeciw zdj\u0119ciu z ram\u00f3wki NBC serialu Star Trek<\/i>, finansowym wsparciu na Kickstarterze dla tw\u00f3rc\u00f3w nowego sezonu Veroniki Mars<\/i> czy kupowaniu nadprogramowej liczby p\u0142yt DVD z filmem Dredd<\/i> (re\u017c. Pete Travis, 2012), by nak\u0142oni\u0107 \u201epan\u00f3w z kalkulatorami\u201d do realizacji sequela. Jak zatem wygl\u0105da kinofilia ery cyfrowej? Kim jest kinofil w dobie tak du\u017cej dost\u0119pno\u015bci kana\u0142\u00f3w komunikacyjnych? Wreszcie, w jaki spos\u00f3b manifestujemy dzi\u015b swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do kina? Odpowiedzi na te pytania nale\u017cy szuka\u0107 na styku do\u015bwiadcze\u0144 a\u017c trzech pokole\u0144 widz\u00f3w.<\/p>\n

<\/b><\/p>\n

Widzowie przed kinem \u201e<\/span>Rialto\u201d<\/span> w Katowicach, lata 30., \u017ar\u00f3d\u0142o: Narodowe Archiwum Cyfrowe<\/span><\/p>\n

I. Kinofil 1.0<\/b><\/p>\n

Prehistoria kinofilli \u2013 w rozumieniu zainteresowania sztuk\u0105 filmow\u0105 wykraczaj\u0105cego poza seanse kinowe oraz czytelnictwo prasy kulturalnej \u2013 si\u0119ga lat 20. ubieg\u0142ego wieku i ma swoje korzenie w tradycji tzw. klub\u00f3w filmowych, przysz\u0142ych DKF-\u00f3w, w kt\u00f3rych toczy\u0142y si\u0119 dyskusje o kondycji X Muzy. Pierwsze z nich powsta\u0142y w Pary\u017cu i Londynie w 1924 roku, ale wbrew pozorom nie by\u0142o to zjawisko rozpowszechnione jedynie na Starym Kontynencie \u2013 nieca\u0142e jedena\u015bcie lat p\u00f3\u017aniej za przyk\u0142adem Europejczyk\u00f3w poszli chocia\u017cby Kanadyjczycy, a tu\u017c po wojnie do filmowej spo\u0142eczno\u015bci do\u0142\u0105czy\u0142y m.in. Nowa Zelandia i Australia. Podstaw\u0105 rodz\u0105cego si\u0119 zjawiska kinofilii by\u0142a oczywi\u015bcie pewna systematyzacja dorobku kinematograficznego \u2013 zw\u0142aszcza w obliczu wyra\u017aniej cezury w postaci prze\u0142omu d\u017awi\u0119kowego. Za\u0142o\u017cenie w 1936 roku Cin\u00e9math\u00e8que Fran\u00e7aise wi\u0105za\u0142o si\u0119 nie tylko z rozwojem praktyk archiwizacyjnych, ale r\u00f3wnie\u017c z usankcjonowaniem statusu kinematografii jako rozleg\u0142ej \u201ebazy\u201d, u\u0142atwiaj\u0105cej poszerzanie wiedzy o konkretnych jej pozycjach przez kinoman\u00f3w<\/a>[3]<\/a>.<\/p>\n

Rozw\u00f3j Cin\u00e9math\u00e8que Fran\u00e7aise na przestrzeni kolejnych dekad okaza\u0142 si\u0119 o tyle istotny, o ile mia\u0142a ona wa\u017cny udzia\u0142 w rozkwicie rewolucyjnego nurtu francuskiej Nowej Fali na prze\u0142omie lat 50. i 60. Skupieni wok\u00f3\u0142 pisma \u201eCahiers du Cin\u00e9ma\u201d krytycy filmowi oraz przyszli filmowcy, z Erikiem Rohmerem, Andr\u00e9 Bazinem i Robertem Bressonem na czele, dostrzegali najwy\u017cszy sens w samym ogl\u0105daniu film\u00f3w \u2013 na\u0142ogowo, ca\u0142ymi filmografiami b\u0105d\u017a wed\u0142ug \u201eegzotycznego\u201d klucza<\/a>[4]<\/a>. W tym rozumieniu kinofil by\u0142 kim\u015b na kszta\u0142t wsp\u00f3\u0142czesnego selekcjonera festiwalowego, doskonale zorientowanego w filmowych trendach i pe\u0142ni\u0105cego misj\u0119 popularyzatorsk\u0105. Paliwem dla kinofilii by\u0142a w\u00f3wczas teoria kina autorskiego, kt\u00f3ra przyznawa\u0142a status artysty zar\u00f3wno gwiazdom kinematografii europejskiej, od Felliniego po Ingmara Bergmana, jak i mistrzom ameryka\u0144skich gatunk\u00f3w, takim jak John Ford, Howard Hawks czy Hitchcock, kt\u00f3ry by\u0142 zreszt\u0105 \u201eulubie\u0144cem\u201d wszystkich niemal tw\u00f3rc\u00f3w tego nurtu. Z czasem nowofalowcy znale\u017ali oparcie w zachodnich krytykach oraz tamtejszym dyskursie akademickim \u2013 zar\u00f3wno Susan Sontag, jak i Pauline Kael dostrzega\u0142y w kinofilii szans\u0119 na rewitalizacj\u0119 kina jako spo\u0142ecznego rytua\u0142u<\/a>[5]<\/a>. Wszystko to sprawia\u0142o, \u017ce kinofilia pozostawa\u0142a zawieszona pomi\u0119dzy faktycznym \u201eznawstwem\u201d prawide\u0142 sztuki filmowej a czym\u015b, co nazwaliby\u015bmy dzisiaj dyskursem \u201efanowskim\u201d \u2013 lu\u017anym, niezobowi\u0105zuj\u0105cym, wykorzystuj\u0105cym nieco mniej formaln\u0105 narracj\u0119.<\/p>\n

