{"id":1971,"date":"2021-09-30T17:12:00","date_gmt":"2021-09-30T16:12:00","guid":{"rendered":"http:\/\/pleograf.pl\/?page_id=1971"},"modified":"2023-12-14T11:54:07","modified_gmt":"2023-12-14T10:54:07","slug":"apokalipsa-katastrofa-koniec-przemieszczenia-1-2021-2-2021","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/pleograf.pl\/index.php\/apokalipsa-katastrofa-koniec-przemieszczenia-1-2021-2-2021\/","title":{"rendered":"Apokalipsa, katastrofa, koniec \/ Przemieszczenia 1\/2021 i 2\/2021"},"content":{"rendered":"\r\n
\r\n
\"\"<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n\r\n

Drogie Czytelniczki, Drodzy Czytelnicy,<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Mamy przyjemno\u015b\u0107 zaprezentowa\u0107 nowy, podw\u00f3jny numer \u201ePleografu\u201d. Jest on po\u015bwi\u0119cony zagadnieniom zasygnalizowanym w call of papers<\/em>, a wi\u0119c tematyce szeroko rozumianej apokalipsy oraz, ciesz\u0105cej si\u0119 szczeg\u00f3lnym zainteresowaniem kulturoznawc\u00f3w, problematyce przemieszcze\u0144. Zanim jednak postaramy si\u0119 wprowadzi\u0107 Was w najnowszy numer naszego pisma, niech nam b\u0119dzie wolno podzieli\u0107 si\u0119 pewn\u0105 refleksj\u0105. Ot\u00f3\u017c, tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce nasze pismo przesz\u0142o w ostatnim czasie wprawdzie nie apokalips\u0119, ale gruntown\u0105 przemian\u0119. Przede wszystkim zmieni\u0142 si\u0119 sk\u0142ad redakcji, a niebawem zmieni si\u0119 r\u00f3wnie\u017c Rada Naukowa \u201ePleografu\u201d. Tego typu przeobra\u017cenia zawsze zwi\u0105zane s\u0105 z redefinicj\u0105 priorytet\u00f3w, nowymi pomys\u0142ami oraz \u015bwie\u017cym spojrzeniem na rol\u0119 i cele pisma. Szanuj\u0105c dorobek poprzednik\u00f3w, ich wk\u0142ad w rozw\u00f3j kwartalnika oraz ugruntowanie jego pozycji w \u015brodowisku naukowym, zaproponujemy nowe rozwi\u0105zania \u2013 po\u0142\u0105czenie tw\u00f3rczo rozwini\u0119tej wizji pisma naukowego z elementem popularyzatorskim. Pisma interdyscyplinarnego, skierowanego nie tylko (cho\u0107 przede wszystkim) do kulturoznawc\u00f3w i filmoznawc\u00f3w, lecz zapraszaj\u0105cego do wsp\u00f3\u0142pracy adept\u00f3w r\u00f3wnie\u017c innych dziedzin humanistyki, a tak\u017ce otwartego na wszystkich zainteresowanych analiz\u0105 historii polskiego kina i wszechstronnymi rozwa\u017caniami na jej temat.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Co zatem proponujemy w najnowszym numerze \u201ePleografu\u201d? Rozpoczynamy od tematyki zwi\u0105zanej z apokalips\u0105. Czes\u0142aw Mi\u0142osz, autor Piosenki o ko\u0144cu \u015bwiata<\/em>, pisa\u0142 o ludzkim umy\u015ble, kt\u00f3ry chwyta si\u0119 kierunkowo\u015bci odwrotnej, rozpaczliwie delektuj\u0105c si\u0119 wizjami zniszczenia, katastrofy, apokalipsy<\/em>\u2026 To perwersyjne napawanie si\u0119 ko\u0144cem, schy\u0142kowo\u015bci\u0105, rozk\u0142adem \u2013 