{"id":326,"date":"2018-04-10T00:00:00","date_gmt":"2018-04-09T23:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/pleograf.pl\/index.php\/2018\/04\/10\/recenzja-afirmacja-wielokierunkowosci-recenzja-ksiazki-polska-animacja-w-xxi-wieku-pod-red-malgorzaty-kozubek-i-tadeusza-szczepanskiego\/"},"modified":"2021-06-25T12:20:54","modified_gmt":"2021-06-25T11:20:54","slug":"recenzja-afirmacja-wielokierunkowosci-recenzja-ksiazki-polska-animacja-w-xxi-wieku-pod-red-malgorzaty-kozubek-i-tadeusza-szczepanskiego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pleograf.pl\/index.php\/recenzja-afirmacja-wielokierunkowosci-recenzja-ksiazki-polska-animacja-w-xxi-wieku-pod-red-malgorzaty-kozubek-i-tadeusza-szczepanskiego\/","title":{"rendered":"Afirmacja wielokierunkowo\u015bci \u2013 recenzja ksi\u0105\u017cki „Polska animacja w XXI wieku” pod red. Ma\u0142gorzaty Kozubek i Tadeusza Szczepa\u0144skiego"},"content":{"rendered":"

Polska animacja w XXI wieku<\/i>, red. Ma\u0142gorzata Kozubek, Tadeusz Szczepa\u0144ski,
\nWydawnictwo Biblioteki PWSFTviT, \u0141\u00f3d\u017a 2017<\/span><\/p>\n

 <\/span><\/p>\n

<\/p>\n

\n

Je\u015bli istnieje jeden s\u0105d, pod kt\u00f3rym podpisa\u0142by si\u0119 ka\u017cdy znawca polskiej animacji, to tylko taki, \u017ce nasza kinematografia animowana jest zjawiskiem niejednorodnym, pozbawionym wyrazistych wi\u0119zi pokrewie\u0144stwa stylistycznego czy wsp\u00f3lnych za\u0142o\u017ce\u0144 intelektualnych. Ju\u017c w czasach \u015bwietno\u015bci tzw. Polskiej Szko\u0142y Animacji by\u0142o jasne, \u017ce sam termin ma charakter w znacznym stopniu umowny, \u017ce nie okre\u015bla jednolitego ruchu artystycznego. Wyra\u017anie wida\u0107 to w por\u00f3wnaniu z r\u00f3wnie cenionymi szko\u0142ami narodowymi naszego regionu. Przyk\u0142adowo animacja jugos\u0142owia\u0144ska kojarzona by\u0142a zw\u0142aszcza z wyrazist\u0105 stylistyk\u0105 minimalistycznej rysunkowej karykatury spod znaku studia Zagreb Film, a czechos\u0142owacka \u2013 z imponuj\u0105cymi choreografiami lalkowych film\u00f3w produkcji praskiego Brat\u0159i v triku. Tymczasem polska sztuka wykreowanego ruchu rozwija\u0142a si\u0119 bez ewidentnie dominuj\u0105cych tendencji estetycznych, w kilku r\u00f3wnorz\u0119dnych o\u015brodkach i do dzi\u015b pozostaje zjawiskiem silnie heterogenicznym. Redaktorzy zbiorowej pracy monograficznej Polska animacja w XXI wieku<\/i> Ma\u0142gorzata Kozubek i Tadeusz Szczepa\u0144ski zdecydowali si\u0119 na uj\u0119cie pozbawione apriorycznej klamry w postaci idei przewodniej, perspektywy badawczej czy te\u017c innego rodzaju wsp\u00f3lnego mianownika, oczywi\u015bcie poza wynikaj\u0105cym z samego tytu\u0142u ograniczeniem zakresu materia\u0142u badawczego. Wsp\u00f3\u0142czesna polska animacja zosta\u0142a ukazana w spos\u00f3b wieloaspektowy, na\u015bwietlono spektrum zjawisk centralnych i peryferyjnych, nurt\u00f3w o wysokich ambicjach artystycznych, jak i czysto komercyjnych czy wr\u0119cz u\u017cytkowych, analizowanych przy u\u017cyciu narz\u0119dzi filmoznawczych, jak i w kluczu interdyscyplinarnym, na tle istotnych kontekst\u00f3w pozafilmowych.<\/p>\n

