{"id":187,"date":"2016-02-01T00:00:00","date_gmt":"2016-01-31T23:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/pleograf.pl\/index.php\/2016\/02\/01\/zasada-niehamowania-wyobrazni-z-agnieszka-smoczynska-i-kuba-kijowskim-rezyserka-i-autorem-zdjec-do-filmu-corki-dancingu-rozmawia-kinga-galuszka\/"},"modified":"2021-06-25T14:09:06","modified_gmt":"2021-06-25T13:09:06","slug":"zasada-niehamowania-wyobrazni-z-agnieszka-smoczynska-i-kuba-kijowskim-rezyserka-i-autorem-zdjec-do-filmu-corki-dancingu-rozmawia-kinga-galuszka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pleograf.pl\/index.php\/zasada-niehamowania-wyobrazni-z-agnieszka-smoczynska-i-kuba-kijowskim-rezyserka-i-autorem-zdjec-do-filmu-corki-dancingu-rozmawia-kinga-galuszka\/","title":{"rendered":"Zasada niehamowania wyobra\u017ani. Z Agnieszk\u0105 Smoczy\u0144sk\u0105 i Kub\u0105 Kijowskim, re\u017cyserk\u0105 i autorem zdj\u0119\u0107 do filmu „C\u00f3rki dancingu” rozmawia Kinga Ga\u0142uszka"},"content":{"rendered":"

Wiem, \u017ce dla Agnieszki pracuj\u0105cej nad C\u00f3rkami dancingu<\/i>, wa\u017cne by\u0142y inspiracje wizualne. Czy na\u0142adowanie si\u0119 obrazkami i wyrzucanie ich z siebie u\u0142atwi\u0142o wam zrobienie tego filmu? A mo\u017ce to zupe\u0142nie zwyczajny element procesu tw\u00f3rczego w kinie?<\/strong><\/p>\n

Agnieszka Smoczy\u0144ska:<\/b> To by\u0142 m\u00f3j pierwszy du\u017cy film, a przy wcze\u015bniejszych etiudach czego\u015b takiego nie potrzebowa\u0142am. Wtedy wa\u017cniejsza by\u0142a dla mnie muzyka ni\u017c obrazy. Na pewno nie chcia\u0142am odtwarza\u0107 szczeg\u00f3\u0142owo dancingu ze wspomnie\u0144 z mojego dzieci\u0144stwa. Dlatego nie szuka\u0142am zdj\u0119\u0107 u mojej mamy, kt\u00f3ra w latach 80. by\u0142a kierowniczk\u0105 restauracji z dancingiem. Wiedzieli\u015bmy z Robertem Bolesto, scenarzyst\u0105 C\u00f3rek<\/i>… i wcze\u015bniejszych etiud, \u017ce b\u0119dziemy operowa\u0107 konwencj\u0105, kt\u00f3r\u0105 mamy stworzy\u0107 od zera. Tym razem od samego pocz\u0105tku porozumiewali\u015bmy si\u0119 za pomoc\u0105 konkretnych obraz\u00f3w. Dzi\u0119ki nim mo\u017cna si\u0119 \u0142atwiej komunikowa\u0107. Kiedy Robert powiedzia\u0142 mi, \u017ce ma pomys\u0142 na film, kt\u00f3ry ma mie\u0107 tytu\u0142 C\u00f3rki dancingu<\/i>, na kolejne spotkanie zabra\u0142am ju\u017c album ze zdj\u0119ciami Diane Arbus. Pierwszy treatment<\/i> filmu sk\u0142ada\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie z obrazk\u00f3w, by\u0142o troch\u0119 s\u0142\u00f3w i jakie\u015b poznajdywane fotografie. <\/p>\n

Zobacz, to jest nasz g\u0142\u00f3wny obraz. To zdj\u0119cie Arbus przedstawiaj\u0105ce siedz\u0105c\u0105 na krze\u015ble kobiet\u0119 w po\u0142yskliwym kostiumie, z obna\u017conymi piersiami (zdj\u0119cie mo\u017cna zobaczy\u0107 tutaj<\/a> – red.). Tak wyobra\u017cali\u015bmy sobie Boskie Futro (w filmie gra j\u0105 Magdalena Cielecka \u2013 red.). Jest tu seks, jest smutek, s\u0105 cekiny, ale nic nie jest wulgarne; jest w tym elegancja, a to by\u0142o dla mnie bardzo wa\u017cne. Robertowi te\u017c si\u0119 spodoba\u0142o.<\/p>\n

<\/p>\n

Boskie Futro (Magdalena Cielecka)<\/span>
\n\u017ar\u00f3d\u0142o: Kino \u015awiat<\/span><\/p>\n

Jest te\u017c zdj\u0119cie m\u0142odziutkiej dziewczyny, kt\u00f3ra przypomina Z\u0142ot\u0105 (Michalina Olsza\u0144ska), jedn\u0105 z syren.<\/b><\/p>\n

AS:<\/b> To te\u017c zdj\u0119cie Diane Arbus. Gdy wyobra\u017ca\u0142am sobie, jak ma wygl\u0105da\u0107 syrena, to w\u0142a\u015bnie ono by\u0142o dla mnie pierwsz\u0105 inspiracj\u0105. Ta dziewczyna jest ow\u0142osiona, ma troch\u0119 ptasie pazury, smutne, przestylizowane, \u0142adne oczy. Marzy\u0142am, \u017ceby naszym dziewczynom ponakleja\u0107 w\u0142osy na cia\u0142o. Prosi\u0142am Michalin\u0119, \u017ceby nie wyrywa\u0142a sobie nigdzie w\u0142osk\u00f3w, ale to by\u0142o za ma\u0142o. My\u015bl\u0119, \u017ce gdybym zaczyna\u0142a prac\u0119 nad filmem teraz, na pewno zwr\u00f3ci\u0142abym na to wi\u0119ksz\u0105 uwag\u0119. <\/i><\/p>\n

