{"id":346,"date":"2017-10-26T00:00:00","date_gmt":"2017-10-25T23:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/pleograf.pl\/index.php\/2017\/10\/26\/brzydka-gruba-i-w-kapturze-z-karolina-bielawska-i-anna-zamecka-rozmawia-lukasz-maciejewski\/"},"modified":"2021-06-25T14:24:43","modified_gmt":"2021-06-25T13:24:43","slug":"brzydka-gruba-i-w-kapturze-z-karolina-bielawska-i-anna-zamecka-rozmawia-lukasz-maciejewski","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pleograf.pl\/index.php\/brzydka-gruba-i-w-kapturze-z-karolina-bielawska-i-anna-zamecka-rozmawia-lukasz-maciejewski\/","title":{"rendered":"Brzydka, gruba i w kapturze. Z Karolin\u0105 Bielawsk\u0105 i Ann\u0105 Zameck\u0105 rozmawia \u0141ukasz Maciejewski"},"content":{"rendered":"

Pleograf. Kwartalnik Akademii Polskiego Filmu”, nr 3\/2017<\/span><\/span><\/p>\n


\n<\/strong><\/p>\n

Brzydka, gruba i w kapturze <\/strong><\/span><\/p>\n

Z Karolin\u0105 Bielawsk\u0105 i Ann\u0105 Zameck\u0105 rozmawia \u0141ukasz Maciejewski<\/strong><\/p>\n


\n<\/strong><\/strong><\/p>\n

<\/strong><\/p>\n

autorka plakatu: Agata Kulik, \u017ar\u00f3d\u0142o: Solopan<\/span><\/p>\n

Dokument wymyka si\u0119 jednoznacznej definicji. Czym jest dla was?<\/b><\/p>\n

Karolina Bielawska: Niezale\u017cnie od tego, czy robi\u0119 film dokumentalny, czy fabularny, zawsze my\u015bl\u0119 tak samo \u2013 filmowo. Przetwarzam rzeczywisto\u015b\u0107 w histori\u0119 i obraz. Tak by\u0142o w przypadku dokumentu M\u00f3w mi Marianna<\/i> (2015) czy teraz, gdy przygotowuj\u0119 sw\u00f3j debiut fabularny o Violetcie Villas. Mam wra\u017cenie, \u017ce w\u0142a\u015bnie dlatego polski film dokumentalny pozytywnie wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 na \u015bwiecie, bo jest artystycznie przetworzony. Nie jest reporta\u017cem, tylko filmem w pe\u0142ni znaczenia tego s\u0142owa. <\/p>\n

Anna Zamecka: We wsp\u00f3\u0142czesnym kinie zaciera si\u0119 granica pomi\u0119dzy dokumentem a fabu\u0142\u0105. Jako widz lubi\u0119, kiedy fabu\u0142a korzysta z narz\u0119dzi dokumentalnych, i odwrotnie. Czasy ostrych podzia\u0142\u00f3w gatunkowych przesz\u0142y chyba do historii. Albo co\u015b wci\u0105ga, albo nie \u2013 i to jest najwa\u017cniejszy weryfikator. A narz\u0119dzia s\u0105 tylko narz\u0119dziami.<\/p>\n

K.B.: Komunia<\/i> (2016) wygl\u0105da jak film fabularny.<\/p>\n

A.Z.: W jakim sensie? <\/p>\n

K.B.: Ma konstrukcj\u0119 filmu fabularnego. Unikasz dopowiadaj\u0105cego zdarzenia g\u0142osu z offu<\/i>, wywiad\u00f3w, opowiadasz histori\u0119 poprzez sceny. Wed\u0142ug mnie to forma wp\u0142ywa na to, jak widz odbiera film. Nie znam wprawdzie na wylot struktury Komunii<\/i>, ale M\u00f3w mi Marianna<\/i> ma konstrukcj\u0119 filmu fabularnego. Posiada pierwszy punkt zwrotny, drugi punkt zwrotny itd. <\/p>\n