Spo\u015br\u00f3d tych ostatnich na czo\u0142o wysuwaj\u0105 si\u0119 szeroko rozumiany kontekst polityczny, a zw\u0142aszcza nieroz\u0142\u0105cznie z nim zwi\u0105zany kontekst ekonomiczny. W otwieraj\u0105cym tom tek\u015bcie o wymownym tytule Dlaczego polska animacja przesta\u0142a k\u0105sa\u0107?<\/i> Marcin Gi\u017cycki przyjmuje za punkt odniesienia zaanga\u017cowanie spo\u0142eczno-polityczne polskiej animacji minionej epoki, odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do klasycznych przyk\u0142ad\u00f3w film\u00f3w przemycaj\u0105cych krytyczne \u2013 \u017ceby nie powiedzie\u0107 \u201ewywrotowe\u201d tre\u015bci<\/i>. Przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 animacji potransformacyjnej, autor bez satysfakcji konstatuje niedostatek tw\u00f3rczego sprzeciwu wobec figur autorytatywnych i hierarchii w\u0142adzy. Z pewnym entuzjazmem przywo\u0142uje przyk\u0142ady odrzucaj\u0105cych patriarchalne normy film\u00f3w m\u0142odych animatorek, ubolewaj\u0105c jednocze\u015bnie nad marginalno\u015bci\u0105 tej feministycznej tendencji. Gi\u017cycki ju\u017c na pocz\u0105tku zastrzega, \u017ce nie jest jego ambicj\u0105, by na postawione w tytule pytanie odpowiedzie\u0107, jednak inne teksty zawarte w tomie wydaj\u0105 si\u0119 suflowa\u0107 pewne \u2013 chocia\u017cby cz\u0119\u015bciowe \u2013 odpowiedzi. Kwesti\u0105 zale\u017cno\u015bci artystycznej animacji od  podleg\u0142ych w\u0142adzy politycznej urz\u0119d\u00f3w finansuj\u0105cych kultur\u0119 filmow\u0105 zaj\u0119\u0142a si\u0119 Hanna Margolis w eseju Problem dziedzictwa animacji autorskiej<\/i>, tropi\u0105cym inkarnacje ducha homo sovieticus <\/i>zakl\u0119tego w pami\u0119ci instytucji \u201erytualnie\u201d reprodukuj\u0105cych przestarza\u0142e i skompromitowane wzorce produkcji filmowej. Oparte na rzetelnej pracy ze \u017ar\u00f3d\u0142ami krytyczne zestawienie komparatystyczne \u00f3wczesnych i obecnie funkcjonuj\u0105cych struktur mecenatu pa\u0144stwowego pozwoli\u0142o na trafne wypunktowanie s\u0142abych stron organizacji przemys\u0142u filmowego po 2005 roku. Dostrzegaj\u0105c niezaprzeczalne osi\u0105gni\u0119cia Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, autorka wysuwa te\u017c logicznie wy\u0142o\u017cone zarzuty dotycz\u0105ce zw\u0142aszcza oceny eksperckiej projekt\u00f3w kr\u00f3tkich animacji artystycznych (postuluje ona stworzenie z my\u015bl\u0105 o tego typu produkcji oddzielnej kategorii z osobn\u0105 komisj\u0105 eksperck\u0105).<\/p>\n