No w\u0142a\u015bnie, mog\u0142o by\u0107 bardziej radykalnie, bo wasze syreny to jednak \u015bliczne dziewczyny\u2026<\/b><\/p>\n

AS:<\/b> Znale\u017ali\u015bmy nawet jedn\u0105 dziewczyn\u0119, bardzo charakterystyczn\u0105, za kt\u00f3r\u0105 optowa\u0142y\u015bmy razem z siostrami Wro\u0144skimi (Barbara i Zuzanna Wro\u0144skie, autorki piosenek \u2013 red.), ale \u2013 co ciekawe \u2013 Bolesto i inni wsp\u00f3\u0142pracownicy powiedzieli nam, \u017ce za tak\u0105 dziewczyn\u0105 nie weszliby do wody. To, \u017ce one s\u0105 pon\u0119tne jest bardzo wa\u017cne, bo bez tego nie by\u0142oby perwersji. By\u0142yby traktowane jak ofiary.<\/p>\n

<\/p>\n

Z\u0142ota (Michalina Olsza\u0144ska) i Srebrna (Marta Mazurek)<\/span>
\n\u017ar\u00f3d\u0142o: Kino \u015awiat<\/span><\/p>\n

Co zobaczy\u0142a\u015b w tym zdj\u0119ciu?<\/b><\/p>\n

AS:<\/b> To samo, co w piosenkach si\u00f3str Wro\u0144skich: n\u0119c\u0105c\u0105 naiwno\u015b\u0107, ale te\u017c melancholi\u0119, smutek. To wszystko jest tak\u017ce w postaciach na fotografiach Diane Arbus. Jednak dla nas punktem wyj\u015bcia by\u0142y piosenki si\u00f3str Wro\u0144skich, szczeg\u00f3lnie z p\u0142yty Zapomnij<\/i>. To do nich szuka\u0142am obraz\u00f3w, na pocz\u0105tku pod\u015bwiadomie. Podoba\u0142o mi si\u0119, \u017ce Wro\u0144skie s\u0105 szczere. Ludzie fotografowani przez Arbus te\u017c si\u0119 ods\u0142aniaj\u0105, wida\u0107 ich intymno\u015b\u0107. Pami\u0119tam, \u017ce ta perspektywa przekona\u0142a operatork\u0119, Jol\u0119 Dylewsk\u0105, do naszego scenariusza. Powiedzia\u0142a mi, \u017ce podczas gdy tekst mo\u017ce by\u0107 bardzo r\u00f3\u017cnie rozumiany, to w wypadku fotografii szczero\u015b\u0107 portretowanych ludzi jest kluczowa dla zrozumienia \u015bwiata, o jakim chcemy opowiedzie\u0107.<\/i><\/p>\n

A tu widz\u0119 zdj\u0119cia starej \u201eAdrii\u201d, kt\u00f3rej dzi\u015b ju\u017c nie ma, a kt\u00f3ra cudownym zbiegiem okoliczno\u015bci, w praktycznie niezmienionej formie, zd\u0105\u017cy\u0142a jeszcze \u201ezagra\u0107\u201d w C\u00f3rkach…<\/i><\/b><\/p>\n

AS: <\/b>Tutaj wida\u0107, \u017ce to by\u0142o bardzo szykowne, pi\u0119kne miejsce. Na innym zdj\u0119ciu s\u0105 go\u015bcie Adrii, eleganccy. Kiedy jeszcze szukali\u015bmy producenta, pokaza\u0142am to zdj\u0119cie kt\u00f3remu\u015b z nich. Stwierdzi\u0142, \u017ce to kompletnie zmienia obraz tego, jak sobie wyobra\u017ca\u0142 scenariusz. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 my\u015bla\u0142a o czym\u015b rubasznym, chamskim. A na tych zdj\u0119ciach pokazywa\u0142am im co\u015b zupe\u0142nie innego.<\/i><\/p>\n

<\/p>\n

Marta Mazurek, Michalina Olsza\u0144ska i Zbigniew Buczkowski
\n<\/span>\u017ar\u00f3d\u0142o: Kino \u015awiat<\/span><\/p>\n

Zna\u0142a\u015b wcze\u015bniej te zdj\u0119cia?<\/b><\/p>\n

AS:<\/b> Zna\u0142am Diane Arbus, na inne trafia\u0142am ju\u017c p\u00f3\u017aniej. We\u017amy na przyk\u0142ad sesj\u0119 Ryana McGinleya do kampanii reklamowej Wrangler. W naszym filmie dziewczyny wychylaj\u0105 si\u0119 z wody w podobny spos\u00f3b (tu mo\u017cna zobaczy\u0107 <\/a><\/i>zdj\u0119cia<\/a><\/i> \u2013 red.). <\/i>W mojej kolekcji jest jeszcze kadr z Kapry\u015bnej chmury<\/i> Tsai Ming Lianga. Jego estetyka te\u017c nas inspirowa\u0142a (tu mo\u017cna zobaczy\u0107 <\/a><\/i>kadr<\/a><\/i> \u2013 red.)<\/i>. P\u00f3\u017aniej pojawi\u0142a si\u0119 jeszcze Nan Goldin.<\/i><\/p>\n

I w ko\u0144cu malarstwo Aleksandry Waliszewskiej. Motywy z jej obraz\u00f3w pojawiaj\u0105 si\u0119 wprost, w animowanej czo\u0142\u00f3wce filmu<\/b><\/p>\n