niezale\u017cnie od tego, czy chodzi o biblijny koniec \u015bwiata, o upadek pewnej epoki, czy ostateczne obja\u015bnienie rzeczywisto\u015bci (s\u0142ynny fukujamowski \u201ekoniec historii\u201d), a wi\u0119c trzy wersje apokalipsy Jamesa Bergera\u2013 towarzyszy \u015bwiatowej kinematografii niemal od pocz\u0105tku jej istnienia. Tematyka szeroko rozumianej apokalipsy nie omin\u0119\u0142a r\u00f3wnie\u017c polskiego kina, cho\u0107 uwarunkowania kulturowe, mentalne, organizacyjne i \u2013 te najbardziej prozaiczne \u2013 finansowe, sprawi\u0142y, \u017ce dob\u00f3r \u015brodk\u00f3w wyrazu, ca\u0142y ten wachlarz narracyjny stosowany przez polskich filmowc\u00f3w, odbiega\u0142 i wci\u0105\u017c znacznie odbiega od uj\u0119cia i rozumienia katastrofy przez hegemoniczne na tym polu kino ameryka\u0144skie. Dlatego te\u017c teksty, kt\u00f3re Pa\u0144stwu proponujemy, s\u0105 swoist\u0105 odpowiedzi\u0105 na t\u0119 wizj\u0119 apokalipsy (cz\u0119sto nawet nieu\u015bwiadomion\u0105), kt\u00f3ra zosta\u0142a ugruntowana przez Hollywood w \u015bwiatowej kinematografii, a przez to w kulturze masowej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Jako tekst otwarcia proponujemy artyku\u0142 Marcina Adamczaka Ma\u0142a apokalipsa 2020<\/em>. Autor analizuje w nim wp\u0142yw pandemii koronawirusa na rynek filmowy, zw\u0142aszcza wywr\u00f3cenie obowi\u0105zuj\u0105cego od pocz\u0105tku historii kinematografii priorytetu kin jako podstawowego kana\u0142u dystrybucji film\u00f3w. Tych wymuszonych przez pandemi\u0119 rewolucyjnych wr\u0119cz zmian autor nie waha si\u0119 nazwa\u0107 \u201ema\u0142\u0105 apokalips\u0105\u201d. Motywy katastroficzne w kultowym filmie Piotra Szulkina eksploruje Albert Kici\u0144ski. Jego tekst Apokalipsa spe\u0142niona. O filmie <\/em>\u201eO-bi, o-ba. Koniec cywilizacji\u201d <\/em>uwypukla specyfik\u0119 metody tw\u00f3rczej Szulkina, kt\u00f3ry dzi\u0119ki otoczce science fiction m\u00f3g\u0142 nieskr\u0119powanie opowiada\u0107 o szarej codzienno\u015bci PRL. Autor pokazuje szulkinowskich bohater\u00f3w jako cz\u0142onk\u00f3w upad\u0142ych, odhumanizowanych i zdegenerowanych spo\u0142ecze\u0144stw, w kt\u00f3rych apokalipsa jest elementem \u015bwiadomo\u015bci, bezsilno\u015bci wobec okrutnego, nieludzkiego \u015bwiata, cz\u0119sto rz\u0105dzonego przez opresyjn\u0105 w\u0142adz\u0119. Ma\u0142gorzata Smole\u0144 w artykule Apokalipsa codzienno\u015bci \u2013 prywatne ko\u0144ce \u015bwiata w<\/em>ed\u0142ug \u015bwiadectwa polskich dokumentalist\u00f3w<\/em> bada z kolei problematyk\u0119 eschatologiczn\u0105 w polskim dokumencie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"Autor\r\n
Plakat do filmuO – bi, O – ba. Koniec cywilizacji<\/em>,\u00a01984, re\u017c. Piotr Szulkin, autor: Francieszek Starowieyski,\u00a0\u017ar\u00f3d\u0142o: GaPla FINA<\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n\r\n