Rozwa\u017cania Margolis znajduj\u0105 swoje uzupe\u0142nienie, ale i kontrapunkt w tekstach Anny Wr\u00f3blewskiej (Produkcja film\u00f3w lalkowych we wsp\u00f3\u0142czesnej kinematografii polskiej<\/i>), Krzysztofa Jajko (W stron\u0119 festiwalu bez granic. Modele rozpowszechniania polskiego filmu animowanego w XXI wieku<\/i>), a tak\u017ce Andrzeja Wojnara (Sztuka i biznes. Kierunki przemian na polskim rynku animacji po 2000 roku<\/i>). Posi\u0142kuj\u0105ca si\u0119 metodologi\u0105 coraz ostatnio popularniejszych production studies<\/i> Wr\u00f3blewska wskazuje na problemy finansowo-logistyczno-technologiczne, z jakimi mierz\u0105 si\u0119 realizatorzy film\u00f3w lalkowych. Jej diagnoza wskazuj\u0105ca na zauwa\u017calny zast\u00f3j na rynku film\u00f3w wykonanych w tej wyj\u0105tkowo wymagaj\u0105cej technice (trend o kierunku przeciwnym do panuj\u0105cych w innych europejskich kinematografiach) harmonijnie wsp\u00f3\u0142brzmi z zarzutami wysuni\u0119tymi przez Margolis. Z kolei Jajko przygl\u0105da si\u0119 polskiej animacji z punktu widzenia jej rozpowszechniania, czyni\u0105c punktem odniesienia organizacj\u0119 plac\u00f3wek dystrybucji kr\u00f3tkich form filmowych w PRL. Do listy zaniedba\u0144 wysuni\u0119tej przez Margolis pod adresem PISF Jajko dopisuje brak skuteczno\u015bci w docieraniu z kr\u00f3tk\u0105 animacj\u0105 artystyczn\u0105 do publiczno\u015bci innej ni\u017c festiwalowa. Pozytywnych wzorc\u00f3w dystrybucyjnych poszukuje w\u015br\u00f3d oddolnych inicjatyw niezale\u017cnych, takich jak O!PLA \u2013 objazdowy festiwal animacji odbywaj\u0105cy si\u0119 rokrocznie w kilkudziesi\u0119ciu miastach, miasteczkach i wsiach ca\u0142ej Polski. Wreszcie Wojnar w spos\u00f3b mo\u017ce nazbyt zwi\u0119z\u0142y spogl\u0105da na kondycj\u0119 dwudziestopierwszowiecznej animacji z Polski przez pryzmat liczb, statystyk i trend\u00f3w rynkowych. Przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 nowym modelom produkcji kina animowanego w warunkach coraz dojrzalszego kapitalizmu, autor dochodzi do optymistycznych wniosk\u00f3w, przy czym nale\u017cy oczywi\u015bcie pami\u0119ta\u0107, \u017ce w odr\u00f3\u017cnieniu od Gi\u017cyckiego czy Margolis abstrahuje on od wymiaru estetycznego animowanej produkcji, zajmuje si\u0119 te\u017c ca\u0142o\u015bci\u0105 rynku, nie za\u015b wy\u0142\u0105cznie artystyczn\u0105 nisz\u0105, a kryteria warto\u015bciowania maj\u0105 dla niego charakter czysto ekonomiczny. Terytoria pograniczne pomi\u0119dzy animowan\u0105 produkcj\u0105 popularn\u0105 a reklam\u0105 eksploruje w spos\u00f3b nieco mniej przekonuj\u0105cy Magdalena Soboci\u0144ska (Potencja\u0142 filmu animowanego w reklamie<\/i>), kt\u00f3ra proponuje spojrzenie na animacj\u0119 jako instrument perswazji konsumenckiej, wspieraj\u0105c si\u0119 przyk\u0142adami kilku znanych kampanii reklamowych z animowanymi bohaterami.<\/p>\n