A.Z.: Nie mam wykszta\u0142cenia filmowego, ale znam zasady, etapy podr\u00f3\u017cy bohatera, punkty zwrotne itd. Pisz\u0105c scenariusz Komunii<\/i>, stara\u0142am si\u0119 jednak o tym wszystkim zapomnie\u0107 (co, oczywi\u015bcie, nie  jest takie proste) i pod\u0105\u017ca\u0107 za intuicj\u0105.<\/p>\n

<\/p>\n

autor plakatu: Jerzy Gruchot, \u017ar\u00f3d\u0142o: Aurora Films<\/span><\/p>\n

Kiedy \u015bledzi si\u0119 losy wielu cenionych tw\u00f3rc\u00f3w filmowych, dokument by\u0142 dla nich cz\u0119sto pomostem prowadz\u0105cym do fabu\u0142y. Bywa jednak i tak, \u017ce niegdy\u015b wybitni tw\u00f3rcy kreacyjnego kina autorskiego, jak Wim Wenders czy Werner Herzog, dzisiaj artystycznie spe\u0142niaj\u0105 si\u0119 wy\u0142\u0105cznie w dokumentach. Ich nowe fabu\u0142y rozczarowuj\u0105. <\/b><\/p>\n

A.Z.: Nie ma jednej, wsp\u00f3lnej drogi \u2013 i to jest \u015bwietne. Mamy cho\u0107by przyk\u0142ad braci Dardenne, ale i Krzysztofa Kie\u015blowskiego, kt\u00f3ry w pewnym momencie zrezygnowa\u0142 z kr\u0119cenia dokument\u00f3w i przeszed\u0142 do fabu\u0142y. Chyba nikt nie ma w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce w obydwu wypadkach by\u0142a to s\u0142uszna decyzja. <\/p>\n

A jaka by\u0142a wasza droga do dokumentu, do kina? W przypadku Karoliny to dosy\u0107 tradycyjny model. Najpierw re\u017cyseria na Wydziale Radia i Telewizji im. Krzysztofa Kie\u015blowskiego Uniwersytetu \u015al\u0105skiego w Katowicach, potem \u015bwietne, nagradzane etiudy, pierwsze dokumenty \u2013 na czele ze wspania\u0142\u0105 Warszaw\u0105 do wzi\u0119cia<\/i> (2009), zrealizowan\u0105 wsp\u00f3lnie z Juli\u0105 Ruszkiewicz, wreszcie M\u00f3w mi Marianna<\/i>. Ania natomiast spad\u0142a nam chyba z kosmosu. Ma\u0142o o tobie wiemy.<\/b><\/p>\n

K.B.: Dokument w moim przypadku to by\u0142a tak\u017ce potrzeba wynikaj\u0105ca z obiektywnych, finansowych ogranicze\u0144. Dokument zwyczajnie \u0142atwiej jest nakr\u0119ci\u0107, bo jest o wiele ta\u0144szy. Ale tak naprawd\u0119 to filmy mnie znajduj\u0105, a nie na odwr\u00f3t. M\u00f3j poprzedni film, Warszawa do wzi\u0119cia<\/i>, powsta\u0142 po przeczytaniu w gazecie informacji o programie skierowanym do dziewczyn z by\u0142ych teren\u00f3w popegeerowskich, kt\u00f3re przyje\u017cd\u017caj\u0105 do Warszawy, aby odmieni\u0107 sw\u00f3j los, a poniewa\u017c film Dziewczyny do wzi\u0119cia<\/i> (1972) Janusza Kondratiuka jest jednym z moich ulubionych, natychmiast chcia\u0142am zobaczy\u0107, jak wygl\u0105daj\u0105 wsp\u00f3\u0142czesne \u201edziewczyny do wzi\u0119cia\u201d. I w ten spos\u00f3b powsta\u0142a Warszawa…,<\/i> nakr\u0119cona przeze mnie w duecie z Juli\u0105 Ruszkiewicz. <\/p>\n