Polecamy tak\u017ce erudycyjny esej Marioli Dopartowej Kiedy kl\u0119ska rodzi si\u0142\u0119? Bohaterowie, kt\u00f3rzy prze\u017cyli katastrof\u0119<\/em>. Zdaniem autorki sztuka filmowa jest w stanie zbudowa\u0107 wa\u017cne wzniesienie, z kt\u00f3rego mo\u017cna obj\u0105\u0107 spojrzeniem pole bitwy<\/em> \u2013 punctum saliens<\/em> budowane wtedy, kiedy dojmuj\u0105ce doznanie kl\u0119ski w\u0142asnego \u015bwiata znajduje wsp\u00f3lne \u017ar\u00f3d\u0142o w filmowym Lwowie czy Luksemburgu z lat czterdziestych XX wieku, na obozowej pryczy czy w Ameryce Po\u0142udniowej po upadku dyktatury<\/em>. Do tematyki zwi\u0105zanej z katastrof\u0105 II wojny \u015bwiatowej nawi\u0105zuje Barbara Hollender w swojej recenzji dokumentu Hen i wojna<\/em> w re\u017cyserii Adam Wy\u017cynskiego, po\u015bwi\u0119conego s\u0142ynnemu pisarzowi, a zarazem autorowi wa\u017cnych scenariuszy filmowych \u2013 J\u00f3zefowi Henowi. Agata Augustynowicz wprowadza nas w wykreowany przez Jana Jakuba Kolskiego magiczny \u015bwiat polskiej prowincji, gdzie realno\u015b\u0107 przeplata si\u0119 z transcendencj\u0105, W swoim artykule Wyobra\u017ania jako remedium na koniec \u015bwiata w <\/em>\u201eWenecji\u201d Jana Jakuba Kolskiego<\/em> autorka skupia si\u0119 na katastrofie, kt\u00f3ra przychodzi do widza znienacka, po cichu, przy d\u017awi\u0119kach fortepianowej muzyki i\u00a0w\u00a0towarzystwie pi\u0119knej polskiej przyrody. To w\u0142a\u015bnie apokalipsa, kt\u00f3ra przera\u017ca najbardziej<\/em>. Polecamy r\u00f3wnie\u017c interesuj\u0105c\u0105 rozmow\u0119 Jana Rojewskiego z re\u017cyserem Wenecji<\/em>, kt\u00f3rego ca\u0142a tw\u00f3rczo\u015b\u0107 mo\u017ce by\u0107 rozpatrywana w kategoriach post\u0119puj\u0105cej i nieuchronnej apokalipsy dawnego, prowincjonalnego i w du\u017cej mierze wyobra\u017conego uniwersum, cho\u0107 re\u017cyser ma w swoim dorobku znakomite filmy odnosz\u0105ce si\u0119 wprost do motywu katastrofy, zw\u0142aszcza wojennej (wspomniana Wenecja<\/em>) b\u0105d\u017a powojennej (U\u0142askawienie<\/em>). Re\u017cyser dzieli si\u0119 w wywiadzie przemy\u015bleniami na temat rozpadu i ko\u0144ca, wspominaj\u0105c przy tym swojego dziadka, wi\u0119\u017ania Auschwitz, dla kt\u00f3rego \u201ekoniec \u015bwiata ju\u017c by\u0142\u201d.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

