{"id":162,"date":"2021-03-24T00:00:00","date_gmt":"2021-03-23T23:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/pleograf.pl\/index.php\/andrzej-zulawski-3-2016\/"},"modified":"2021-05-29T16:05:50","modified_gmt":"2021-05-29T15:05:50","slug":"andrzej-zulawski-3-2016","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/pleograf.pl\/index.php\/andrzej-zulawski-3-2016\/","title":{"rendered":"Andrzej \u017bu\u0142awski 3\/2016"},"content":{"rendered":"\n
\"Andrzej<\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Drogie Czytelniczki, Drodzy Czytelnicy,<\/p>\n\n\n\n

w jesiennym, trzecim numerze \u201ePleografu\u201d skupiamy si\u0119 na tw\u00f3rczo\u015bci Andrzeja \u017bu\u0142awskiego<\/a> (1940\u20132016) \u2013 kontrowersyjnego filmowca i literata, artysty niepokornego, \u201eautora przekl\u0119tego\u201d, jak nazywa go Michael Atkinson, indywidualisty par excellence<\/em>. Filmowo-literacki dorobek \u017bu\u0142awskiego dopiero czeka na ca\u0142o\u015bciowe opracowanie i wnikliw\u0105 analiz\u0119 jego metody tw\u00f3rczej. Po\u015br\u00f3d wielu dotychczas postawionych diagnoz na temat jego dokona\u0144 artystycznych by\u0107 mo\u017ce jedn\u0105 z trafniejszych jest ta, kt\u00f3r\u0105 sformu\u0142owa\u0142 Michael Goddard. Wskazuj\u0105c na subwersywny charakter kina \u017bu\u0142awskiego, pisa\u0142, \u017ce w swych produkcjach re\u017cyser nawi\u0105zywa\u0142 do polskich narodowych tradycji filmowych, by nast\u0119pnie umiej\u0119tnie \u0142\u0105czy\u0107 je z rozlicznymi elementami transnarodowymi, pocz\u0105wszy od gatunk\u00f3w i styl\u00f3w, po modele wykonawstwa aktorskiego i sposoby filmowania<\/em>. W niniejszym tomie podejmujemy pr\u00f3b\u0119 o\u015bwietlenia wybranych dzie\u0142 \u017bu\u0142awskiego w\u0142a\u015bnie przez pryzmat tych element\u00f3w \u2013 od metod pracy z aktorami, przez taktyk\u0119 czerpania z rezerwuaru tradycji narodowej, po tw\u00f3rcze odniesienia do kanonu literatury i kultury.<\/p>\n\n\n\n

Tom otwiera rozmowa \u0141ukasza Maciejewskiego z Andrzejem Sewerynem<\/a>, kt\u00f3ry u \u017bu\u0142awskiego zagra\u0142 ledwie jeden raz, za to w filmie wyj\u0105tkowym \u2013 uznawanym za legend\u0119 polskiego kina Na srebrnym globie<\/em>. Opowie\u015b\u0107 Seweryna o pracy na planie filmu, perypetiach ze wstrzymaniem produkcji i p\u00f3\u017aniejszej aktywno\u015bci \u017bu\u0142awskiego we Francji objawia niezwyk\u0142\u0105, bezkompromisow\u0105 metod\u0119 tw\u00f3rcz\u0105 re\u017cysera.<\/p>\n\n\n\n

Ciekawe spojrzenie na kino Andrzeja \u017bu\u0142awskiego jako swoiste \u015bwiadectwo jego pasji kinofilskiej prezentuje Piotr Kletowski w swym komentarzu do wypowiedzi re\u017cysera<\/a>. \u017bu\u0142awski jawi si\u0119 tu jako tw\u00f3rca zara\u017cony kinem, na sw\u00f3j spos\u00f3b od niego uzale\u017cniony, podczas swych prywatnych seans\u00f3w \u201epoch\u0142aniaj\u0105cy\u201d dziesi\u0105tki film\u00f3w, bezlito\u015bnie pi\u0119tnuj\u0105cy artystyczne mielizny niekt\u00f3rych z nich, za\u015b inne uznaj\u0105cy za niewyczerpane \u017ar\u00f3d\u0142o inspiracji. Kletowski widzi w tw\u00f3rczo\u015bci \u017bu\u0142awskiego nie tylko tw\u00f3rcze zapo\u017cyczenia z najwi\u0119kszych dzie\u0142 \u015bwiatowego kina, nie wy\u0142\u0105cznie palimpsestowe \u015blady inskrypcji zdradzaj\u0105ce odwo\u0142ania cho\u0107by do francuskiej nowej fali, ale wr\u0119cz dominuj\u0105c\u0105 metod\u0119 autorsk\u0105, kt\u00f3ra swe zwie\u0144czenie znalaz\u0142a w zamykaj\u0105cej karier\u0119 re\u017cysera adaptacji Gombrowiczowskiego Kosmosu<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Tej zaskakuj\u0105cej ekranizacji, kt\u00f3ra zyska\u0142a sobie bodaj r\u00f3wnie wielu zwolennik\u00f3w, jak i przeciwnik\u00f3w, jest w ca\u0142o\u015bci po\u015bwi\u0119cony artyku\u0142 Tadeusza Lubelskiego<\/a>. W analizie ostatniego filmu \u017bu\u0142awskiego autor kre\u015bli sylwetk\u0119 re\u017cysera jako erudyty doskonale zaznajomionego z najwa\u017cniejszymi odczytaniami ksi\u0105\u017cki Gombrowicza i potrafi\u0105cego je tw\u00f3rczo spo\u017cytkowa\u0107 w pracy re\u017cyserskiej. Kosmos<\/em> \u017bu\u0142awskiego, kt\u00f3ry w swym pisarstwie jest w pewien spos\u00f3b bliski Gombrowiczowi, staje si\u0119 w uj\u0119ciu Lubelskiego \u015bwiadectwem szczeg\u00f3lnego kulturowego porozumienia obu tw\u00f3rc\u00f3w, dowodem ich artystycznego powinowactwa. Jest to zarazem \u2013 jak chce autor tekstu \u2013 po\u017cegnanie re\u017cysera z widzami przybieraj\u0105ce form\u0119 \u015bmia\u0142ej interpretacji, przejmuj\u0105cej kody, w kt\u00f3r\u0105 \u017bu\u0142awski wpl\u00f3t\u0142 prywatn\u0105 nut\u0119, cichy \u015blad w\u0142asnej biografii.<\/p>\n\n\n\n