Oczywi\u015bcie, tak jak ameryka\u0144skie kino, kt\u00f3re nowofalowcy pragn\u0119li doceni\u0107 w ca\u0142ej jego r\u00f3\u017cnorodno\u015bci, wchodzi\u0142o coraz g\u0142\u0119biej w sfer\u0119 biznesu, tak i kinofilia zmienia\u0142a z czasem sw\u00f3j charakter. Faktyczny jej rozkwit przypad\u0142 w Ameryce na czasy starcia przedstawicieli tzw. Nowego Hollywood, czyli grupy ambitnych, docenianych i \u201enierentownych\u201d z punktu widzenia wytw\u00f3rni tw\u00f3rc\u00f3w, takich jak Francis Ford Coppola, Peter Bogdanovich czy Martin Scorsese, z dzie\u0107mi nowego modelu producenckiego tworz\u0105cymi tzw. Kino Nowej Przygody \u2013 George’em Lucasem, Stevenem Spielbergiem i Robertem Zemeckisem<\/a>[6]<\/a>. Kiedy na wysokich kierowniczych stanowiskach w Hollywood na dobre rozgo\u015bcili si\u0119 bankierzy, za\u015b biznes oko\u0142ofilmowy ruszy\u0142 pe\u0142n\u0105 par\u0105, sta\u0142o si\u0119 jasne, \u017ce memorabilia filmowe \u2013 nieodzowna cz\u0119\u015b\u0107 tradycji kinofilskiej \u2013 mog\u0105 zje\u017cd\u017ca\u0107 z ta\u015bmy produkcyjnej, a zainteresowanie kinem mo\u017ce podsyca\u0107 nowa, atrakcyjna mitologia, oparta w du\u017cej mierze na nostalgii. Kino Nowej Przygody \u2013 darzone najwi\u0119kszym sentymentem przez dzisiejszych trzydziesto- i czterdziestolatk\u00f3w \u2013 uczyni\u0142o z obsesyjnej fascynacji X Muz\u0105 rzecz egalitarn\u0105, w rezultacie doprowadzaj\u0105c do w\u0142\u0105czenia kinofilii w przestrze\u0144 ekonomiczn\u0105<\/a>[7]<\/a>. Nie bez przyczyny to w\u00f3wczas rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 kluczowy dla zmiany naszych nawyk\u00f3w odbiorczych proces przenoszenia kinowego do\u015bwiadczenia do domu. Za spraw\u0105 relatywnie taniej technologii VHS zar\u00f3wno kolekcjonowanie film\u00f3w, jak i wielokrotne ich ogl\u0105danie sta\u0142o si\u0119 powszechne<\/a>[8]<\/a>. I podobnie jak w przypadku panuj\u0105cej nam na dobre i na z\u0142e technologii Blu-ray zadecydowali o tym przedstawiciele\u2026 pornobiznesu. To dzi\u0119ki relacjom poda\u017cy i popytu, charakterystycznym dla rynku film\u00f3w dla doros\u0142ych, kasety wideo wygra\u0142y rywalizacj\u0119 z technologicznie bardziej zaawansowanym, ale dro\u017cszym w produkcji formatem Betamax, a w Stanach Zjednoczonych na dobre rozgo\u015bci\u0142y si\u0119 wypo\u017cyczalnie wideo \u2013 ziemia obiecana wszystkich kinofili.<\/p>\n

<\/p>\n

Kasety wideo, \u017ar\u00f3d\u0142o: najem-wynajem.pl<\/span><\/p>\n

II. Cz\u0142owiek z internetu<\/b><\/p>\n

Rozw\u00f3j internetu oraz kryzys tradycyjnej prasy filmowej w najwi\u0119kszym stopniu ukszta\u0142towa\u0142y to\u017csamo\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142czesnego kinofila \u2013 cz\u0142owieka zakochanego w kinie tak samo jak dawniej, ale obcuj\u0105cego z nim za pomoc\u0105 zupe\u0142nie nowych narz\u0119dzi. Gdyby stworzy\u0107 jego profil i skupi\u0107 si\u0119 na cechach dystynktywnych, okaza\u0142oby si\u0119, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich wykszta\u0142ci\u0142a si\u0119 na drodze kontaktu z nowymi mediami oraz ich edukacyjno-rozrywkow\u0105 ofert\u0105. Za\u015b w\u015br\u00f3d czynnik\u00f3w odpowiedzialnych za t\u0119 zmian\u0119 mo\u017cna wyr\u00f3\u017cni\u0107 cztery najwa\u017cniejsze: agresywn\u0105 ekspansj\u0119 portalu YouTube, filmowych baz danych oraz portali spo\u0142eczno\u015bciowych; marginalizacj\u0119 autorytetu krytyka filmowego i egalitaryzacj\u0119 krytyczno-filmowego dyskursu; kapitalizowanie nostalgii ca\u0142ego pokolenia widz\u00f3w oraz szerok\u0105 dost\u0119pno\u015b\u0107 dorobku kinematograficznego; wreszcie \u2013 kultur\u0119 remiksu zamieniaj\u0105c\u0105 szeregowego kinomana w tw\u00f3rc\u0119 audiowizualnych tre\u015bci.<\/p>\n

Czas po\u015brednik\u00f3w<\/b><\/p>\n

YouTube, najwi\u0119kszy serwis gromadz\u0105cy i udost\u0119pniaj\u0105cy materia\u0142y wideo, powsta\u0142 jako platforma wykorzystuj\u0105ca protoko\u0142y tzw. user-generated content<\/i>, czyli tre\u015bci tworzonych, publikowanych, strumieniowanych i komentowanych przez u\u017cytkownik\u00f3w. Dzi\u015b jego tw\u00f3rcy chwal\u0105 si\u0119, \u017ce u\u017cytkownicy ogl\u0105daj\u0105 ponad miliard godzin materia\u0142u dziennie, lecz w roku 2005 YouTube by\u0142 kolejnym start-upem, kt\u00f3ry musia\u0142 skorzysta\u0107 z us\u0142ug \u201eanio\u0142a biznesu\u201d, czyli bogatego inwestora licz\u0105cego na zyski w p\u00f3\u017aniejszej fazie rozwoju projektu (w tym przypadku by\u0142a to sp\u00f3\u0142ka podwy\u017cszonego ryzyka kapita\u0142owego Sequoia Capital). Wraz z rosn\u0105cym potencja\u0142em marketingowym i finansowym YouTube sta\u0142 si\u0119 platform\u0105, kt\u00f3rej zasi\u0119g i popularno\u015b\u0107 zacz\u0119\u0142y wykorzystywa\u0107 najr\u00f3\u017cniejsze podmioty bran\u017cy filmowej: du\u017ce i ma\u0142e festiwale, niezale\u017cne wytw\u00f3rnie i wielkie hollywoodzkie studia, dystrybutorzy lokalni i globalni, nowo powstaj\u0105ce media filmowe i niezale\u017cni dziennikarze. Wraz z przej\u0119ciem YouTube przez Google w pa\u017adzierniku 2006 roku, a tak\u017ce p\u00f3\u017aniejszym wprowadzeniem modelu partnerskiego, kt\u00f3ry pozwala\u0142 wej\u015b\u0107 serwisowi w ekonomiczn\u0105 relacj\u0119 z najaktywniejszymi u\u017cytkownikami, sta\u0142o si\u0119 jasne, \u017ce dla wszystkich mi\u0142o\u015bnik\u00f3w kina YouTube b\u0119dzie czym\u015b w rodzaju \u201edrugiego kina\u201d. To w nim widzowie b\u0119d\u0105 dalej poszerza\u0107 horyzonty i zaspokaja\u0107 potrzeby, kt\u00f3rych za cen\u0119 biletu zaspokoi\u0107 nie mogli.<\/p>\n