Z kolei Marianna…<\/i> to mia\u0142 by\u0107 film fabularny. Przeczyta\u0142am wywiad z Ann\u0105 Grodzk\u0105. Ta rozmowa mn\u0105 wstrz\u0105sn\u0119\u0142a. Chcia\u0142am si\u0119 dowiedzie\u0107, jak to jest \u017cy\u0107 przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u017cycia w nie swoim ciele, jak to w og\u00f3le jest mo\u017cliwe. Zacz\u0119\u0142am dokumentowa\u0107 temat. Podczas spotkania z Ani\u0105 Grodzk\u0105, kt\u00f3ra opowiada\u0142a mi o swoim \u017cyciu, wpad\u0142a na chwil\u0119 Marianna. W\u00f3wczas czterdziestosiedmioletnia, pi\u0119kna kobieta, wierz\u0105ca, o konserwatywnych pogl\u0105dach, kt\u00f3ra od czterech lat walczy\u0142a w s\u0105dzie ze swoimi rodzicami o to, by m\u00f3c zmieni\u0107 sw\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 prawn\u0105 oraz dokona\u0107 korekty p\u0142ci. Pomy\u015bla\u0142am wtedy: W\u0142a\u015bciwie po co mam robi\u0107 fabu\u0142\u0119, skoro jest tak fascynuj\u0105ca bohaterka<\/i>. <\/p>\n

<\/p>\n

kadr z filmu „M\u00f3w mi Marianna”, \u017ar\u00f3d\u0142o: Solopan<\/span><\/p>\n

Tak jest ze mn\u0105 zawsze. Wa\u017cny jest bohater, historia, a nie przynale\u017cno\u015b\u0107 gatunkowa. Pami\u0119tajmy, \u017ce decyduj\u0105c si\u0119 na film, niezale\u017cnie od tego, czy jest mowa o fabule, czy o dokumencie, decydujemy si\u0119 sp\u0119dzi\u0107 z tym tematem albo z bohaterem kilka lat \u017cycia. Nie z doskoku, nie w wolnych chwilach, ale ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce to wype\u0142ni nam prawie ca\u0142y czas. W ka\u017cdym razie ja nie potrafi\u0142abym pracowa\u0107 inaczej. Kino jest dla mnie sposobem na \u017cycie, pasj\u0105 zaw\u0142aszczaj\u0105c\u0105 niemal ca\u0142\u0105 przestrze\u0144. <\/p>\n

A.Z.: Ze mn\u0105 rzeczywi\u015bcie by\u0142o inaczej, niekonwencjonalnie. Musz\u0119 w tym momencie mocno cofn\u0105\u0107 si\u0119 w czasie. Mia\u0142am cztery lata, kiedy po raz pierwszy wyst\u0105pi\u0142am na scenie. Moi rodzice po studiach przenie\u015bli si\u0119 na podwarszawsk\u0105 wie\u015b, do lasu, i zapisali mnie do miejscowego teatrzyku dla dzieci. W szkole podstawowej po\u0142kn\u0119\u0142am bakcyla re\u017cyserii. Wszystkie lektury przenosi\u0142am na scen\u0119. Wtedy by\u0142o dla mnie jasne, \u017ce tylko to potrafi\u0142abym robi\u0107 w \u017cyciu i nic innego. Nosi\u0142am w sobie t\u0119 pewno\u015b\u0107. Kiedy\u015b przeczyta\u0142am, \u017ce Agnieszka Holland nie sko\u0144czy\u0142a szko\u0142y filmowej w Polsce, tylko FAMU w Pradze czeskiej. Wymy\u015bli\u0142am sobie, \u017ce zrobi\u0119 tak samo. B\u0119d\u0119 studiowa\u0142a na FAMU. By\u0142am w pierwszej klasie liceum, tu\u017c po zako\u0144czeniu roku szkolnego obwie\u015bci\u0142am rodzicom, \u017ce jad\u0119 na wakacje z kole\u017cank\u0105, a wyruszy\u0142am do Pragi. Uzna\u0142am, \u017ce poznam profesor\u00f3w, student\u00f3w, o wszystko si\u0119 wypytam. To by\u0142o wyzwanie, mia\u0142am niespe\u0142na szesna\u015bcie lat i po raz pierwszy jecha\u0142am za granic\u0119 sama. Jako\u015b nie przysz\u0142o mi do g\u0142owy, \u017ce zacz\u0105\u0142 si\u0119 okres wakacyjny, \u017ce by\u0107 mo\u017ce szko\u0142a b\u0119dzie zamkni\u0119ta. Dotar\u0142am do Pragi, stan\u0119\u0142am przed drzwiami uczelni, a tam wszystko pozamykane na cztery spusty, szko\u0142a w remoncie. Nikogo nie by\u0142o. Chyba uzna\u0142am, \u017ce to jest znak. Szybko pojawi\u0142y si\u0119 inne problemy. Buntowa\u0142am si\u0119, wyrzucili mnie ze szko\u0142y, trafi\u0142am do liceum dla trudnej m\u0142odzie\u017cy, wszystko mnie bola\u0142o. By\u0142am nadwra\u017cliwym, nieszcz\u0119\u015bliwym dzieckiem. Nie potrafi\u0142am odnale\u017a\u0107 si\u0119 w rzeczywisto\u015bci: szkolnej, domowej, \u017cadnej. Przesta\u0142am te\u017c wierzy\u0107 w siebie. Rozsta\u0142am si\u0119 z my\u015bl\u0105, \u017ce b\u0119d\u0119 studiowa\u0142a re\u017cyseri\u0119, posz\u0142am na antropologi\u0119 i fotografi\u0119.<\/p>\n