<\/p>\n

Cipka<\/em>, re\u017c. Renata G\u0105siorowska, 2016 r.<\/span><\/p>\n

Przegl\u0105daj\u0105c Polsk\u0105 animacj\u0119 w XXI<\/i> wieku<\/i>, \u0142atwo zauwa\u017cy\u0107, \u017ce nie wspomina ona o filmach nowszych ni\u017c wyprodukowane w 2016 roku. Nietrudno te\u017c zgadn\u0105\u0107, \u017ce przyczyn\u0105 takiego stanu rzeczy by\u0142y spowolnienia procesu wydawniczego. Nie chc\u0119 rzecz jasna czyni\u0107 z tego zarzutu pod adresem redaktor\u00f3w, s\u0105dz\u0119 jednak, \u017ce nale\u017cy w tym miejscu nadmieni\u0107, i\u017c na skutek tych op\u00f3\u017anie\u0144 konstatacje i diagnozy zawarte w cz\u0119\u015bci powy\u017cej wspomnianych tekst\u00f3w nie s\u0105 ju\u017c ca\u0142kiem aktualne (cho\u0107 nie straci\u0142y oczywi\u015bcie swojej warto\u015bci jako trafnego zapisu stanu rzeczy sprzed ostatnich zmian polityczno-spo\u0142ecznych). Na scenie polskiej animacji artystycznej zachodz\u0105 dynamiczne przemiany pokoleniowe (mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce bogatszy o znajomo\u015b\u0107 film\u00f3w takich jak Cipka<\/i> [2016] Renaty G\u0105siorowskiej czy Figury niemo\u017cliwe i inne historie II<\/i> [2016] Marty Pajek Marcin Gi\u017cycki przewarto\u015bciowa\u0142 s\u0105d o w\u0105t\u0142ych osi\u0105gni\u0119ciach polskiej animacji feministycznej). Z drugiej strony zmieni\u0142y si\u0119 oczekiwania ideologiczne stawiane przed sztukami audiowizualnymi przez instytucje wsparcia kultury, kt\u00f3re tak\u017ce poddawane s\u0105 stopniowej reorganizacji. S\u0142owem, warunki produkcji film\u00f3w animowanych w roku 2018 znacz\u0105co r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 od tych, jakie panowa\u0142y do 2016 roku.<\/p>\n

Obok artyku\u0142\u00f3w analizuj\u0105cych polityczno-ekonomiczne uwarunkowania polskiego filmu animowanego ostatnich lat druga wyra\u017anie odznaczaj\u0105ca si\u0119 grupa obejmuje teksty nastawione raczej na systematyzacj\u0119 tendencji artystycznych. Na uwag\u0119 zas\u0142uguje w tym kontek\u015bcie dwug\u0142os Marka Hendrykowskiego (Animacja jako dokument. Dokument jako animacja. Wok\u00f3\u0142 poetyki i antropologii ruchomych obraz\u00f3w<\/i>) i Micha\u0142a Piepi\u00f3rki (\u201eDroga na drug\u0105 stron\u0119\u201d: od kina-oka do kina-p\u0119dzla i jeszcze dalej<\/i>). Obaj autorzy za punkt wyj\u015bcia obrali g\u0142o\u015bny dokument animowany Anci Damian Droga na drug\u0105 stron\u0119 <\/i>(2011), sk\u0105din\u0105d film nazwany przez Gi\u017cyckiego \u201echlubnym wyj\u0105tkiem\u201d od regu\u0142y braku zaanga\u017cowania politycznego nowej polskiej animacji. Zar\u00f3wno dla Hendrykowskiego, jak i dla Piepi\u00f3rki ta rumu\u0144sko-polska koprodukcja sta\u0142a si\u0119 wszak\u017ce inspiracj\u0105 do pr\u00f3by skonstruowania siatki poj\u0119ciowej umo\u017cliwiaj\u0105cej opis naukowy szeroko obecnie omawianego w mi\u0119dzynarodowej literaturze problemu animowanego filmu dokumentalnego. Te dwie, bynajmniej nie polemiczne, a raczej w du\u017cym stopniu komplementarne, perspektywy teoretyczne uzupe\u0142nia Arkadiusz Wojnarowski, kt\u00f3rego artyku\u0142 Od fabularyzowanego dokumentu do animacji. Kulisy powstawania filmu \u201eDroga na drug\u0105 stron\u0119\u201d<\/i> daje pewien wgl\u0105d w kuluarowe mechanizmy determinuj\u0105ce funkcjonowanie bran\u017cy, lecz zupe\u0142nie nie spe\u0142nia kryteri\u00f3w naukowo\u015bci.<\/p>\n