Sie\u0107 materia\u0142\u00f3w tworzonych przez profesjonalist\u00f3w oraz p\u00f3\u0142profesjonalist\u00f3w rozros\u0142a si\u0119 b\u0142yskawicznie. Skr\u00f3cenie dystansu pomi\u0119dzy tw\u00f3rcami tre\u015bci a ich odbiorcami odby\u0142o si\u0119 natomiast w spos\u00f3b naturalny \u2013 w ko\u0144cu jedynym, co ich odr\u00f3\u017cnia\u0142o, by\u0142a silna wola oraz stabilne \u0142\u0105cze internetowe. YouTube ju\u017c wcze\u015bniej pe\u0142ni\u0142 rol\u0119 rozrywkow\u0105 \u2013 rankingi, zestawienia filmowe, kompilacje anegdot z planu, zabawne materia\u0142y z produkcji czy inne lu\u017aniejsze formy plasowa\u0142y si\u0119 w czo\u0142\u00f3wce ogl\u0105dalno\u015bci materia\u0142\u00f3w zwi\u0105zanych z kinem. Teraz jednak serwis zacz\u0105\u0142 dodatkowo pe\u0142ni\u0107 rol\u0119 edukacyjn\u0105. Sta\u0142o si\u0119 to mo\u017cliwe dzi\u0119ki ambitniejszych formom, w rodzaju wideoeseju, kt\u00f3rego mistrzowie odebrali wcze\u015bniej kierunkowe wykszta\u0142cenie: filmoznawcze, w dziedzinie monta\u017cu albo sztuki operatorskiej. Kana\u0142y, takie jak WatchMojo, ScreenJunkies, Looper czy CinePix specjalizuj\u0105 si\u0119 w rozrywce i stawiaj\u0105 na zr\u00f3\u017cnicowane gatunkowo materia\u0142y, ale daleko im ju\u017c do gara\u017cowych projekt\u00f3w. Subskrybenci mog\u0105 widzie\u0107 w nich jedynie owoc kinofilskiej pasji, lecz fakt, \u017ce publikuj\u0105 po trzy, cztery profesjonalne materia\u0142y dziennie, \u015bwiadczy raczej o tym, \u017ce posiadaj\u0105 redakcje z prawdziwego zdarzenia. Niekt\u00f3re z wymienionych firm s\u0105 graczami na gie\u0142dzie, inne sponsoruj\u0105 dru\u017cyny z hokejowej ligi NHL, wi\u0119kszo\u015b\u0107 osi\u0105gn\u0119\u0142a w kr\u00f3tkim czasie zasi\u0119g, o jakim tradycyjne media mog\u0142y jedynie pomarzy\u0107.<\/p>\n

Bez wzgl\u0119du na to, czy m\u00f3wimy o zestawieniu dziesi\u0119ciu niezapomnianych wampir\u00f3w w kinie, czy o  dwugodzinnej analizie trop\u00f3w postmodernistycznych w tw\u00f3rczo\u015bci Chantal Akerman, efekt medialnej ekspansji YouTube jest taki sam \u2013 to poszerzanie kompetencji krytyczno-filmowych u\u017cytkownika na trzech najwa\u017cniejszych polach, b\u0119d\u0105cych zarazem filarami nauk filmoznawczych, mianowicie historii, teorii oraz analizy filmu. Niekt\u00f3rzy tw\u00f3rcy robi\u0105 to w spos\u00f3b pozostawiaj\u0105cy wiele do \u017cyczenia, innym mo\u017cna zarzuci\u0107 przerost formy nad tre\u015bci\u0105, a jeszcze innym \u2013 niekompetencj\u0119. Ale dorobek ka\u017cdego z nich zamienia kinofili\u0119 w rodzaj zapo\u015bredniczonego do\u015bwiadczenia. Mi\u0142o\u015bnik kina nieustannie konfrontuje si\u0119 z inn\u0105 wra\u017cliwo\u015bci\u0105, patrzy na kino przez cudze okulary, a sam po\u015brednik nierzadko staje si\u0119 przedmiotem fascynacji. Nieprzypadkowo najpopularniejsi youtuberzy posiadaj\u0105 dzi\u015b status celebryt\u00f3w, a w \u015bwietle reflektor\u00f3w ogrzewaj\u0105 si\u0119 wraz z hollywoodzkimi gwiazdami. Paradoksalnie jednak, dzi\u0119ki bliskiej relacji tw\u00f3rca\u2013odbiorca, kt\u00f3r\u0105 skodyfikowa\u0142 YouTube, wci\u0105\u017c pozostaj\u0105 kinofilami takimi jak my<\/a>[9]<\/a>.<\/p>\n

<\/b><\/p>\n

Andrew Garfield, Joseph Mazzello, Jesse Eisenberg i Patrick Mapel w filmie The Social Network<\/em>.<\/span>
\n<\/span>\u017ar\u00f3d\u0142o: Credit<\/span>Merrick Morton\/Columbia Pictures<\/span><\/p>\n