K.B.: A re\u017cyseria? Naprawd\u0119 nie zdawa\u0142a\u015b na re\u017cyseri\u0119?<\/p>\n

A.Z.: Nie mia\u0142am odwagi. Ogl\u0105da\u0142am filmy Ingmara Bergmana, Carla Theodora Dreyera i my\u015bla\u0142am sobie \u2013 z czym do ludzi, nie ma sensu zawraca\u0107 nikomu g\u0142owy. Ale wci\u0105\u017c przychodzi\u0142y mi do g\u0142owy r\u00f3\u017cne pomys\u0142y i zrozumia\u0142am w ko\u0144cu, \u017ce kiedy\u015b, wcze\u015bniej czy p\u00f3\u017aniej, b\u0119d\u0119 musia\u0142a wyrzuci\u0107 z siebie bolesne historie.<\/p>\n

Ola z Komunii<\/i> to jeste\u015b ty?<\/b><\/p>\n

<\/b><\/p>\n

kadr z filmu „Komunia”, \u017ar\u00f3d\u0142o: Aurora Films<\/span><\/p>\n

A.Z.: Jest w Oli sporo mnie. Oczywi\u015bcie, to nie s\u0105 moje do\u015bwiadczenia, ale w filmie zawar\u0142am wiele emocjonalnych obraz\u00f3w z w\u0142asnego \u017cycia. Dlatego nie potrafi\u0142abym nakr\u0119ci\u0107 tego filmu z dystansem i na ch\u0142odno. Interesowa\u0142a mnie sytuacja dziecka, kt\u00f3re musi gwa\u0142townie dorosn\u0105\u0107, przejmuje odpowiedzialno\u015b\u0107 za innych. Pocz\u0105tkowo my\u015bla\u0142am o zrobieniu kr\u00f3tkiej fabu\u0142y na ten temat, zacz\u0119\u0142am nawet pisa\u0107 scenariusz. Kiedy pozna\u0142am Ol\u0119, zdecydowa\u0142am si\u0119 zrobi\u0107 dokument. Ola i Nikodem w Komunii<\/i> tworz\u0105 w zasadzie jedn\u0105, blisk\u0105 mi posta\u0107. W tym podej\u015bciu wi\u0119cej by\u0142o intuicji ni\u017c namys\u0142u. Czu\u0142am, \u017ce nie szukam celu na zewn\u0105trz, tylko w sobie. Chodzi\u0142o o potrzeb\u0119 przerobienia czego\u015b w\u0142asnego i bardzo trudnego. Komunia<\/i> mnie oczy\u015bci\u0142a, razem z bohaterami przesz\u0142am d\u0142ugi proces. <\/p>\n