<\/p>\n

Droga na drug\u0105 stron\u0119<\/em>, re\u017c. Anca Damian, 2011 r.<\/span><\/p>\n

G\u0142os w dyskusji nad relacj\u0105 animacji i dokumentu zabra\u0142a te\u017c Sylwia Ko\u0142os w studium Animacja i Holocaust. O filmie \u201eKarski i w\u0142adcy ludzko\u015bci’\u201d S\u0142awomira Gr<\/i>\u00fcnberga<\/i>. T\u0142em dla znakomicie przeprowadzonej interpretacji animowanych fragment\u00f3w filmu sta\u0142y si\u0119 nieodmiennie towarzysz\u0105ce badaczom kina o Zag\u0142adzie dylematy etyczne wyra\u017cone w s\u0142ynnym pytaniu Theodora Adorno o mo\u017cliwo\u015b\u0107 istnienia poezji po Holocau\u015bcie. Autorka dowodzi, \u017ce to w\u0142a\u015bnie u\u017cyta z ogromnym wyczuciem animacja sta\u0142a si\u0119 kluczem do sukcesu artystycznego filmu Gr\u00fcnberga, kt\u00f3ry zdo\u0142a\u0142 przekaza\u0107 prawd\u0119 o ich<\/i> [ofiar] tragedii w spos\u00f3b niezwykle wyrazisty i dojmuj\u0105cy, koncentruj\u0105c uwag\u0119 widza zar\u00f3wno na dramacie jednostki, jak i ca\u0142ego narodu<\/i>.<\/p>\n

Obszary pogranicza pomi\u0119dzy krain\u0105 animacji a imperium kina \u017cywego planu zg\u0142\u0119bia te\u017c Ma\u0142gorzata Kozubek w eseju Funkcja animacji w \u201eSali samob\u00f3jc\u00f3w\u201d Jana Komasy<\/i>. Autorka nie pokusi\u0142a si\u0119 o pr\u00f3b\u0119 sformu\u0142owania roboczych cho\u0107by ram teoretycznych, jakie umo\u017cliwi\u0142yby wyja\u015bnienie z\u0142o\u017conej relacji intermedialnej, z kt\u00f3r\u0105 mamy do czynienia w filmie Komasy. Zamiast tego zr\u0119cznie rozk\u0142ada na cz\u0119\u015bci pierwsze poszczeg\u00f3lne sekwencje animowane, dope\u0142niaj\u0105c wyw\u00f3d opisem technicznej strony procesu powstawania tr\u00f3jwymiarowej animacji cyfrowej. Niejakie niedostatki metodologiczne, sk\u0105din\u0105d bol\u0105czka tak\u017ce mi\u0119dzynarodowych animation studies<\/i>, daj\u0105 o sobie zna\u0107 w tekstach Analiza warsztatowa serii film\u00f3w animowanych dla dzieci w wieku przedszkolnym na przyk\u0142adzie serii pt. \u201ePrzedszkolaki\u201d<\/i> Piotra Furmankiewicza oraz Warto\u015bci edukacyjne a rozrywka w filmie animowanym dla dzieci<\/i> Aleksandry Chrapowickiej \u2013 obie prace napisane zosta\u0142y zreszt\u0105 nie przez teoretyk\u00f3w animacji, lecz jej praktyk\u00f3w. Pierwszy tekst zawiera szczeg\u00f3\u0142owe sprawozdanie z przyj\u0119tych za\u0142o\u017ce\u0144 dotycz\u0105cych strony fabularnej i stylistycznej serialu dla dzieci, przy kt\u00f3rym autor pracowa\u0142 w funkcji producenta, drugi za\u015b jest pe\u0142nym entuzjazmu, ale ma\u0142o systematycznym opracowaniem pod k\u0105tem waloru edukacyjnego kilku polskich seriali animowanych przeznaczonych dla najm\u0142odszych. Znacznie lepiej prezentuje si\u0119 przegl\u0105dowy tekst Katarzyny M\u0105ki-Malaty\u0144skiej zatytu\u0142owany \u017bart, impresja, dokument. Animacje z \u0141\u00f3dzkiej Szko\u0142y Filmowej po 2000 roku<\/i>. Autorka dokonuje pr\u00f3by wskazania zasugerowanych w tytule tendencji spajaj\u0105cych, lecz ostatecznie dochodzi do nieuchronnej konstatacji o heterogeniczno\u015bci badanego zjawiska.<\/p>\n