Krytyk wychodzi<\/b><\/p>\n

W po\u015bwi\u0119conym fenomenowi Facebooka filmie Social Network<\/i> Davida Finchera (2010) wida\u0107, jak internet, linijka kodu po linijce, zmienia struktur\u0119 spo\u0142eczn\u0105. Z pionowej, zak\u0142adaj\u0105cej nadrz\u0119dno\u015b\u0107 elit intelektualnych, na poziom\u0105, w kt\u00f3rej wszystkie g\u0142osy zostaj\u0105 zr\u00f3wnane. Bazy filmowe w rodzaju IMDB, Filmwebu czy Allocine, agregaty ocen jak Rotten Tomatoes czy Metacritic, wreszcie portale spo\u0142eczno\u015bciowe \u2013 wraz z loginem i has\u0142em ka\u017cdy dosta\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 zaznaczenia swojej obecno\u015bci w oko\u0142ofilmowej przestrzeni. Lecz to oczywi\u015bcie niejedyny pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego krytyk filmowy utraci\u0142 status autorytetu i przesta\u0142 by\u0107 przewodnikiem dla kinofila.<\/p>\n

Po pierwsze, przykrym skutkiem kryzysu ekonomicznego z 2008 roku by\u0142a stopniowa erozja tradycyjnych medi\u00f3w filmowych. Pozbawieni finansowej stabilno\u015bci dziennikarze stan\u0119li do wy\u015bcigu z aspiruj\u0105cymi blogerami i absolwentami \u2013 o ironio, popularnych jak nigdy \u2013 kierunk\u00f3w dziennikarskich oraz krytycznofilmowych, za\u015b w walce o zdefiniowanie nowej, wyrazistej to\u017csamo\u015bci w sieci wszyscy mieli r\u00f3wne szanse. Po drugie, za spraw\u0105 egalitaryzacji dyskursu krytyk w naturalny spos\u00f3b sta\u0142 si\u0119 raczej partnerem widza w rozmowie ni\u017c posiadaczem \u201ewiedzy tajemnej\u201d, narzucaj\u0105cym czytelnikowi w\u0142asn\u0105 wizj\u0119 kina. Jego tekst zacz\u0105\u0142 \u017cy\u0107 w\u0142asnym \u017cyciem, za\u015b anonimowy odbiorca, kt\u00f3rego wiek, intencje i kompetencje pozostawa\u0142y tajemnic\u0105, m\u00f3g\u0142 z nim bezkarnie polemizowa\u0107. Wyj\u0105tkowo\u015b\u0107 krytyka ograniczy\u0142a si\u0119 tak naprawd\u0119 do jego wyr\u00f3\u017cnionego miejsca w ca\u0142ym systemie \u2013 mo\u017cliwo\u015bci obejrzenia film\u00f3w z odpowiednim wyprzedzeniem na pokazach prasowych czy dost\u0119pu na \u015bwiatowe festiwale, np. w Cannes (kt\u00f3ry jest imprez\u0105 stricte<\/i> bran\u017cow\u0105). Po trzecie, opiesza\u0142a prasa drukowana przegapi\u0142a moment, w kt\u00f3rym internet zacz\u0105\u0142 odbiera\u0107 jej czytelnik\u00f3w \u2013 proces adaptacji przebiega\u0142 zbyt d\u0142ugo, a gwo\u017adziem do trumny by\u0142y fatalne pomys\u0142y organizacyjne w rodzaju p\u0142atnych internetowych wersji papierowego wydania.<\/p>\n

Entuzja\u015bci X Muzy uniezale\u017cnili si\u0119 zatem od opinii krytyk\u00f3w, z kolei krytycy  musieli poniek\u0105d przej\u0105\u0107 ich kryteria warto\u015bciowania sztuki filmowej. Nie bez przyczyny, zar\u00f3wno dobry krytyk, jak i prawdziwy kinofil s\u0105 dzi\u015b \u201ewszystko\u017cerni\u201d. Operuj\u0105 zdrowym z punktu widzenia oceny dzie\u0142a filmowego kodem gatunkowym. Ich gust jest eklektyczny, a filmy oceniaj\u0105 w ramach reprezentowanej przez nie konwencji, porzucaj\u0105c przeciwstawienie sztuki wysokiej i niskiej.<\/p>\n

K\u0142opoty bogactwa<\/b><\/p>\n

Je\u015bli chodzi o sam rynek filmowy, to najwi\u0119kszy wp\u0142yw na kszta\u0142t wsp\u00f3\u0142czesnej kinofilii mia\u0142a zmiana modelu dystrybucji oraz pr\u00f3by dyskontowania nostalgii ca\u0142ego pokolenia widz\u00f3w przez sz\u00f3stk\u0119 najwi\u0119kszych hollywoodzkich graczy, czyli wytw\u00f3rnie z tzw. grupy majors <\/i>(Warner Bros, Paramount Pictures, 20th Century Fox, Sony Motion Pictures, Walt Disney Company, NBC\/Universal).<\/p>\n

Kinofilia bazuje na nostalgii, jest w du\u017cej mierze pogoni\u0105 za przesz\u0142o\u015bci\u0105 i pr\u00f3b\u0105 \u201eocalenia\u201d kina dla przysz\u0142ych pokole\u0144, wychowanych w zupe\u0142nie innym uk\u0142adzie kulturowym<\/a>[10]<\/a>. Hollywood jest tego \u015bwiadome co najmniej od lat 80., dlatego wci\u0105\u017c gra kart\u0105 sentymentu. To, co zawsze zarzucano tw\u00f3rcom sequeli, czyli bezwstydne odcinanie kupon\u00f3w i pr\u00f3b\u0119 oszcz\u0119dzania na artystycznym potencjale ca\u0142ego systemu, sta\u0142o si\u0119 dzi\u015b raczej domen\u0105 producent\u00f3w remake’\u00f3w i reboot\u2019\u00f3w. Nowe wersje starych film\u00f3w istniej\u0105 w kinie od jego zarania i z czasem wpisa\u0142y si\u0119 w pejza\u017c kulturowy. Reboot<\/i> natomiast jest stosunkowo now\u0105 form\u0105, pojawi\u0142 si\u0119 w po\u0142owie lat 80. wraz z kolejn\u0105 japo\u0144sk\u0105 Godzill\u0105<\/i> (cho\u0107 i to nie jest pewne z uwagi na p\u0142ynno\u015b\u0107 definicji). Nowy pocz\u0105tek, nowi aktorzy, nowa linia fabularna i estetyka, cz\u0119sto dopasowana do potrzeb nowej grupy odbiorczej \u2013 oto idealne narz\u0119dzie, kt\u00f3re pozwala na podtrzymywanie kinofilskiego \u201ekultu\u201d danej serii film\u00f3w, postaci b\u0105d\u017a \u2013 nazwijmy rzeczy po imieniu \u2013 marki. \u0179r\u00f3d\u0142a hollywoodzkiego rynku filmowego jako przestrzeni g\u0142\u00f3wnie merkantylnej si\u0119gaj\u0105 r\u00f3wnie\u017c lat 80. i wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 bezpo\u015brednio z rozwojem biznesu zabawkarsko-gad\u017ceciarskiego. Dzi\u015b dochodzi nawet do absurdalnej sytuacji, w kt\u00f3rej to przypisane do konkretnego filmu czy serii linie zabawek s\u0105 dla nas \u017ar\u00f3d\u0142em wiedzy o kulisach filmowego biznesu. Na d\u0142ugo przed premier\u0105 filmu zdradzaj\u0105 fabularne szczeg\u00f3\u0142y, a ich projektowanym nabywc\u0105 jest zar\u00f3wno dziecko, jak i \u201ewieczne dziecko\u201d, zakochane w filmach swojej m\u0142odo\u015bci, czekaj\u0105ce na ich kolejne reboot<\/i>y.<\/p>\n