AS:<\/b> Na pocz\u0105tku nasze bohaterki by\u0142y zwyczajnymi dorastaj\u0105cymi dziewczynami. Ale gdy ju\u017c wiedzieli\u015bmy, \u017ce b\u0119dziemy si\u0119 pos\u0142ugiwa\u0107 metafor\u0105 syreny i zacz\u0119li\u015bmy bada\u0107 ten w\u0105tek w mitach i literaturze \u2013 pojawi\u0142a si\u0119 Aleksandra Waliszewska (jej prace mo\u017cna obejrze\u0107 <\/i>tu<\/i><\/a> \u2013 red.)<\/i>. Kiedy poprosi\u0142am j\u0105 o namalowanie syreny, Waliszewska zastrzeg\u0142a, \u017ce nie maluje na zlecenie. Na szcz\u0119\u015bcie scenariusz j\u0105 zainspirowa\u0142. Dzi\u0119ki jej obrazom poszli\u015bmy w kierunku bajki dla doros\u0142ych i brutalno\u015bci, jaka si\u0119 z ni\u0105 wi\u0105\u017ce. Syreny Waliszewskiej maj\u0105 bardzo d\u0142ugie ogony, nie takie jak z Disneya czy innych popkulturowych wyobra\u017ce\u0144. Obraz syreny, kt\u00f3ra wypada z \u0142\u00f3\u017cka by\u0142 dla mnie kluczem, wizj\u0105, do kt\u00f3rej wraca\u0142am. Ale Kuba ma zupe\u0142nie inn\u0105, w\u0142asn\u0105 teori\u0119.<\/p>\n

Kuba Kijowski:<\/b> Czym\u015b innym jest komunikacja, a czym\u015b innym inspiracja. M\u00f3wili\u015bmy sobie z Agnieszk\u0105 o r\u00f3\u017cnych rzeczach i przedstawiali\u015bmy do tego bukiet ilustracji. Ale to by\u0142a tylko komunikacja, spos\u00f3b porozumiewania si\u0119. Dla mnie te wszystkie zdj\u0119cia nie by\u0142y inspiracj\u0105. Je\u015bli chodzi o elementy wizualne, to na moj\u0105 prac\u0119 mia\u0142y wp\u0142yw dwie rzeczy. Jedna, co dzi\u015b mnie zaskakuje, to obrazy Waliszewskiej. Pami\u0119tam, \u017ce kiedy ogl\u0105dali\u015bmy je z Agnieszk\u0105, pomy\u015bla\u0142em tylko: fajnie, \u017ce te kolory takie zabrudzone. Ale gdy dzi\u015b ogl\u0105dam jej obrazy, kt\u00f3rych przecie\u017c wcze\u015bniej dobrze nie zna\u0142em, to jestem zdziwiony jak mocno ich kolorystyka prze\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 na film.<\/p>\n

Druga rzecz to nocne zdj\u0119cia z ulic lat 70. i 80., kt\u00f3re znajdowa\u0142em ju\u017c sam dla siebie, ca\u0142kiem \u015bwiadomie, w Internecie. Zwyk\u0142e fotografie, nie podpisane przez \u017cadnych artyst\u00f3w, wykonywane na s\u0142abych, ma\u0142o czu\u0142ych kliszach \u2013 technologia nie by\u0142a jeszcze idealna i nie pozwala\u0142a dobrze reprodukowa\u0107 barw, lampy na ulicy \u015bwieci\u0142y \u015bwiat\u0142em rt\u0119ciowym, a nie sodowym, jak dzi\u015b. Je\u015bli si\u0119 poszuka takich starych zdj\u0119\u0107, to okazuje si\u0119, \u017ce te zwyk\u0142e ulice, kt\u00f3re na fotografiach s\u0105 zbyt ciemne, pokazuj\u0105 \u015bwiat w kompletnie ba\u015bniowych kolorach!<\/p>\n

Ale najbardziej inspirowa\u0142 mnie sam tekst scenariusza. Kiedy przeczyta\u0142em go po raz pierwszy, nie mia\u0142em poj\u0119cia co zrobi\u0107 \u2013 to tak pokr\u0119cona historia. Do tego jest bardzo literacki, ma niewiele wsp\u00f3lnego z konwencjonalnym scenariuszem. Stawia\u0142 mi wyzwanie, ale jednocze\u015bnie sam w sobie by\u0142 inspiruj\u0105cy.<\/i><\/p>\n

Jak przeczyta\u0142e\u015b t\u0119 literatur\u0119?<\/b><\/p>\n

KK:<\/b> Do jednej r\u0119ki Agnieszka da\u0142a mi tekst Bolesto, do drugiej w\u0142o\u017cy\u0142a audio z piosenkami Wro\u0144skich. Gdy us\u0142ysza\u0142em dysonans w tekstach tych piosenek, wymy\u015bli\u0142em sobie, \u017ce to mo\u017ce by\u0107 klucz do zrozumienia scenariusza! Zacz\u0105\u0142em go sobie wyobra\u017ca\u0107 jako zderzenie dualno\u015bci: tego, czym jest bestia z tym, czym jest cz\u0142owiek, naiwno\u015bci z brutalno\u015bci\u0105. P\u00f3\u017aniej rozk\u0142ada\u0142em tak ka\u017cd\u0105 warstw\u0119 wizualn\u0105. Szuka\u0142em sposobu, by przedstawi\u0107 \u015bwiat tak, jak klub nocny: z jednej strony czaruj\u0105cy i ol\u015bniewaj\u0105cy, a z drugiej brudny i \u015bmierdz\u0105cy. Pe\u0142en koloru i zmys\u0142owo\u015bci, ale te\u017c tylko dla doros\u0142ych, ohydny, brutalny, taki troch\u0119 z lat 80.<\/p>\n