<\/p>\n

Sala samob\u00f3jc\u00f3w<\/em>, re\u017c. Jan Komasa, 2011 r.<\/span><\/p>\n

Perspektyw\u0119 interdyscyplinarn\u0105 \u0142\u0105cz\u0105c\u0105 namys\u0142 filmoznawczy z muzykologicznym przyjmuje Mateusz Solarz, kt\u00f3ry w tek\u015bcie Muzyka w polskim filmie animowanym \u2013 ostatnia dekada <\/i>bierze na warsztat poka\u017any korpus najnowszej produkcji, klasyfikuje go pod k\u0105tem stylistyki wykorzystanych w poszczeg\u00f3lnych filmach utwor\u00f3w, proponuje te\u017c typologi\u0119 muzyki w animacji ze wzgl\u0119du na jej funkcj\u0119. Opieraj\u0105c si\u0119 na \u015bwietnie dobranych przyk\u0142adach dzie\u0142 tw\u00f3rc\u00f3w takich jak Marta Pajek czy Robert Sowa, Solarz wprowadza interesuj\u0105c\u0105 kategori\u0119 muzyki substancjalnej, symbiotycznie zintegrowanej z obrazem na poziomie strukturalnym i dramaturgicznym, a nawet wsp\u00f3\u0142tworz\u0105cej wymiar tre\u015bciowy film\u00f3w. Warto\u015bciowy zw\u0142aszcza dla przysz\u0142ych historyk\u00f3w sztuk audiowizualnych mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 esej Studio Ideale \u2013 utopia (nie)zrealizowana?<\/i> Piotra Zawojskiego, po\u015bwi\u0119cony niespe\u0142nionemu marzeniu artystycznemu Zbigniewa Rybczy\u0144skiego. W 2013 roku autor Tanga<\/i> (1980) w atmosferze skandalu straci\u0142 stanowisko dyrektora wroc\u0142awskiego Centrum Technologii Audiowizualnych i ostatecznie rozsta\u0142 si\u0119 z towarzysz\u0105cym mu przez wiele lat pomys\u0142em wybudowania w Polsce supernowoczesnego studia, na terenie kt\u00f3rego mia\u0142a dokona\u0107 si\u0119 technologiczna rewolucja w sztuce ruchomych obraz\u00f3w. W tej sytuacji tekst Zawojskiego zyskuje rang\u0119  jednego z niewielu istotnych \u017ar\u00f3de\u0142 daj\u0105cych namiastk\u0119 wizji Rybczy\u0144skiego. Autor na szcz\u0119\u015bcie nie roztrz\u0105sa kulis\u00f3w kontrowersyjnej sprawy medialnej, prowadzi nas za to po fascynuj\u0105cych meandrach my\u015bli artysty i innowatora, porz\u0105dkuj\u0105c je przy u\u017cyciu siatki poj\u0119ciowej  najnowszego filmo- i medioznawstwa. Szkicem o du\u017cym potencjale poznawczym, pe\u0142nym w\u0105tk\u00f3w wartych rozwini\u0119cia jest te\u017c Stary duch w m\u0142odym ciele. Dlaczego polscy animatorzy patrz\u0105 w przesz\u0142o\u015b\u0107<\/i> Paw\u0142a Sitkiewicza. Autor rozpoznaje u przedstawicieli kolejnych pokole\u0144 m\u0142odych animator\u00f3w sk\u0142onno\u015b\u0107 do spogl\u0105dania wstecz, przejawiaj\u0105c\u0105 si\u0119 zar\u00f3wno w silnej identyfikacji z tw\u00f3rcami spod znaku Polskiej Szko\u0142y Animacji, jak r\u00f3wnie\u017c w szczeg\u00f3lnej predylekcji do stylistycznej anachroniczno\u015bci. Wieloaspektowy i rozga\u0142\u0119ziony wyw\u00f3d Sitkiewicza nie jest jednak wolny od pewnych przeszacowanych stwierdze\u0144, skr\u00f3t\u00f3w my\u015blowych, a tak\u017ce tendencyjno\u015bci w dobrze egzemplifikacji. Nietrudno wyobrazi\u0107 sobie tekst polemiczny, kt\u00f3ry z powodzeniem forsowa\u0142by tez\u0119, \u017ce cech\u0105 dystynktywn\u0105 polskiej animacji jest technologiczna, narracyjna i wizualna innowacyjno\u015b\u0107. \u201eNa deser\u201d czytelnik ma okazj\u0119 zapozna\u0107 si\u0119 z opiniami na temat polskiej animacji wyra\u017conymi przez \u015bwiatowej klasy ekspert\u00f3w mi\u0119dzynarodowych. Zamykaj\u0105cy tom tekst Martyny Olszowskiej i Bogus\u0142awa Zmudzi\u0144skiego Animacja polska pocz\u0105tk\u00f3w nowego wieku w oczach obcych<\/i> jest skrupulatnym sprawozdaniem z konferencji Polska Szko\u0142a Animacji w oczach krytyki \u015bwiatowej<\/i>, a tak\u017ce dyskusji panelowej Bilans \u015bwiatowej animacji pierwszej dekady XXI wieku \u2013 wk\u0142ad polski<\/i> (obydwa wydarzenia odby\u0142y si\u0119 w 2012 roku), w kt\u00f3rych udzia\u0142 wzi\u0119li tacy badacze, jak Paul Wells, Suzanne Buchan czy Midhat Ajanovi\u0107.<\/p>\n