K.B.: Warto robi\u0107 filmy, \u017ceby poznawa\u0107 nie tylko \u015bwiat, ale i siebie. To jest niesamowity przywilej tej profesji. \u017byjemy cudzym \u017cyciem, kt\u00f3re staje si\u0119 naszym \u015bwiatem. <\/p>\n

A.Z.: Na pewno by\u0142oby mi trudniej zrobi\u0107 film z perspektywy matki Oli, bo nie mam dzieci. Ale chcia\u0142abym kiedy\u015b wej\u015b\u0107 w cudz\u0105 sk\u00f3r\u0119. Dotkn\u0105\u0107 tego, co nieznane.<\/p>\n

K.B.: Chyba o to chodzi w robieniu film\u00f3w, \u017ceby odnajdywa\u0107 \u201esiebie\u201d w nieznanym. Rozpoczynaj\u0105c przygotowania do filmu o Mariannie, nie wiedzia\u0142am zbyt wiele na temat transp\u0142ciowo\u015bci. To by\u0142 temat, z kt\u00f3rym nie zetkn\u0119\u0142am si\u0119 wcze\u015bniej. A potem okaza\u0142o si\u0119, \u017ce Marianna jest mi bliska i rozumiem j\u0105. Tyle \u017ce ja nie robi\u0142am filmu o transp\u0142ciowo\u015bci, tylko o potrzebie akceptacji i wolno\u015bci. Par\u0119 razy przez g\u0142ow\u0119 przesz\u0142a mi my\u015bl, \u017ce robi\u0119 ten film dla mojego synka, aby przekaza\u0107 mu to, co jest dla mnie wa\u017cne. Kiedy zobaczy\u0142 Mariann\u0119…<\/i>,  powiedzia\u0142: Mama, to najnudniejszy film na \u015bwiecie<\/i>. No, c\u00f3\u017c… W ka\u017cdy film wk\u0142adamy siebie, dlatego wa\u017cne jest to, co czerpiemy z naszych film\u00f3w, co one nam daj\u0105. <\/p>\n

<\/p>\n

kadr z filmu „M\u00f3w mi Marianna”, \u017ar\u00f3d\u0142o: Solopan<\/span><\/p>\n

Jestem w naszej rozmowie reprezentantem widza. I r\u00f3wnie\u017c odnajduj\u0119 siebie w waszych filmach. Jestem Ol\u0105, Mariann\u0105, Ann\u0105, Karolin\u0105…<\/b><\/p>\n

K.B.: Warunkiem koniecznym jest zaanga\u017cowanie, pasja artysty. I, powiem teraz rzecz odwa\u017cn\u0105, nieliczenie si\u0119 z widzem. A ju\u017c na pewno widz nie powinien by\u0107 fetyszem. Dla mnie re\u017cyseria jest powo\u0142aniem, nie zawodem. Gdybym przed rozpocz\u0119ciem zdj\u0119\u0107, czy przed pisaniem scenariusza, zastanawia\u0142a si\u0119, czy to si\u0119 b\u0119dzie podoba\u0142o widzom, nie potrafi\u0142abym niczego zrobi\u0107. Kalkulowanie mnie parali\u017cuje. Kr\u0119c\u0105c film, powo\u0142ujesz nowy byt, nowe \u017cycie, organizm. Z czasem film idzie do ludzi, nast\u0119puje przeci\u0119cie p\u0119powiny, lecz je\u015blibym na kt\u00f3rymkolwiek etapie zastanawia\u0142a si\u0119, komu to si\u0119 spodoba i ile os\u00f3b przyjdzie do kina, wola\u0142abym w og\u00f3le tego nie robi\u0107. Czu\u0142abym, \u017ce to zabija we mnie szczero\u015b\u0107, a szczero\u015b\u0107 jest przecie\u017c najwa\u017cniejsza. Ale musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce nie my\u015bla\u0142am tak od pocz\u0105tku. Kiedy\u015b, gdybym dosta\u0142a nawet kiepski scenariusz, ale z konkretn\u0105 szans\u0105 na realizacj\u0119, wesz\u0142abym w to. Poniewa\u017c zawsze chcia\u0142am pracowa\u0107 za wszelk\u0105 cen\u0119. Lecz teraz wiem, \u017ce albo robi\u0119 film tak, jak go czuj\u0119, albo nie robi\u0119  wcale.<\/p>\n