Kiedy ogl\u0105dali\u015bmy sobie na przyk\u0142ad album Nan Goldin to po to, \u017ceby znale\u017a\u0107 w nim t\u0119 dualno\u015b\u0107. Zobaczy\u0107, \u017ce ona opowiada o \u015bwiecie, kt\u00f3ry jest pi\u0119kny, bezbronny i nagi, ale te\u017c bardzo dla doros\u0142ych. <\/i><\/p>\n

W jaki spos\u00f3b wasz\u0105 koncepcj\u0119 \u201ebajki dla doros\u0142ych\u201d prze\u0142o\u017cy\u0142e\u015b na obraz?<\/b><\/p>\n

KK:<\/b> To, \u017ce o tym filmie my\u015bleli\u015bmy jako o bajce dla doros\u0142ych to dla mnie klucz, kt\u00f3ry ustawia\u0142 prawie ka\u017cdy aspekt wizualny i d\u017awi\u0119kowy filmu. Chcia\u0142em, \u017ceby poszczeg\u00f3lne obrazki wygl\u0105da\u0142y jak ilustracje z bajki, ale te\u017c by przenika\u0142 je naturalizm. Dlatego te\u017c niekt\u00f3re punkty widzenia kamery s\u0105 tak zaskakuj\u0105ce \u2013 bo maj\u0105 by\u0107 spektakularne, jak w ilustracjach dla dzieci. W scenie operacji syreny, kamera patrzy z g\u00f3ry, a ju\u017c za chwil\u0119 b\u0119dzie pod wod\u0105. Taki punkt ustawienia kamery ma sprawi\u0107, \u017ceby obraz by\u0142 fajny i \u0142adny, ale te\u017c brutalny, bo to krwawy moment. Z drugiej strony mamy du\u017co scen kr\u0119conych \u201ez r\u0119ki\u201d, bardzo prosto i blisko bohater\u00f3w. Tak to si\u0119 przenika: wystylizowane obrazki jak z ksi\u0105\u017cki dla dzieci i jak najprostsze opowiadanie kamer\u0105.<\/p>\n

<\/p>\n

Srebrna (Marta Mazurek), Wokalistka (Kinga Preis) i Z\u0142ota (Michalina Olsza\u0144ska)<\/span>
\n\u017ar\u00f3d\u0142o: Kino \u015awiat<\/span><\/p>\n

W tym wszystkim s\u0105 jeszcze osza\u0142amiaj\u0105ce piosenki, z kt\u00f3rych ka\u017cda jest inaczej sfilmowana.<\/b><\/p>\n

KK:<\/b> To, \u017ce C\u00f3rki…<\/i> s\u0105 filmem muzycznym, jest spraw\u0105 zasadnicz\u0105. Film jest tak bogaty wizualnie w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce jest w nim du\u017co piosenek. Ka\u017cda z nich niesie emocje. Ale nie posuwaj\u0105 akcji do przodu. Ustalili\u015bmy wi\u0119c podstawow\u0105 zasad\u0119: to, co niesie emocje trzeba napompowa\u0107, \u017ceby by\u0142o bardziej dramaturgiczne. Zdecydowali\u015bmy, \u017ce ka\u017cda z piosenek b\u0119dzie oddzielnym show, sfilmowanym w odmiennej stylistyce. Dzi\u0119ki temu mogli\u015bmy wykreowa\u0107 tyle r\u00f3\u017cnych \u015bwiat\u00f3w.<\/i><\/p>\n

To spore wyzwanie\u2026<\/b><\/p>\n

KK:<\/b> Szukanie formy by\u0142o \u015bwietn\u0105, ale nie\u0142atw\u0105 zabaw\u0105. Podzielili\u015bmy sobie te piosenki na trzy grupy. Pierwsza \u2013 to piosenki funkcjonuj\u0105ce jak w musicalu (np. scena w Sezamie), druga to takie, kt\u00f3re ulokowane s\u0105 w porz\u0105dku fabu\u0142y (np. akcja toczy si\u0119 w dancingu i wida\u0107, \u017ce kto\u015b w nim \u015bpiewa) i trzecia grupa, piosenki opatrzone jakby teledyskami, czyli takie, gdzie strona wizualna mo\u017ce by\u0107 najbardziej impresyjna. Du\u017co pracowali\u015bmy z choreografk\u0105 i muzykami. Na planie musieli\u015bmy mie\u0107 playback, \u017ceby wiedzie\u0107, jak d\u0142ugo trwa piosenka i jaki jest synchron. To te\u017c by\u0142o inspiruj\u0105ce.<\/p>\n

AS:<\/b> Zale\u017ca\u0142o mi na tym, \u017ceby dwie piosenki by\u0142y za\u015bpiewane bezpo\u015brednio na planie. Pierwsza z nich pojawia si\u0119 w scenie, kiedy Srebrna le\u017cy w wannie, wyrywa sobie \u0142usk\u0119 i \u015bpiewa Basi\u015bcie. Piosenka buduje tu nastr\u00f3j niewinnej, nastoletniej mi\u0142o\u015bci. A drug\u0105 s\u0142ycha\u0107 wtedy, gdy Z\u0142ota spotyka policjantk\u0119 i do niej \u015bpiewa.<\/i><\/p>\n

Scena z wyrywaniem \u0142uski pi\u0119knie przechodzi w scen\u0119 ta\u0144ca Srebrnej i Basisty, kt\u00f3ra przypomina mi kultowy Dirty Dancing<\/i>, kt\u00f3ry zaw\u0142adn\u0105\u0142 wyobra\u017ani\u0105 rocznik\u00f3w urodzonych w latach 70.\u2026<\/b><\/p>\n