Do du\u017co wcze\u015bniejszego filmu Andrzeja \u017bu\u0142awskiego, B\u0142\u0119kitnej nuty<\/em>, si\u0119ga w swym artykule Marcin Maron<\/a>. Romantyczna koncepcja sztuki i utrzymana w jej duchu wersja mitu orfickiego s\u0105 dla autora zasadniczym kontekstem pozwalaj\u0105cym interpretowa\u0107 film o Fryderyku Chopinie. Tropi\u0105c obecne w B\u0142\u0119kitnej nucie<\/em> nawi\u0105zania do malarstwa Eug\u00e8ne\u2019a Delacroix, analogie z konstrukcj\u0105 ballady romantycznej i ukszta\u0142towanie filmowej postaci Chopina na wz\u00f3r mitycznego Orfeusza, Maron zmierza do konstatacji, \u017ce dzi\u0119ki tym rozwi\u0105zaniom film mo\u017ce by\u0107 traktowany jako urzeczywistnienie romantycznego idea\u0142u syntezy sztuk.<\/p>\n\n\n\n

W zamykaj\u0105cym tom dziale po\u015bwi\u0119conym najnowszym publikacjom na temat kina polskiego zamieszczamy om\u00f3wienia dw\u00f3ch ksi\u0105\u017cek. Piotr Zwierzchowski recenzuje prac\u0119 Piotra Witka<\/a>, kt\u00f3ry w opracowaniu tek\u015bcie ks. Marka Lisa<\/a> otrzymujemy natomiast syntetyczne om\u00f3wienie artyku\u0142\u00f3w pomieszczonych w tomie zbiorowym Of Elephants and Toothaches<\/em>, a zdaj\u0105cych spraw\u0119 z interdyscyplinarnego namys\u0142u badaczy zagranicznych nad telewizyjnymi filmami Krzysztofa Kie\u015blowskiego z cyklu Dekalog<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Zesp\u00f3\u0142 Redakcyjny<\/em><\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

W\u0119gorze ze skrzyd\u0142ami. Z Andrzejem Sewerynem rozmawia \u0141ukasz Maciejewski<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n

\u0141ukasz Maciejewski<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Filmowy kosmos Andrzeja \u017bu\u0142awskiego<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n

Piotr Kletowski<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

„Kosmos”: po\u017cegnanie przez proz\u0119<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n

Tadeusz Lubelski<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

Chopin jak Orfeusz. „B\u0142\u0119kitna nuta” Andrzeja \u017bu\u0142awskiego i idea\u0142y sztuki romantycznej<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n

Marcin Maron<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

RECENZJA: Wajda, historia i kino – recenzja ksi\u0105\u017cki „Andrzej Wajda jako historyk. Metodologiczne studium z historii wizualnej” Piotra Witka<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n

Piotr Zwierzchowski<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

RECENZJA: Dekalog, s\u0142o\u0144 i b\u00f3l z\u0119ba: interdyscyplinarne spojrzenie na Kie\u015blowskiego – recenzja ksi\u0105\u017cki „Of Elephants and Toothaches: Ethics, Politics, and Religion in Krzysztof Kie\u015blowski\u2019s \u2018Decalogue\u2019”, red. Eva Badowska, Francesca Parmeggiani<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n

ks. Marek Lis<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Drogie Czytelniczki, Drodzy Czytelnicy, w jesiennym, trzecim numerze \u201ePleografu\u201d skupiamy si\u0119 na tw\u00f3rczo\u015bci Andrzeja \u017bu\u0142awskiego (1940\u20132016) \u2013 kontrowersyjnego filmowca i literata, artysty niepokornego, \u201eautora przekl\u0119tego\u201d, jak nazywa go Michael Atkinson, indywidualisty par excellence. Filmowo-literacki dorobek \u017bu\u0142awskiego dopiero czeka na ca\u0142o\u015bciowe opracowanie i wnikliw\u0105 analiz\u0119 jego metody tw\u00f3rczej. Po\u015br\u00f3d wielu dotychczas postawionych diagnoz na temat jego dokona\u0144 artystycznych by\u0107… Czytaj wi\u0119cej »Andrzej \u017bu\u0142awski 3\/2016<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","template":"","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"neve_meta_sidebar":"","neve_meta_container":"","neve_meta_enable_content_width":"","neve_meta_content_width":0,"neve_meta_title_alignment":"","neve_meta_author_avatar":"","neve_post_elements_order":"","neve_meta_disable_header":"","neve_meta_disable_footer":"","neve_meta_disable_title":"","footnotes":"","_ppma_block_editor_authors":""},"ppma_author":[2],"class_list":["post-162","page","type-page","status-publish","hentry"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t