W drugiej cz\u0119\u015bci podw\u00f3jnego numeru zajmujemy si\u0119 problematyk\u0105 \u201eprzemieszcze\u0144\u201d, kt\u00f3ra od dawna nurtuje kulturoznawc\u00f3w. Ruchliwo\u015b\u0107 \u2013 zar\u00f3wno ta rozumiana dos\u0142ownie, jak i ta wyznaczaj\u0105ca mobilno\u015b\u0107 w przekraczaniu granic tw\u00f3rczych, czyli wyznacznik okre\u015blonej metody tw\u00f3rczej \u2013 ma przecie\u017c wymiar stricte kulturowy. Chocia\u017c ruch, mobilno\u015b\u0107, w\u0119dr\u00f3wka kojarz\u0105 si\u0119 obecnie przede wszystkim z kryzysem migracyjnym (spo\u0142eczno-kulturowe reakcje na ten kryzys s\u0105 zreszt\u0105 przedmiotem bada\u0144 kulturoznawc\u00f3w), to przemieszczenia mog\u0105 by\u0107 rozumiane wielorako, zw\u0142aszcza w refleksji naukowej nad filmem. Perspektywa, kt\u00f3ra jest nieodzownie zwi\u0105zana z przemieszczeniem, ma przecie\u017c wiele wsp\u00f3lnego z kontekstem, a kontekst \u2013 jak wiadomo \u2013 jest wszystkim. Perspektywa widza (obserwatora zaanga\u017cowanego, przypadkowego itp.), perspektywa tw\u00f3rcy (spojrzenie na temat od \u015brodka, z dystansu, z okre\u015blonej perspektywy spo\u0142ecznej), przemieszczenia w ramach kina gatunkowego, nag\u0142a zmiana konwencji, ledwie dostrzegalna, bo roz\u0142o\u017cona w czasie ewolucja metody tw\u00f3rczej, przenikanie si\u0119 odmiennych tradycji kinematografii narodowych czy te\u017c konkretna zmiana miejsca pracy, ucieczka w inn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, cz\u0119sto wymuszona nag\u0142ym wkroczeniem w codzienne \u017cycie wielkiej Historii, kt\u00f3ra niesie\u2026 apokalips\u0119 w\u0142a\u015bnie \u2013 to p\u0142aszczyzny szeroko rozumianych przemieszcze\u0144 analizowanych przez autor\u00f3w artyku\u0142\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Cz\u0119\u015b\u0107 \u201eprzemieszczeniow\u0105\u201d otwiera artyku\u0142 Macieja K\u0119dziory Dokumentalna emigracja. Rok 1955 w filmografii Andrzeja Munka<\/em>, w kt\u00f3rym autor analizuje motyw przemieszczenia w tw\u00f3rczo\u015bci nagrodzonego Br\u0105zowym Medalem na MFF w Wenecji tw\u00f3rcy takich arcydzie\u0142 jak B\u0142\u0119kitny krzy\u017c<\/em>, Cz\u0142owiek na torze<\/em>, Eroica <\/em>czy Zezowate szcz\u0119\u015bcie<\/em>. Z problematyk\u0105 przemieszcze\u0144 na wielu poziomach zmierzy\u0142a si\u0119 tak\u017ce Magdalena \u015alaska w artykule Widmowe obrazy. Pierwsze minuty \u201eOstatniego dnia lata\u201d<\/em>, analizuj\u0105c pod tym k\u0105tem obraz Tadeusza Konwickiego. Autorka skupia si\u0119 na kategorii \u201ewidmowo\u015bci\u201d, czyli swoistym przemieszczeniu mi\u0119dzy opowiadan\u0105 histori\u0105 \u2013 tym, co pojawia si\u0119 na ekranie \u2013 a tym, co pozostaje niewidoczne: nawiedzaj\u0105cymi bohater\u00f3w wspomnieniami, widziad\u0142ami i widmami. Przemieszczeniem rozumianym jak najbardziej dos\u0142ownie zajmuje si\u0119 natomiast Grzegorz Rogowski w tek\u015bcie Film polski w Ameryce \u2013 dzia\u0142alno\u015b\u0107 produkcyjna Polish Information Center w Nowym Jorku w latach 1940\u20131945<\/em>. Autor przypomina, \u017ce ca\u0142kowite niemal ograniczenie dzia\u0142alno\u015bci filmowc\u00f3w w kraju po wybuchu II wojny \u015bwiatowej bynajmniej nie oznacza\u0142o, \u017ce w czasie wojny polska produkcja filmowa nie trafia\u0142a na ekrany kin. Aktorzy, re\u017cyserzy, operatorzy i producenci stali si\u0119 emigrantami kontynuuj\u0105cymi swoj\u0105 prac\u0119 w wielu o\u015brodkach na ca\u0142ym \u015bwiecie, gdzie zacz\u0119\u0142y powstawa\u0107 nowe filmy dokumentuj\u0105ce wojenn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107. Obraz filmowy, jako jeden z najbardziej sugestywnych, sta\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas nowoczesnym elementem propagandy na rzecz Polski. Krajowa produkcja filmowa by\u0142a zatem kontynuowana \u2013 uleg\u0142a jedynie przemieszczeniu.\u00a0<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\r\n
\"Ostatni\r\n
Plakat do filmu Ostatni dzie\u0144 lata<\/em>, 1958, re\u017c. Tadeusz Konwicki,\u00a0autor: Wojciech Fangor,\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0\u017ar\u00f3d\u0142o: GaPla FINA<\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n<\/div>\r\n\r\n\r\n\r\n