Podsumowuj\u0105c, Polska animacja w XXI wieku<\/i> to cenna i tre\u015bciwa (przesz\u0142o czterysta stron) pozycja naukowa kontynuuj\u0105ca b\u0105d\u017a otwieraj\u0105ca liczne w\u0105tki w dyskusji na temat tytu\u0142owego zjawiska kulturowego. Pewna dysproporcja poziomu merytorycznego poszczeg\u00f3lnych tekst\u00f3w cechuje nawet najlepsze prace kolektywne, nale\u017cy te\u017c doda\u0107, \u017ce r\u00f3wnie\u017c s\u0142absze teksty mog\u0105 okaza\u0107 si\u0119 warto\u015bciowymi \u017ar\u00f3d\u0142ami dla badaczy przedmiotu. Troch\u0119 zabrak\u0142o mi obszerniejszego s\u0142owa wst\u0119pnego (wzgl\u0119dnie pos\u0142owia), w kt\u00f3rym redaktorzy spr\u00f3bowaliby ustanowi\u0107 jaki\u015b rodzaj spajaj\u0105cej klamry, jaka nie musia\u0142aby wszak ogranicza\u0107 wielokierunkowo\u015bci uj\u0119cia, a mog\u0142aby pozwoli\u0107 na uchwycenie powracaj\u0105cych w tekstach w\u0105tk\u00f3w czy idei, wskazanie na punkty styczne, a tak\u017ce potencjalne pola konflikt\u00f3w polemicznych. Trzystronicowe wprowadzenie zatytu\u0142owane Od redakcji <\/i>w wielkim skr\u00f3cie i z \u201eptasiej\u201d perspektywy zarysowuje zakres tematyczny ca\u0142ej monografii, poszczeg\u00f3lne artyku\u0142y sprowadzaj\u0105c do jednozdaniowych om\u00f3wie\u0144. Niezale\u017cnie jednak od pozostaj\u0105cego w tym zakresie niedosytu wypada zgodzi\u0107 si\u0119 z nast\u0119puj\u0105c\u0105 konkluzj\u0105 redaktor\u00f3w: Z przedstawionego tutaj wielostronnego opisu wy\u0142ania si\u0119 obraz nad wyraz optymistyczny, daj\u0105cy nadziej\u0119 na to, \u017ce polska animacja mo\u017ce si\u0119 sta\u0107 \u2013 jak za czas\u00f3w z\u0142otego okresu lat 60. i 70. ubieg\u0142ego wieku \u2013 zjawiskiem o globalnej randze<\/i>. Opublikowana przez nich monografia z pewno\u015bci\u0105 zasili kolekcje mi\u0142o\u015bnik\u00f3w artystycznego kina animowanego, kt\u00f3rzy w ostatnich latach z satysfakcj\u0105 obserwuj\u0105 coraz szybsze wype\u0142nianie si\u0119 luki, jak\u0105 do niedawna na gruncie polskiej refleksji filmoznawczej stanowi\u0142 namys\u0142 nad kinem animowanym.<\/p>\n