Nieograniczony dost\u0119p do filmowych pami\u0105tek i gad\u017cet\u00f3w oraz nostalgia, jako czynnik decyduj\u0105cy o intensywno\u015bci pozafilmowego do\u015bwiadczenia, id\u0105 w parze ze zwi\u0119kszon\u0105 dro\u017cno\u015bci\u0105 kana\u0142\u00f3w medialnych, kt\u00f3rymi docieraj\u0105 do nas filmy. Andr\u00e9 Bazin widzia\u0142 w kinofilii rodzaj mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3r\u0105 manifestowa\u0142o si\u0119, po prostu ogl\u0105daj\u0105c filmy, na\u0142ogowo i bez wybrzydzania. Do pewnego czasu potrzeb\u0119 t\u0119 spe\u0142nia\u0142o rozpowszechnione na masow\u0105 skal\u0119 piractwo, ale przecie\u017c z wszelkimi nieuczciwymi praktykami rynek radzi sobie coraz lepiej. Wszystko za spraw\u0105 ewolucji serwis\u00f3w VOD oraz pok\u0142osia serialowej rewolucji, czyli rozkwitu platform streamingowych w rodzaju HBO GO b\u0105d\u017a Netflixa. Temu ostatniemu zawdzi\u0119czamy chocia\u017cby zjawisko tzw. binge-watchingu<\/i>. Udost\u0119pniaj\u0105cy ca\u0142e sezony swoich flagowych seriali Netflix szybko zmieni\u0142 nasze przyzwyczajenia i przyku\u0142 nas do ekranu na d\u0142ugie, cz\u0119sto ca\u0142odniowe sesje. Wszystkie te praktyki, od hollywoodzkiej strategii artystycznej po netflixow\u0105 rewolucj\u0119, prowadz\u0105 do prostej konkluzji: kinofilia jest op\u0142acalna i rozwija si\u0119 pod dyktando wielkiego kapita\u0142u.<\/p>\n

III. Remiks nas wyzwoli<\/b><\/p>\n

Za\u0142\u00f3\u017cmy, \u017ce film \u201eX\u201d jest hollywoodzkim blockbusterem<\/i>, kosztuje 100 milion\u00f3w dolar\u00f3w i znalaz\u0142o si\u0119 w nim miejsce dla paru facet\u00f3w w superbohaterskich trykotach. Prace preprodukcyjne rozpoczynaj\u0105 si\u0119 dwa lata przed rozpocz\u0119ciem zdj\u0119\u0107, o czym og\u00f3lnikowo informuj\u0105 serwisy newsowe, \u201euruchamiaj\u0105c\u201d tym samym fan\u00f3w danego uniwersum. Przez kolejne miesi\u0105ce nadchodz\u0105c\u0105 produkcj\u0105 \u017cyje blogosfera, materia\u0142y jej dotycz\u0105ce pojawiaj\u0105 si\u0119 na YouTube, a g\u0142\u00f3wnym wabikiem na tak wczesnym etapie s\u0105 odpowiednio dawkowane informacje \u2013 zatrudniono re\u017cysera, pojawiaj\u0105 si\u0119 plotki o aktorach, kto\u015b dosta\u0142 anga\u017c, ale zaraz go straci\u0142, znaleziono zast\u0119pstwo, jednak szybko ta osoba posz\u0142a na chorobowe, na horyzoncie majaczy data premiery, lecz nieoficjalna, i tak dalej.  Rozpocz\u0119cie zdj\u0119\u0107 zostaje odnotowane przez media, a w trakcie produkcji pojawiaj\u0105 si\u0119 przecieki \u2013 przechodzie\u0144 nakr\u0119ci telefonem scen\u0119 akcji, nadgorliwy fan przy\u0142apie na gor\u0105cym uczynku ca\u0142uj\u0105cych si\u0119 aktor\u00f3w. Cz\u0119sto okazuje si\u0119, \u017ce to przeciek kontrolowany i wypuszczony w \u015bwiat przez sam\u0105 wytw\u00f3rni\u0119, ale przecie\u017c nikt nie b\u0119dzie tego ocenia\u0142 w kategoriach etycznych \u2013 najwa\u017cniejsze, \u017ce jest o czym rozmawia\u0107. Tymczasem zdj\u0119cia trwaj\u0105. Gwiazdy umieszczaj\u0105 na Instagramie fotografie, podsuwaj\u0105 i myl\u0105 tropy, nakr\u0119caj\u0105 marketingow\u0105 machin\u0119. W sam\u0105 por\u0119, bo wkr\u00f3tce rozpoczyna si\u0119 \u201ecz\u0119\u015b\u0107 oficjalna\u201d: najpierw plakat, p\u00f3\u017aniej pierwsza zapowied\u017a, no i \u2013 premierowy zwiastun. Cho\u0107 do premiery wci\u0105\u017c daleko, zaczyna si\u0119 sza\u0142: fora p\u0119kaj\u0105 w szwach od analiz i interpretacji, plotki fruwaj\u0105 po ca\u0142ej sieci, youtuberzy rozk\u0142adaj\u0105 zwiastun na atomy, a zabawki zje\u017cd\u017caj\u0105 z ta\u015bm produkcyjnych. Wreszcie \u2013 premiera. Pocz\u0105tek ko\u0144ca? Raczej nowe rozdanie. Gdy w towarzystwie streamer\u00f3w i dziennikarzy z ca\u0142ego \u015bwiata gwiazdy ogl\u0105daj\u0105 film, a za par\u0119 tygodni trafia on do regularnej dystrybucji, karuzela atrakcji rozkr\u0119ca si\u0119 na dobre. Internet zalewaj\u0105 recenzje \u2013 jednozdaniowe i o obj\u0119to\u015bci eseju, profesjonalne i pisane na kolanie, \u201estaroszkolne\u201d i w formie vlog\u00f3w. Pojawiaj\u0105 si\u0119 pierwsze plotki o wersjach rozszerzonych i re\u017cyserskich, na marginesie kwitnie po\u015bwi\u0119cona im narracja. Gad\u017cety s\u0105 ju\u017c od dawna w sklepach, wi\u0119c koszulki, breloczki i repliki filmowych rekwizyt\u00f3w sprzedaj\u0105 si\u0119 jak \u015bwie\u017ce bu\u0142eczki<\/a>[11]<\/a>. Plany wydawnicze studia s\u0105 dalekosi\u0119\u017cne, znamy grafik na kolejne dwadzie\u015bcia lat. Rozpoczyna si\u0119 preprodukcja kolejnego filmu.<\/p>\n