AS:<\/b> Tak, to jak z Dirty Dancing<\/i>! Niekt\u00f3rzy te\u017c tak to czytaj\u0105. Zale\u017ca\u0142o mi, \u017ceby Marta wskoczy\u0142a na Kub\u0119 i si\u0119 do niego przytuli\u0142a jak dziecko. Dla mnie obraz ten funkcjonuje w popkulturze jako praobraz pierwszej mi\u0142o\u015bci. Tak to by\u0142o opisane w scenariuszu: pusta sala, snop \u015bwiat\u0142a, oni, zakochani, graj\u0105 na gitarach. Chcia\u0142am, \u017ceby ta\u0144czyli, bo pokazanie mi\u0142o\u015bci za pomoc\u0105 ruchu wyda\u0142o mi si\u0119 ciekawsze. Czy ty te\u017c Kuba mia\u0142e\u015b skojarzenie z Ditry dancing<\/i>?<\/p>\n

KK:<\/b> Nie. Zale\u017ca\u0142o mi, \u017ceby scena z gitar\u0105 mia\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 podwodn\u0105, chcia\u0142em, \u017ceby Basista zanurza\u0142 si\u0119 w wodzie. Ten motyw znajdowa\u0142 si\u0119 w literackiej wersji scenariusza, ale p\u00f3\u017aniej, kiedy opracowywali\u015bmy konkretne rozwi\u0105zania, zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce w wielu momentach szli\u015bmy na kompromisy. W kilku sprawach si\u0119 upar\u0142em, w tej scenie te\u017c, bo wierzy\u0142em, \u017ce to b\u0119dzie dobre. My\u015bla\u0142em, \u017ce to jest zbyt wyabstrahowane, jak oni tak \u015bpiewaj\u0105\u2026 <\/i><\/p>\n

<\/p>\n

Basista (Jakub Giersza\u0142) i Srebrna (Marta Mazurek)<\/span><\/span>
\n\u017ar\u00f3d\u0142o: Kino \u015awiat<\/span><\/p>\n

W jaki spos\u00f3b Agnieszka opowiada\u0142a ci o tym filmie? Czy w jej s\u0142owach pojawia\u0142y si\u0119 jakie\u015b obrazy czy przeczucia wa\u017cne w dalszej pracy?<\/b><\/p>\n

KK:<\/b> Moje zadanie polega na tym, \u017ce cokolwiek powie re\u017cyser, staram si\u0119 uchwyci\u0107 jego intencj\u0119. Przed nakr\u0119ceniem filmu dla nikogo z nas nic nie jest oczywiste. Wspania\u0142e jest to, \u017ce razem uzmys\u0142awiamy sobie czego chcemy. Ju\u017c na samym pocz\u0105tku zapyta\u0142em Agnieszk\u0119 i Roberta: jaki to ma by\u0107 film?<\/i>. A oni patrzyli na mnie dziwnie, my\u015bl\u0105c pewnie: co to za pytanie i jaka ma by\u0107 odpowied\u017a? Wi\u0119c ja jeszcze raz: \u201epowiedzcie mi, bo jestem w tym nowy. To ma by\u0107 musical? Taki kolorowy film dla wszystkich?<\/i> Us\u0142ysza\u0142em, \u017ce nie!<\/p>\n

Ju\u017c na samym pocz\u0105tku okre\u015blili\u015bmy sobie zasady gry. By\u0142o jasne, \u017ce nikt z naszej ekipy nie chce zrobi\u0107 konwencjonalnego filmu. Wiedzieli\u015bmy, \u017ce robimy musical, ale nie przejmowali\u015bmy si\u0119 tym, jak on powinien wygl\u0105da\u0107, bo nie by\u0142o na to przyk\u0142ad\u00f3w. Chcieli\u015bmy robi\u0107 co\u015b nowego, bez u\u017cywania hamulca w wyobra\u017ani.<\/p>\n

AS:<\/b> To by\u0142a ta zasada: nie mo\u017cemy hamowa\u0107 wyobra\u017ani. Bardzo tego pilnowali\u015bmy. Na d\u0142ugo przed uruchomieniem produkcji spotykali\u015bmy si\u0119 regularnie w wi\u0119kszej grupie i omawiali\u015bmy poszczeg\u00f3lne sceny. Zastanawiali\u015bmy si\u0119 jak maj\u0105 wygl\u0105da\u0107, czego by\u015bmy chcieli, podrzucali\u015bmy sobie inspiracje.  Na jednym ze spotka\u0144, Marcin Macuk (aran\u017cacja i realizacja piosenek \u2013 przyp. red.) \u017cachn\u0105\u0142 si\u0119 i powiedzia\u0142: No dobra, ty od nas wymagasz, \u017ceby\u015bmy przekraczali granice i byli odwa\u017cni, a te wasze ogony to s\u0105 jakie? Te syrenki s\u0105 jakie?<\/i> Mia\u0142 racj\u0119, bo na pocz\u0105tku nasze ogony by\u0142y do\u015b\u0107 konwencjonalne, mo\u017ce nie Disneyowskie, ale jednak grzeczne. To mnie zupe\u0142nie wybi\u0142o i przez ca\u0142e spotkanie my\u015bla\u0142am i my\u015bla\u0142am. W ko\u0144cu powiedzia\u0142am: Dobra, to niech to b\u0119dzie Waliszewska<\/i>. Pokaza\u0142am im jej obrazy, spodoba\u0142y si\u0119. Rzeczywi\u015bcie, nie chcieli\u015bmy robi\u0107 filmu dla wszystkich. Ka\u017cdy z nas mia\u0142 tak\u017ce zadanie szuka\u0107 g\u0142\u0119biej, przekracza\u0107 granice percepcji, do kt\u00f3rej byli\u015bmy przyzwyczajeni.<\/i><\/p>\n