Pocz\u0105wszy od aktualnego numeru, rozpoczynamy cykl przedstawiaj\u0105cy sylwetki wybitnych tw\u00f3rc\u00f3w filmowych, aktor\u00f3w oraz os\u00f3b zwi\u0105zanych z polsk\u0105 bran\u017c\u0105 filmow\u0105. Jako pierwsz\u0105 przedstawiamy posta\u0107 Stanis\u0142awa Lenartowicza \u2013 nieco ju\u017c zapomnianego tw\u00f3rcy, kt\u00f3ry przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 dzia\u0142alno\u015bci artystycznej zwi\u0105zany by\u0142 z \u0142\u00f3dzkim Studiem Ma\u0142ych Form Filmowych Se-Ma-For. Szymon Szul opisuje kulisy produkcyjne film\u00f3w Lenartowicza, \u015bledzi przemiany w estetyce obrazowania i kszta\u0142towania si\u0119 nowych form ekspresji, kt\u00f3rym re\u017cyser dawa\u0142 wyraz w trakcie ca\u0142ej kariery zawodowej, i pr\u00f3buje wyja\u015bni\u0107, dlaczego nazwisko artysty w\u0142a\u015bciwie znikn\u0119\u0142o z mapy polskiej animacji. Numer wie\u0144czy recenzja Weroniki Szulik dotycz\u0105ca ksi\u0105\u017cki Adama Uryniaka \u015alad rzeczywisto\u015bci. Polskie kino fabularne lat trzydziestych XX wieku<\/em>. Recenzentka ju\u017c na wst\u0119pie zauwa\u017ca, \u017ce autor ksi\u0105\u017cki \u2013 nie od\u017cegnuj\u0105c si\u0119 od opisywania kina jako wynalazku, instytucji, rozrywki-atrakcji, pasji czy nowej mi\u0142o\u015bci \u2013 ogl\u0105da polskie produkcje filmowe lat trzydziestych jako swoiste \u015bwiadectwo historyczne, nosz\u0105ce \u015blady \u00f3wczesnej rzeczywisto\u015bci, nawiedzane przez widma nieistniej\u0105cego ju\u017c \u015bwiata. Zach\u0119camy Pa\u0144stwa do uwa\u017cnej lektury!<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

\u00a0Zesp\u00f3\u0142 redakcyjny<\/strong><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

APOKALIPSY<\/em><\/h3>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ma\u0142a apokalipsa 2020<\/strong><\/a><\/h4>\r\n\r\n\r\n\r\n

Marcin Adamczak<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Apokalipsa codzienno\u015bci: prywatne ko\u0144ce \u015bwiata wed\u0142ug dw\u00f3ch \u015bwiadectw polskich dokumentalist\u00f3w<\/strong><\/a><\/h4>\r\n\r\n\r\n\r\n

Ma\u0142gorzata Smole\u0144<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Koniec \u015bwiata ju\u017c by\u0142. Z Janem Jakubem Kolskim rozmawia Jan Rojewski<\/strong><\/a><\/h4>\r\n\r\n\r\n\r\n