Oto dwa lata z \u017cycia wsp\u00f3\u0142czesnego kinofila, a przynajmniej tego, kt\u00f3rego wyedukowa\u0142o Hollywood. Kiedy\u015b cz\u0142owiek charakteryzuj\u0105cy si\u0119 podobnym oddaniem grzeba\u0142 w przesz\u0142o\u015bci, bo i kinofilia by\u0142a w wi\u0119kszej mierze zaj\u0119ciem dla archeologa. Dzisiaj towarzyszy filmowcom, podgl\u0105da proces tworzenia filmu, a p\u00f3\u017aniej \u0142\u0105czy swoje uczucie z nieodp\u0142atnym marketingiem. Paradoksalnie, istot\u0105 kinofilii wci\u0105\u017c pozostaje pewna wsp\u00f3lnota do\u015bwiadczenia i potrzeba dzielenia si\u0119 swoj\u0105 pasj\u0105 z innymi. I w tym aspekcie dzisiejszego kinofila, w odr\u00f3\u017cnieniu od praprzodk\u00f3w z lat 60., ograniczaj\u0105 jedynie wyobra\u017ania oraz potencja\u0142 intelektualny. Kultur\u0119 remiksu, w kt\u00f3rej \u017cyjemy, najtrafniej zdefiniowa\u0142 ameryka\u0144ski profesor i specjalista od prawa autorskiego Lawrence Lessig<\/a>[12]<\/a>. Jest ona dla niego naturaln\u0105 ewolucj\u0105 i zarazem zaprzeczeniem kultury zezwolenia \u2013 systemu, w kt\u00f3rym odpowiedzialno\u015b\u0107 za dorobek kulturowy pozostaje w r\u0119kach elit artystyczno-intelektualnych. Kultura remiksu dla odmiany oddaje narz\u0119dzia potrzebne do przerabiania, modyfikowania i uszlachetniania tego\u017c dorobku zwyk\u0142emu cz\u0142owiekowi, entuzja\u015bcie kina, literatury czy sztuk plastycznych. Z osoby zafascynowanej kinem czyni wi\u0119c w du\u017cej mierze tw\u00f3rc\u0119. Za\u015b z kinofila \u2013 osob\u0119 aktywnie uczestnicz\u0105c\u0105 w procesie archiwizacji kina, wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rc\u0119 wielkiego muzeum pami\u0119ci, kt\u00f3rym jest dzi\u015b \u201efilmowy\u201d internet.<\/p>\n

<\/p>\n

Ludzie stoj\u0105cy w kolejce do kasy kina \u201e<\/span>Skarpa\u201d<\/span> w Warszawie, fot. Zbyszko Siemaszko,
\n\u017ar\u00f3d\u0142o: Narodowe Archiwum Cyfrowe <\/span><\/p>\n

IV. Kinofilia po polsku?<\/b><\/p>\n

Chocia\u017c wyj\u0105tkowa dro\u017cno\u015b\u0107 kana\u0142\u00f3w komunikacyjnych czyni kinofili\u0119 zjawiskiem o charakterze globalnym, to paradoksalnie internet wykszta\u0142ci\u0142 r\u00f3wnie\u017c mechanizmy ograniczaj\u0105ce jej zasi\u0119g. Samo zjawisko nie ma wprawdzie \u201enarodowo\u015bci\u201d, gdy\u017c jego definicja odwo\u0142uje si\u0119 do uniwersalnych zagadnie\u0144 i ma wymiar w du\u017cej mierze emocjonalny. Mo\u017ce mie\u0107 jednak rodzaj odr\u0119bnej \u201eto\u017csamo\u015bci\u201d w sieci, co wida\u0107 doskonale, gdy przyjrzymy si\u0119 kulturze filmowej w Polsce.<\/p>\n

Z racji uwarunkowa\u0144 historycznych, obejmuj\u0105cych chocia\u017cby cenzur\u0119, kinofilia sensu<\/em> stricto<\/i> \u2013 nie tylko praktyka \u201emi\u0142o\u015bci\u201d do film\u00f3w, ale te\u017c dost\u0119p do nich \u2013 rozwin\u0119\u0142a si\u0119 dopiero po prze\u0142omie ustrojowym, na styku lat 80. i 90. Wtedy zala\u0142a nas fala importowanych, g\u0142\u00f3wnie ameryka\u0144skich produkcji, za\u015b kultura wideo sprawi\u0142a, \u017ce wypo\u017cyczalnie kaset trafi\u0142y na podatny grunt. Kapitalizm z kolei zadba\u0142 o odpowiedni\u0105 relacj\u0119 popytu i poda\u017cy: masowy widz by\u0142 spragniony kina gatunkowego, kt\u00f3re wcze\u015bniej dociera\u0142o na ekrany albo ze sporym op\u00f3\u017anieniem, albo nie dociera\u0142o wcale, natomiast filmowcy zach\u0142ysn\u0119li si\u0119 ameryka\u0144skimi konwencjami i szybko zacz\u0119li dawa\u0107 wyraz swoim fascynacjom. Emblematycznym filmem tamtego okresu s\u0105 oczywi\u015bcie Psy<\/i> W\u0142adys\u0142awa Pasikowskiego (1992), film o bohaterach czarnego krymina\u0142u przebranych dla niepoznaki w d\u017cinsy i kurtki z Peweksu, umieszczonych w lokalnych realiach. I tak wiele film\u00f3w \u2013 rozdartych pomi\u0119dzy artystyczn\u0105 tradycj\u0105 poprzednich dekad a oczekiwaniami nowego rodzaju widza \u2013 sta\u0142o si\u0119 w naturalny spos\u00f3b przedmiotem kultu.<\/p>\n