To przerzucanie si\u0119 obrazkami jest mo\u017ce jednak ko\u0142em ratunkowym dla wyobra\u017ani? <\/b><\/p>\n

AS:<\/b> Na pewno, ale wy\u0142\u0105cznie na poziomie komunikacji. Podrzucali\u015bmy sobie r\u00f3\u017cne rzeczy, co du\u017co bardziej mnie inspirowa\u0142o ni\u017c d\u0142ugie rozmowy teoretyczne. Bo to podnieca wyobra\u017ani\u0119. Podoba\u0142o mi si\u0119, \u017ce nie kopiujemy, tylko bierzemy pewien element z czego\u015b innego. Chcia\u0142am na przyk\u0142ad mie\u0107 konkretny odcie\u0144 zieleni, kt\u00f3ry znalaz\u0142am na jednym ze zdj\u0119\u0107. (tutaj mo\u017cna je zobaczy\u0107<\/a><\/i>)<\/i><\/p>\n

KK:<\/b> Pami\u0119tam, \u017ce jak Agnieszka mi je pokaza\u0142a, to przez moment my\u015bla\u0142em, \u017ce zwariuj\u0119. Bo budujesz sobie jaki\u015b \u015bwiat, a tu nagle Agnieszka wyci\u0105ga ci zdj\u0119cie. Od razu zaczynasz widzie\u0107 rzeczy techniczne. Bardzo cz\u0119sto to wizje w og\u00f3le w poprzek twoich wyobra\u017ce\u0144. My\u015bl\u0119: co ona chce mi przez to powiedzie\u0107, co tam jest g\u0142\u0119biej. Rozumiem, \u017ce chcia\u0142a mi powiedzie\u0107 co\u015b o naturalizmie i kolorze. I potem wszystko zaczyna si\u0119 zgadza\u0107, tak\u017ce ze scenografi\u0105.<\/p>\n

AS:<\/b> Joanna Macha, nasza scenografka, przygotowa\u0142a wizualizacje tego filmowego \u015bwiata. To s\u0105 kola\u017ce z\u0142o\u017cone z r\u00f3\u017cnych element\u00f3w. Na jednym z nich wida\u0107 pod\u015bwietlan\u0105 pod\u0142og\u0119, jak\u0105 mieli\u015bmy na planie, na innym neon z napisem \u201eAdria\u201d, kt\u00f3ry odtworzyli\u015bmy. To by\u0142o dla mnie bardzo inspiruj\u0105ce, jak ona to widzi. W tych wizualizacjach pojawiaj\u0105 si\u0119 elementy, np. lampy, kt\u00f3re wygl\u0105daj\u0105 jak krople wody\u2026 <\/i><\/p>\n

Rozmowy, inspiracje, analizy i w ko\u0144cu trzeba robi\u0107 zdj\u0119cia. Czy jako\u015b szczeg\u00f3lnie przygotowywali\u015bcie si\u0119 ju\u017c do samej pracy na planie?<\/b><\/p>\n

AS:<\/b> Do niekt\u00f3rych piosenek Janek Topczewski rysowa\u0142 storyboardy<\/i>. Potrzebne nam by\u0142y do wszystkich scen, gdzie mieli\u015bmy ogony. Taki by\u0142 wym\u00f3g Platige Image, studia, kt\u00f3re robi\u0142o efekty. To by\u0142o bardzo fajne, bo ustawia\u0142o wyobra\u017ani\u0119 i my\u015blenie. Na planie zawsze mo\u017cesz odej\u015b\u0107 od storyboardu<\/i>, ale jak\u0105\u015b opcj\u0119 masz ju\u017c przemy\u015blan\u0105.<\/p>\n

<\/p>\n

Storyboard do filmu „C\u00f3rki dancingu”<\/span>
\nautor: Jan Topczewski, publikacja za zgod\u0105 Agnieszki Smoczy\u0144skiej<\/span><\/p>\n

KK:<\/b> Przede wszystkim musisz przygotowa\u0107 si\u0119 sam dla siebie, \u017ceby si\u0119 w tym wszystkim nie pogubi\u0107. Je\u015bli to inni tego od nas wymagaj\u0105, jak Platige, wtedy rysujemy i zapisujemy. Ale kiedy dogadujemy si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105, rozumiemy si\u0119 i czujemy zaufanie, to wystarczy. Wszystko jest obgadane, idziemy na plan i realizujemy swoje zadanie. Oczywi\u015bcie s\u0105 pr\u00f3by, du\u017co zale\u017cy od tego, w jakiej formie aktorzy przyjd\u0105 na plan i co si\u0119 wydarzy. <\/i><\/p>\n

Film osza\u0142amia kolorami. Ile z tego jest zas\u0142ug\u0105 obr\u00f3bki obrazu, korekcji barwnej? Czym ona jest z punktu widzenia operatora?<\/b><\/p>\n

KK:<\/b> W dzisiejszych czasach w sensie technicznym doszli\u015bmy do idea\u0142u: neutralno\u015bci. Niekt\u00f3rzy malarze dawno ju\u017c to osi\u0105gn\u0119li, a potem ca\u0142a technologia fotograficzna i filmowa sz\u0142a w t\u0119 stron\u0119. We wsp\u00f3\u0142czesnej fotografii i w filmie potrafimy zreprodukowa\u0107 kolory takimi, jakimi one s\u0105. Teraz, jeste\u015bmy o krok dalej i oczekiwania nie zamykaj\u0105 si\u0119 ju\u017c na zwyk\u0142ej reprodukcji. Teraz my\u015blimy o tym, jak ta reprodukcja interpretuje nasz \u015bwiat, jak\u0105 palet\u0119 barw stworzy\u0107. Z drugiej strony film i jego percypowanie trwaj\u0105 w czasie. Siedzisz w kinie d\u0142ugo i nie mo\u017ce ci\u0119 to m\u0119czy\u0107, nic nie mo\u017ce odwraca\u0107 twojej uwagi, musisz si\u0119 skupi\u0107 na aktorach i sp\u00f3jnie odbiera\u0107 ka\u017cdy element. O to chodzi w korekcji kolor\u00f3w. <\/i><\/p>\n