Karolina m\u00f3wi\u0142a wcze\u015bniej, \u017ce Komunia<\/i> ma form\u0119 fabularn\u0105. Doda\u0142bym od siebie: bardzo precyzyjn\u0105 form\u0119. Jak do tego dosz\u0142a\u015b, Aniu, jak \u2013 bez \u017cadnego wykszta\u0142cenia filmowego \u2013 odnalaz\u0142a\u015b kszta\u0142t filmu?<\/b><\/p>\n

A.Z.: Nie mam szko\u0142y, to prawda, co nie znaczy, \u017ce bez przygotowania sz\u0142am na \u017cywio\u0142. To by\u0142 d\u0142ugi proces. W 2012 roku pozna\u0142am bohater\u00f3w, pierwsze zdj\u0119cia odby\u0142y si\u0119 dwa lata p\u00f3\u017aniej. Komunia<\/i> jest stosunkowo prostym filmem, r\u00f3wnie\u017c formalnie. To w sumie typowa historia coming of age<\/i>, chocia\u017c napisanie scenariusza zaj\u0119\u0142o mi ponad rok. Na pocz\u0105tku mia\u0142am k\u0142opot z opowiedzeniem historii. Tam nie by\u0142o punktu zaczepienia. Nie wiedzia\u0142am, od czego zaczynam, na czym ko\u0144cz\u0119. Kiedy wpad\u0142am na pomys\u0142 tytu\u0142owej komunii, do kt\u00f3rej przyst\u0119puje Nikodem, wszystko wyda\u0142o si\u0119 \u0142atwiejsze. Nawet nie chodzi\u0142o o to, \u017ce bohater przejdzie jaki\u015b proces; komunia okaza\u0142a si\u0119 dobr\u0105 metafor\u0105 wkroczenia w doros\u0142o\u015b\u0107 Oli, pretekstem do opowiedzenia o jej sytuacji. <\/p>\n

Decyzja, by kr\u0119ci\u0107 w ma\u0142ym, ciasnym wn\u0119trzu mieszkania, wymusi\u0142a pewne rozwi\u0105zania formalne. Ruch kamery niekoniecznie musia\u0142 (i m\u00f3g\u0142) pod\u0105\u017ca\u0107 za akcj\u0105. Chcia\u0142am, by ni\u00f3s\u0142 przede wszystkim emocjonaln\u0105 interpretacj\u0119, opisywa\u0142 relacje bohater\u00f3w, przenosi\u0142 ich napi\u0119cia, reakcje na siebie. Wiele scen opowiedzianych jest poprzez portrety. Kamera nie jest w Komunii<\/i> ch\u0142odnym obserwatorem, jej ruch powi\u0105zany jest z emocjami danej sceny, szuka dla nich najlepszego wyrazu. Zrezygnowa\u0142am z dodatkowego o\u015bwietlenia \u2013 cz\u0119sto jedynym \u017ar\u00f3d\u0142em \u015bwiat\u0142a by\u0142 nieustannie w\u0142\u0105czony telewizor czy ma\u0142a nocna lampka. To pozwoli\u0142o zachowa\u0107 atmosfer\u0119 tego miejsca. Chcia\u0142am, by widz j\u0105 poczu\u0142. <\/p>\n

Karolino, realizuj\u0105c film o Mariannie, przez wiele miesi\u0119cy \u017cy\u0142a\u015b jej \u017cyciem, podobnie by\u0142o w przypadku Komunii<\/i> z Ani\u0105 i z Ol\u0105. To obci\u0105\u017caj\u0105ce?<\/b><\/p>\n