<\/p>\n

 Figury niemo\u017cliwe i inne historie II, <\/i>re\u017c. <\/i>Marta Pajek, 2016 r.<\/span><\/p>\n

\n

\n

S\u0142owa kluczowe<\/b>: film animowany, kino najnowsze, Polska Szko\u0142a Animacji<\/p>\n

Micha\u0142 Bobrowski<\/b> \u2013 doktor filmoznawstwa Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego (dysertacj\u0119 obroni\u0142 w 2010 roku). W 2012 roku opublikowa\u0142 ksi\u0105\u017ck\u0119 Akira Kurosawa. Artysta Pogranicza<\/em>. W roku 2016 ukaza\u0142a si\u0119 wsp\u00f3\u0142redagowana przez niego monografia Obsession. Perversion. Rebellion. Twisted Dreams of Central European Animation<\/em>. Jest dyrektorem programowym oraz wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem StopTrik International Film Festival (S\u0142owenia\/Polska), festiwalu po\u015bwi\u0119conego animacji stop motion. Wsp\u00f3\u0142pracuje z licznymi europejskimi festiwalami i instytucjami filmowymi jako kurator, aktywista kulturowy. Napisa\u0142 wiele artyku\u0142\u00f3w naukowych i popularyzatorskich z zakresu klasycznego kina japo\u0144skiego i ameryka\u0144skiego oraz filmu animowanego.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Polska animacja w XXI wieku, red. Ma\u0142gorzata Kozubek, Tadeusz Szczepa\u0144ski, Wydawnictwo Biblioteki PWSFTviT, \u0141\u00f3d\u017a 2017   Je\u015bli istnieje jeden s\u0105d, pod kt\u00f3rym podpisa\u0142by si\u0119 ka\u017cdy znawca polskiej animacji, to tylko taki, \u017ce nasza kinematografia animowana jest zjawiskiem niejednorodnym, pozbawionym wyrazistych wi\u0119zi pokrewie\u0144stwa stylistycznego czy wsp\u00f3lnych za\u0142o\u017ce\u0144 intelektualnych. Ju\u017c w czasach \u015bwietno\u015bci tzw. Polskiej Szko\u0142y Animacji by\u0142o jasne,… Czytaj wi\u0119cej »Afirmacja wielokierunkowo\u015bci \u2013 recenzja ksi\u0105\u017cki „Polska animacja w XXI wieku” pod red. Ma\u0142gorzaty Kozubek i Tadeusza Szczepa\u0144skiego<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1662,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"neve_meta_sidebar":"","neve_meta_container":"","neve_meta_enable_content_width":"","neve_meta_content_width":0,"neve_meta_title_alignment":"","neve_meta_author_avatar":"","neve_post_elements_order":"","neve_meta_disable_header":"","neve_meta_disable_footer":"","neve_meta_disable_title":"","footnotes":"","_ppma_block_editor_authors":""},"categories":[784,11],"tags":[32,50,296,817],"ppma_author":[818],"class_list":["post-326","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-pleograf-kwartalnik-akademii-polskiego-filmu-nr-1-2018","category-recenzja","tag-cialo","tag-film-animowany","tag-kino-najnowsze","tag-polska-szkola-animacji"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t