Czy przed tak\u0105 obr\u00f3bk\u0105 obrazu mo\u017cna przyj\u0105\u0107 z g\u00f3ry jakie\u015b za\u0142o\u017cenia?<\/b><\/p>\n

KK:<\/b> To zawsze wynika z tego, co jest ju\u017c w materiale. Si\u0119gasz do \u017ar\u00f3d\u0142a i przygl\u0105dasz si\u0119 mu. Podoba\u0142o nam si\u0119, \u017ce wszystko tutaj jest prze\u0142amane zielonkawo\u015bci\u0105 albo niebiesko\u015bci\u0105. Du\u017co jest scen, kt\u00f3re mia\u0142y by\u0107 \u201ewodne\u201d. Na sam plan wybra\u0142em ju\u017c takie folie i filtry na lampy, \u017ceby tworzy\u0142y ambient kolorystyczny, co\u015b w rodzaju echa, wype\u0142nienia, kt\u00f3re mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 do pog\u0142osu w d\u017awi\u0119ku. U\u017cywa\u0142em te\u017c starych obiektyw\u00f3w.<\/i><\/p>\n

Opowiedz o kolorach w C\u00f3rkach dancingu<\/i>.<\/b><\/p>\n

KK:<\/b> S\u0105 filmy, w kt\u00f3rych tworzy si\u0119 jedn\u0105 gam\u0119 kolor\u00f3w i ci\u0105gnie si\u0119 j\u0105 do ko\u0144ca, \u017ceby wszystko by\u0142o w tym samym tonie. Tutaj w ka\u017cdej scenie mogli\u015bmy tworzy\u0107 inny \u015bwiat. By\u0142o du\u017co scen nocnych, kt\u00f3re s\u0105 fajne, bo nie ma \u015bwiat\u0142a naturalnego, a ka\u017cde jest kolorowe. Pierwsza scena, gdy syreny wynurzaj\u0105 si\u0119 z Wis\u0142y, jest bardzo ciemna. Chcia\u0142em, \u017ceby by\u0142a troch\u0119 za ciemna, \u017ceby si\u0119 t\u0119 ciemno\u015b\u0107 czu\u0142o. Wchodzisz do kina, dopiero zaczyna si\u0119 film, ju\u017c jest ciemno, a przed sob\u0105 masz jeszcze ca\u0142y film. Niedawno znowu ogl\u0105da\u0142em C\u00f3rki<\/i>… i wyda\u0142o mi si\u0119, \u017ce s\u0105 jednak ja\u015bniejsze ni\u017c my\u015bla\u0142em\u2026 A sceny ko\u0144cowe, na statku, robi\u0105 si\u0119 wyblak\u0142e; tracimy kolor, nagle pryska z tej bajki, uj\u0119cia robi\u0105 si\u0119 zbyt jasne.<\/p>\n

<\/p>\n

Srebrna (Marta Mazurek) i Basista (Jakub Giersza\u0142)<\/span>
\n\u017ar\u00f3d\u0142o: Kino \u015awiat<\/span><\/p>\n

W scenach dancingu chcia\u0142em mie\u0107 obraz pi\u0119kny, ale brudny; \u017ceby nie by\u0142 ani oczywisty, ani perfekcyjny. Na planie do pewnego stopnia to osi\u0105gn\u0119li\u015bmy, bo \u015bwiecili\u015bmy kolorowym \u015bwiat\u0142em i korzystali\u015bmy z filtr\u00f3w do lamp. U\u017cywali\u015bmy te\u017c starych lamp, kt\u00f3re znale\u017ali\u015bmy z rekwizytorem. To u\u017cywane na dancingach kolorofony, wnosz\u0105 du\u017co charakteru i s\u0105 elementem autentycznym. Ale mieli\u015bmy te\u017c lampy nowoczesne, sceniczne, jakich u\u017cywa si\u0119 do zrobienia na przyk\u0142ad programu Jaka to melodia<\/i>. Na planie okazywa\u0142o si\u0119, \u017ce barwy s\u0105 za czyste. W postprodukcji musieli\u015bmy je troch\u0119 zmiksowa\u0107, \u017ceby powsta\u0142 fajny efekt przybrudzenia. Do tego by\u0142y kolorowe kostiumy, mogli\u015bmy wp\u0142ywa\u0107 na ich barw\u0119, dopasowywa\u0107 do nich konkretny ton.<\/i><\/p>\n

Czy w tej z\u0142o\u017cono\u015bci rozumienia koloru jest miejsce na to, \u017ceby\u015b zdefiniowa\u0142, co jest obrazkiem brzydkim, a co \u0142adnym?<\/b><\/p>\n

KK:<\/b> No pewnie. Gdzie\u015b w sobie to czuj\u0119, jak mi si\u0119 nie podoba.<\/i><\/p>\n

Nie bardzo wypada, \u017cebym pyta\u0142a re\u017cyserk\u0105 o ulubion\u0105 scen\u0119 w filmie, ale kusi mnie, \u017ceby na koniec zapyta\u0107 o to operatora.<\/b><\/p>\n