<\/p>\n

Bogus\u0142aw Linda w filmie Psy<\/em>, \u017ar\u00f3d\u0142o: Fototeka FN<\/span><\/p>\n

Pojawienie si\u0119 internetu by\u0142o oczywi\u015bcie kolejn\u0105 cezur\u0105, gdy\u017c wi\u0105za\u0142o si\u0119 z powstawaniem tematycznych stron filmowych. R\u00f3wnolegle do powoli obumieraj\u0105cej prasy bran\u017cowej rozwija\u0142a si\u0119 wi\u0119c internetowa spo\u0142eczno\u015b\u0107 entuzjast\u00f3w kina oraz zaspokajaj\u0105cych ich potrzeby medi\u00f3w bran\u017cowych: albo, jak zaczynaj\u0105ca w 1996 roku Stopklatka, ewoluuj\u0105cych z tradycyjnego dziennikarstwa (w tym przypadku \u2013 radia), albo, jak powsta\u0142y w 1998 roku Filmweb, zak\u0142adanych z my\u015bl\u0105 o rozwoju spo\u0142eczno\u015bciowego potencja\u0142u. Ten ostatni portal zaczyna\u0142 jako platforma czysto kinofilska, za\u0142o\u017cona w przys\u0142owiowym \u201egara\u017cu\u201d baza film\u00f3w i ciekawostek o Jamesie Bondzie. P\u00f3\u017aniej jednak, za spraw\u0105 zaanga\u017cowania coraz wi\u0119kszej liczby ludzi, zacz\u0105\u0142 si\u0119 rozwija\u0107 i rozszerza\u0107 zakres tematyczny. Dzi\u015b jest drug\u0105 co do wielko\u015bci baz\u0105 filmow\u0105 na \u015bwiecie, zbudowan\u0105 \u2013 co najistotniejsze \u2013 dzi\u0119ki wysi\u0142kowi u\u017cytkownik\u00f3w, dodaj\u0105cych kolejne rekordy i informacje o filmach, dyskutuj\u0105cych na forach, pisz\u0105cych recenzje, poruszaj\u0105cych si\u0119 bez trudu w morzu anegdotek i ciekawostek. Jego struktura, w wi\u0119kszym stopniu ni\u017c tradycyjne medium filmowe, przypomina dzi\u015b portale spo\u0142eczno\u015bciowe \u2013 nawet pomimo faktu, \u017ce zarz\u0105dzana jest przez \u201eklasyczn\u0105\u201d redakcj\u0119.<\/p>\n

Portal Mediakrytyk to nasza wersja agregat\u00f3w w stylu Metacritic czy Rotten Tomatoes. Filmowe dzia\u0142y Onetu b\u0105d\u017a Wirtualnej Polski funkcjonuj\u0105 analogicznie do po\u015bwi\u0119conych kinu sekcji na wielkich zagranicznych portalach. Lecz pomimo strukturalnych podobie\u0144stw odr\u00f3\u017cnia nas \u2013 tak samo jak Francuz\u00f3w, W\u0142och\u00f3w czy Japo\u0144czyk\u00f3w \u2013 optyka, kultura dyskusji, spos\u00f3b my\u015blenia o filmie oraz jego odbiorze. To ju\u017c kwestia edukacji, historii, wykszta\u0142conych praktyk spo\u0142ecznych oraz wielu innych, definiuj\u0105cych nasz\u0105 kultur\u0119 filmow\u0105 czynnik\u00f3w. Dop\u00f3ki jednak tak samo po\u017c\u0105damy filmowych gad\u017cet\u00f3w, z podobnym zapa\u0142em urz\u0105dzamy kinowe maratony, a zwiastuny nadchodz\u0105cych hit\u00f3w przyjmujemy z bli\u017aniaczym entuzjazmem, mo\u017cemy spa\u0107 spokojnie: kinofilia, w przeciwie\u0144stwie do samego kina, nigdy nas nie por\u00f3\u017cni.<\/p>\n


<\/p>\n
\n
\n

<\/a>[1] T. Lubelski, Nowa Fala. O pewnej przygodzie kina francuskiego<\/i>, Universitas, Krak\u00f3w 2000, s. 22. [powr\u00f3t]<\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n

<\/a>[2] Por. tam\u017ce, rozdz. Polityka autorska, czyli program<\/i>, s. 41\u201360. [powr\u00f3t]<\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n

<\/a>[3] Por. R. Roud, A Passion for Films. Henri Langlois and the Cin\u00e9math\u00e8que Fran\u00e7aise<\/i>, The Johns Hopkins Univeristy Press, Baltimore\u2013London 1999, rozdz. The Bathtub<\/i>, s. 13\u201328. [powr\u00f3t]<\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n

<\/a>[4] Por. T. Lubelski, Nowa Fala\u2026<\/i>, dz. cyt., s. 33. [powr\u00f3t]<\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n

<\/a>[5] Por. S. Sontag, Wiek kina<\/i>, t\u0142um. T. Rutkowska, \u201eKwartalnik Filmowy\u201d 1995\/1996, nr 12\u201313, s. 20\u201325; P. Kael, Circles and Squares<\/i>, \u201eFilm Comment\u201d 1963, vol. 16, nr 3, s. 12\u201326. [powr\u00f3t]<\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n