<\/b><\/p>\n

kadr z filmu „M\u00f3w mi Marianna”, \u017ar\u00f3d\u0142o: Solopan<\/span><\/p>\n

K.B.: Ca\u0142y czas towarzyszy ci \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce pomimo najlepszych ch\u0119ci mo\u017cesz zaszkodzi\u0107 bohaterowi. Robi\u0105c film, stykasz si\u0119 z prawdziwym \u017cyciem i lud\u017ami. W moim przypadku dochodzi\u0142a do tego jeszcze \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce chodzi w\u0142a\u015bnie o Mariann\u0119, czyli osob\u0119 tak mocno do\u015bwiadczon\u0105 przez \u017cycie, skrzywdzon\u0105 w\u0142a\u015bciwie z ka\u017cdej strony. Ale nie chcia\u0142am te\u017c stworzy\u0107 ucukrowanej laurki na jej temat. Odpowiedzialno\u015b\u0107 za bohater\u00f3w w filmie dokumentalnym to wielkie obci\u0105\u017cenie. W czasie kr\u0119cenia zdj\u0119\u0107 do Warszawy do wzi\u0119ci<\/i>a mia\u0142am nocne koszmary. Jeden sen uparcie si\u0119 powtarza\u0142: \u017ce id\u0119 za bohaterk\u0105 z kamer\u0105 \u2013 pod pach\u0105 trzymam jej oderwan\u0105 od korpusu r\u0119k\u0119 \u2013 i m\u00f3wi\u0119: Nakr\u0119cimy jeszcze troch\u0119, jeszcze chwil\u0119<\/i>. Tak dzia\u0142a pod\u015bwiadomo\u015b\u0107. Czasami czujemy si\u0119 paso\u017cytami. Kto\u015b mi zreszt\u0105 napisa\u0142 na Facebooku, \u017ce ja w Mariannie…<\/i> paso\u017cytuj\u0119 na cudzym nieszcz\u0119\u015bciu. Nie przejmuj\u0119 si\u0119 tym, bo wiem, \u017ce dzi\u0119ki temu filmowi Marianna otrzyma\u0142a to, o czym zawsze marzy\u0142a \u2013 akceptacj\u0119 innych ludzi. <\/p>\n

Czy istnieje granica, po przekroczeniu kt\u00f3rej trzeba powiedzie\u0107 sobie stop<\/i> w relacji z bohaterem? <\/b><\/p>\n

K.B.: Nie wiem, ja tej granicy nie znam. To chyba zale\u017cy od instynktu, intuicji, samoobrony organizmu. Moja relacja z Mariann\u0105 by\u0142a na tyle g\u0142\u0119boka i tak trudna, \u017ce dzisiaj mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce trudno mi sobie wyobrazi\u0107, bym w tym momencie odnalaz\u0142a w sobie si\u0142\u0119 na kolejny film dokumentalny. Musz\u0119 odpocz\u0105\u0107. Zbyt wiele mnie to kosztowa\u0142o. <\/p>\n

A.Z.: Bezsenno\u015b\u0107 to jest chyba nasza choroba zawodowa. Mnie podczas realizacji filmu, ale tak\u017ce i teraz, nie opuszcza pytanie, czy naprawd\u0119 mia\u0142am prawo podejmowa\u0107 takie ryzyko. Czy w procesie zmagania si\u0119 z w\u0142asnymi uczuciami mia\u0142am prawo posi\u0142kowa\u0107 si\u0119 cudzym \u017cyciem? I nie jest wa\u017cne, \u017ce mia\u0142am dobre intencje, \u017ce moim celem by\u0142o przedstawienie bohater\u00f3w w korzystnym \u015bwietle, bo krzywd\u0119 mo\u017cna przecie\u017c wyrz\u0105dzi\u0107 niechc\u0105cy. Wyobra\u017cam sobie, \u017ce konfrontacja bohatera z jego wizerunkiem w filmie mo\u017ce by\u0107 bolesna. Je\u017celi nawet nie teraz, to na przyk\u0142ad za par\u0119 lat. Z regu\u0142y postrzegamy przecie\u017c sami siebie inaczej. Lepiej, gorzej \u2013 inaczej. Ka\u017cdy ma w\u0142asny obraz siebie i ma do tego prawo. W przypadku Komunii<\/i> sprawa by\u0142a tym bardziej skomplikowana, \u017ce filmowa\u0142am dzieci, w tym jedno dziecko autystyczne \u2013 mia\u0142am nad nimi pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem przewag\u0119, wiedzia\u0142am, \u017ce nie mog\u0105 si\u0119 przede mn\u0105 obroni\u0107, wyznaczy\u0107 granicy. Nawet dzisiaj, chocia\u017c wiem, \u017ce ca\u0142a rodzina przyj\u0119\u0142a film bardzo dobrze, \u017ce pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem Komunia<\/i> im pomog\u0142a, scali\u0142a ich, nie mam \u017cadnej pewno\u015bci, \u017ce doros\u0142a ju\u017c Ola nie b\u0119dzie mia\u0142a pretensji do mnie o ten film.<\/p>\n