Bardzo lubi\u0119 scen\u0119 Kuby i Marty w \u0142azience. Ale nie z racji tego, jak jest nakr\u0119cona, tylko dla ich rozmowy o mi\u0142o\u015bci niemo\u017cliwej. Potem si\u0119 zanurzaj\u0105, ogl\u0105damy jakie\u015b zwidy i nagle kamera przenosi si\u0119 do drugiej sali. Albo ten moment, kiedy wszyscy le\u017c\u0105 nieprzytomni w domu. Ale szczeg\u00f3lnie lubi\u0119 operacj\u0119. Ostatnim uj\u0119ciem, jakie kr\u0119cili\u015bmy, by\u0142o uj\u0119cie odchodz\u0105cego lekarza, w scenie operacji. Aga i Kaya (Kaya Ko\u0142odziejczyk, choreografka \u2013 red.) nagle chc\u0105, \u017ceby on ta\u0144czy\u0142. Ja sobie my\u015bl\u0119: kurcz\u0119, to nie ma sensu. No, ale kr\u0119cimy. Kiedy zobaczy\u0142em to w kamerze, to zrozumia\u0142em, \u017ce to jest pi\u0119kne. Uwielbiam, jak on odchodzi i ta\u0144czy.<\/p>\n

Kinga Ga\u0142uszka<\/b> \u2013 absolwentka filmoznawstwa na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim. Od 10 lat zwi\u0105zana z Polskim Instytutem Sztuki Filmowej. Prowadzi\u0142a zaj\u0119cia z zakresu filmu dokumentalnego na Wydziale Dziennikarstwa UW; wsp\u00f3\u0142pracuje z programem Filmoteka Szkolna; stale wsp\u00f3\u0142pracuje z magazynem \u201eFilmPro\u201d.<\/p>\n

Zasada niehamowania wyobra\u017ani<\/i>. Z Agnieszk\u0105 Smoczy\u0144sk\u0105 i Kub\u0105 Kijowskim rozmawia Kinga Ga\u0142uszka<\/b><\/p>\n

Wywiad z autorami filmu C\u00f3rki dancingu<\/i> (2015): re\u017cyserk\u0105 Agnieszk\u0105 Smoczy\u0144sk\u0105 i autorem zdj\u0119\u0107 Kub\u0105 Kijowskim. Rozmowa koncentruje si\u0119 na wizualnych inspiracjach autor\u00f3w. Tw\u00f3rcy opowiadaj\u0105 o koncepcji \u201ebajki dla doros\u0142ych\u201d, kt\u00f3ra sta\u0142a si\u0119 kluczem decyduj\u0105cym o ka\u017cdym aspekcie wizualnym, a tak\u017ce d\u017awi\u0119kowym filmu. Kijowski opowiada tak\u017ce o autorskim podej\u015bciu do korekcji kolor\u00f3w.<\/p>\n

The principle of non-repression of imagination. <\/i><\/b>Agnieszka Smoczy\u0144ska and Kuba Kijowski in conversation with Kinga Ga\u0142uszka<\/b><\/p>\n

The interview with Agnieszka Smoczy\u0144ska, director of The Lure<\/i> (2015), and Jakub Kijowski, DOP, focuses on their visual inspirations. The filmmakers discuss how the concept of \u201ca fairytale for adults\u201d became key in deciding on The Lure<\/i>\u2019s visual style and sound design. Kijowski also talks about auteurist approach to colour correction.<\/p>\n

S\u0142owa kluczowe: <\/b>Agnieszka Smoczy\u0144ska, Kuba Kijowski, wizualno\u015b\u0107, bajka, Diane Arbus, Aleksandra Waliszewska, kolor, dancing, musical, syrena, Adria, obraz<\/p>\n

Keywords:<\/b> Agnieszka Smoczy\u0144ska, Kuba Kijowski, visuality, fairytale, Diane Arbus, Aleksandra Waliszewska, colour, dancing, musical, mermaid, Adria, image<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wiem, \u017ce dla Agnieszki pracuj\u0105cej nad C\u00f3rkami dancingu, wa\u017cne by\u0142y inspiracje wizualne. Czy na\u0142adowanie si\u0119 obrazkami i wyrzucanie ich z siebie u\u0142atwi\u0142o wam zrobienie tego filmu? A mo\u017ce to zupe\u0142nie zwyczajny element procesu tw\u00f3rczego w kinie? Agnieszka Smoczy\u0144ska: To by\u0142 m\u00f3j pierwszy du\u017cy film, a przy wcze\u015bniejszych etiudach czego\u015b takiego nie potrzebowa\u0142am. Wtedy wa\u017cniejsza by\u0142a… Czytaj wi\u0119cej »Zasada niehamowania wyobra\u017ani. Z Agnieszk\u0105 Smoczy\u0144sk\u0105 i Kub\u0105 Kijowskim, re\u017cyserk\u0105 i autorem zdj\u0119\u0107 do filmu „C\u00f3rki dancingu” rozmawia Kinga Ga\u0142uszka<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":612,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"neve_meta_sidebar":"","neve_meta_container":"","neve_meta_enable_content_width":"","neve_meta_content_width":0,"neve_meta_title_alignment":"","neve_meta_author_avatar":"","neve_post_elements_order":"","neve_meta_disable_header":"","neve_meta_disable_footer":"","neve_meta_disable_title":"","footnotes":"","_ppma_block_editor_authors":""},"categories":[80],"tags":[94,95,96,97,98,99,971,100,101,102,103,104,105],"ppma_author":[106],"class_list":["post-187","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-pleograf-kwartalnik-akademii-polskiego-filmu-nr-2-2016","tag-adria","tag-agnieszka-smoczynska","tag-aleksandra-waliszewska","tag-bajka","tag-dancing","tag-diane-arbus","tag-kino-plastyka","tag-kolor","tag-kuba-kijowski","tag-musical","tag-obraz-filmowy","tag-syrena","tag-wizualnosc"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t