Jan Rojewski<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Czy wyobra\u017ania mo\u017ce stanowi\u0107 remedium na okrucie\u0144stwa wojny? O apokalipsie w „Wenecji” Jana Jakuba Kolskiego<\/strong><\/a><\/h4>\r\n\r\n\r\n\r\n

Agata Augustynowicz<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Apokalipsa spe\u0142niona. O filmie „O-bi, o-ba. Koniec cywilizacji” Piotra Szulkina<\/strong><\/a><\/h4>\r\n\r\n\r\n\r\n

Albert Kici\u0144ski<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Kiedy kl\u0119ska rodzi si\u0142\u0119? Bohaterowie, kt\u00f3rzy prze\u017cyli katastrof\u0119<\/strong><\/a><\/h4>\r\n\r\n\r\n\r\n

Mariola Dopartowa<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RECENZJA: \u017bycie, wojna i sztuka \u2013 o filmie „Hen i wojna” w re\u017c. Adama Wy\u017cy\u0144skiego<\/strong><\/a><\/h4>\r\n\r\n\r\n\r\n

Barbara Hollender<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

PRZEMIESZCZENIA<\/h3>\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Film polski w Ameryce \u2013 dzia\u0142alno\u015b\u0107 produkcyjna Polish Information Center w Nowym Jorku w latach 1940-1945<\/strong><\/a><\/h4>\r\n\r\n\r\n\r\n

Grzegorz Rogowski<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Dokumentalna emigracja. Rok 1955 w filmografii Andrzeja Munka<\/strong><\/a><\/h4>\r\n\r\n\r\n\r\n

Maciej K\u0119dziora<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

Widmowe obrazy. Pierwsze minuty „Ostatniego dnia lata”<\/strong><\/a><\/h4>\r\n\r\n\r\n\r\n

Magdalena \u015alaska<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n

\r\n\r\n\r\n

SYLWETKA: Staszek \u2013 posta\u0107 bardziej kameralna. Nieopowiedziana historia Stanis\u0142awa Lenartowicza<\/strong><\/a><\/h4>\r\n\r\n\r\n\r\n

Szymon Szul<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

RECENZJA: Film jako \u015blad rzeczywisto\u015bci \u2013 recenzja ksi\u0105\u017cki „\u015alad rzeczywisto\u015bci. Polskie kino fabularne lat trzydziestych XX wieku” Adama Uryniaka<\/strong><\/a><\/h4>\r\n\r\n\r\n\r\n

Weronika Szulik<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Drogie Czytelniczki, Drodzy Czytelnicy, Mamy przyjemno\u015b\u0107 zaprezentowa\u0107 nowy, podw\u00f3jny numer \u201ePleografu\u201d. Jest on po\u015bwi\u0119cony zagadnieniom zasygnalizowanym w call of papers, a wi\u0119c tematyce szeroko rozumianej apokalipsy oraz, ciesz\u0105cej si\u0119 szczeg\u00f3lnym zainteresowaniem kulturoznawc\u00f3w, problematyce przemieszcze\u0144. Zanim jednak postaramy si\u0119 wprowadzi\u0107 Was w najnowszy numer naszego pisma, niech nam b\u0119dzie wolno podzieli\u0107 si\u0119 pewn\u0105 refleksj\u0105. Ot\u00f3\u017c, tak… Czytaj wi\u0119cej »Apokalipsa, katastrofa, koniec \/ Przemieszczenia 1\/2021 i 2\/2021<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"neve_meta_sidebar":"full-width","neve_meta_container":"","neve_meta_enable_content_width":"on","neve_meta_content_width":100,"neve_meta_title_alignment":"","neve_meta_author_avatar":"","neve_post_elements_order":"","neve_meta_disable_header":"","neve_meta_disable_footer":"","neve_meta_disable_title":"","footnotes":"","_ppma_block_editor_authors":""},"ppma_author":[975],"class_list":["post-1971","page","type-page","status-publish","hentry"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t