<\/p>\n

kadr z filmu „Komunia”, \u017ar\u00f3d\u0142o: Aurora Films<\/span><\/p>\n

K.B.: Jest tylko jedno wyj\u015bcie. Przyst\u0119puj\u0105c do pracy, albo po nakr\u0119ceniu filmu, pytam siebie: czy by\u0142am, czy jestem w porz\u0105dku wobec bohatera?<\/p>\n

A.Z.: Ale kto mo\u017ce ci udzieli\u0107 odpowiedzi na tak postawione pytanie?<\/p>\n

K.B.: Tylko ja sama. Nikt inny, nikt z zewn\u0105trz. Na tym tak\u017ce polega odpowiedzialno\u015b\u0107 i uczciwo\u015b\u0107 w tym zawodzie. Marianna bardzo lubi dokument o sobie, lecz ju\u017c dziewczyny z Warszawy do wzi\u0119cia<\/i> mia\u0142y do nas r\u00f3\u017cne pretensje. Ja to wszystko rozumiem, ale potrafi\u0119 znie\u015b\u0107 ten balast, poniewa\u017c wiem, \u017ce zrobi\u0142am ten film w zgodzie z sob\u0105. <\/p>\n

A.Z.: Ale sama powiedzia\u0142a\u015b przed chwil\u0105, \u017ce musisz odpocz\u0105\u0107 od dokumentu. \u017be M\u00f3w mi Marianna<\/i> to by\u0142o ekstremalnie obci\u0105\u017caj\u0105ce do\u015bwiadczenie.<\/p>\n

K.B.: Obci\u0105\u017caj\u0105ce, ale z powod\u00f3w ludzkich, nie filmowych. Choroba Marianny mnie przyt\u0142oczy\u0142a. Codziennie je\u017adzi\u0142am do szpitala. To ja my\u0142am moj\u0105 bohaterk\u0119, ja j\u0105 czesa\u0142am i prze\u017cywa\u0142am, co z ni\u0105 b\u0119dzie. Czy prze\u017cyje, czy nie, a je\u017celi tak, to kto b\u0119dzie si\u0119 ni\u0105 opiekowa\u0142, gdzie b\u0119dzie mieszka\u0142a, z czego \u017cy\u0142a. <\/p>\n

A.Z.: Skomplikowany temat. Si\u0142a naszych film\u00f3w wynika mi\u0119dzy innymi z tego, \u017ce pojawi\u0142a si\u0119 mi\u0119dzy nami, tw\u00f3rczyniami, a bohaterami autentyczna, emocjonalna wi\u0119\u017a. Poczucie odpowiedzialno\u015bci za bohatera jest cen\u0105, jak\u0105 musimy zap\u0142aci\u0107, ale w moim przypadku nie tak\u0105 znowu wysok\u0105. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce Ola i Nikodem zostali w moim \u017cyciu po zako\u0144czeniu filmu, bardzo ceni\u0119 sobie nasz\u0105 przyja\u017a\u0144, cho\u0107 oczywi\u015bcie bywa trudna. <\/p>\n