<\/a>[6] Warto doda\u0107, \u017ce pocz\u0105tkowo (na prze\u0142omie lat 60. i 70.) niemal wszystkich wymienionych tu tw\u00f3rc\u00f3w zaliczano do Nowego Hollywood, dopiero pod koniec lat 70. dosz\u0142o do roz\u0142amu wewn\u0105trz tego \u015brodowiska i wy\u0142onienia si\u0119 nowej tendencji (ze Spielbergiem i Lucasem na czele), kt\u00f3r\u0105 na gruncie polskiego filmoznawstwa Jerzy P\u0142a\u017cewski okre\u015bli\u0142 mianem Kina Nowej Przygody. [powr\u00f3t]<\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n

<\/a>[7] Por. J. Szy\u0142ak, Kino Nowej Przygody \u2013 jego cechy i granice<\/i>, [w:] Kino Nowej Przygody<\/i>, red. J. Szy\u0142ak i in., s\u0142owo\/obraz terytoria, Gda\u0144sk 2011, s. 5\u201319. [powr\u00f3t]<\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n

<\/a>[8] Por. B. Klinger, Wsp\u00f3\u0142czesny kinofil: kolekcjonowanie film\u00f3w w erze post-wideo<\/i>, t\u0142um. A. \u0141yda, \u201eKultura Wsp\u00f3\u0142czesna\u201d 2008, nr 4, s. 128\u2013152. [powr\u00f3t]<\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n

<\/a>[9] Por. I. Kurz, \u201eI got you tube\u201d. Kino a serwis YouTube.com \u2013 odmiany kinofilii<\/i>, [w:] Pogranicza audiowizualno\u015bci. Parateksty kina, telewizji i nowych medi\u00f3w<\/i>, red. A. Gw\u00f3\u017ad\u017a, Universitas, Krak\u00f3w 2010, s. 415\u2013429. [powr\u00f3t]<\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n

<\/a>[10] Por. T. Elsaesser, Kinofilia albo po\u017cytki z odczarowania<\/i>, t\u0142um. M. Szczubia\u0142ka, \u201ePanoptikum\u201d 2012, nr 11, s. 10\u201325. [powr\u00f3t]<\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n

<\/a>[11] Por. A. Wichowicz, Nieu\u017cyteczno\u015b\u0107 kinofilii<\/i>, \u201eEKRANy\u201d 2015, nr 5, s. 75\u201378. [powr\u00f3t]<\/a><\/p>\n<\/div>\n

\n

<\/a>[12] L. Lessig, Remiks. Aby sztuka i biznes rozkwita\u0142y w hybrydowej gospodarce<\/i>, t\u0142um. R. Pr\u00f3chniak, Wydawnictwo Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2009. [powr\u00f3t]<\/a><\/p>\n

W tek\u015bcie badam fenomen kinofilii, czyli szeroko poj\u0119tej i manifestuj\u0105cej si\u0119 na rozmaite sposoby \u201emi\u0142o\u015bci do kina\u201d w dobie rozwoju medi\u00f3w spo\u0142eczno\u015bciowych oraz portali tworz\u0105cych i gromadz\u0105cych tre\u015bci krytycznofilmowe. To pr\u00f3ba definicji niejednorodnego zjawiska, nakre\u015blenia sylwetki wsp\u00f3\u0142czesnego kinofila oraz odpowiedzi na pytanie, czy kinofilia sta\u0142a si\u0119 dzi\u015b zjawiskiem powszechnym.<\/p>\n

In this article I examine the phenomenon of cinephilia, broadly defined and manifested in various ways „love for the cinema\u201d, in the age of social media development and the mass aggregation of movie-critique content. This is an attempt to define this heterogeneous activity, to outline the contemporary cinephile and to answer the question of whether cinephilia has become a modern universal phenomenon.<\/p>\n

S\u0142owa kluczowe<\/b>: kinofilia, kinofil, kultura remiksu, media spo\u0142eczno\u015bciowe, nostalgia<\/p>\n

Micha\u0142 Walkiewicz<\/b> \u2013 dziennikarz filmowy, redaktor naczelny portalu Filmweb.pl, absolwent filmoznawstwa UAM w Poznaniu. Laureat Nagrody PISF w kategorii \u201ekrytyka filmowa\u201d w 2015 roku i Nagrody im. Krzysztofa M\u0119traka w 2008 roku. Wsp\u00f3\u0142autor ksi\u0105\u017cek po\u015bwi\u0119conych filmowej sadze o Jamesie Bondzie oraz tw\u00f3rczo\u015bci Jerzego Skolimowskiego. Pisze o kinie i grach wideo, publikowa\u0142 b\u0105d\u017a publikuje m.in. w \u201eFilmie\u201d, \u201eTygodniku Powszechnym\u201d, \u201ePlayboyu\u201d i \u201eMachinie\u201d. Sta\u0142y wsp\u00f3\u0142pracownik portalu dwutygodnik.com oraz felietonista miesi\u0119cznika \u201ePSX Extreme\u201d. <\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mi\u0142o\u015b\u0107 niejedno ma imi\u0119, za\u015b to, co dla kogo\u015b b\u0119dzie wielkim porywem serca, kto\u015b inny we\u017amie za niegro\u017an\u0105 arytmi\u0119. Podobnie jest z kinofili\u0105, czyli \u2013 od francuskiego cin\u00e9phile \u2013 mi\u0142o\u015bci\u0105 do kina. Wszystko zale\u017cy od tego, na kt\u00f3r\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 wyrazu po\u0142o\u017cymy akcent. Tadeusz Lubelski, autor ksi\u0105\u017cki Nowa Fala. O pewnej przygodzie kina francuskiego, w kinofilii… Czytaj wi\u0119cej »Wszyscy jeste\u015bmy kinofilami?<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":633,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"neve_meta_sidebar":"","neve_meta_container":"","neve_meta_enable_content_width":"","neve_meta_content_width":0,"neve_meta_title_alignment":"","neve_meta_author_avatar":"","neve_post_elements_order":"","neve_meta_disable_header":"","neve_meta_disable_footer":"","neve_meta_disable_title":"","footnotes":"","_ppma_block_editor_authors":""},"categories":[873],"tags":[70,892,893,669],"ppma_author":[894],"class_list":["post-353","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-pleograf-kwartalnik-akademii-polskiego-filmu-nr-2-2017","tag-kinofilia","tag-kultura-remiksu","tag-media-spolecznosciowe","tag-nostalgia"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t