Drogie Czytelniczki, Drodzy Czytelnicy,<\/p>\n\n\n\n
podejmuj\u0105c w drugim tomie \u201ePleografu\u201d temat relacji mi\u0119dzy filmem a sztukami plastycznymi, mamy \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce wyra\u017ana ongi\u015b granica dziel\u0105ca obie te dziedziny straci\u0142a ostro\u015b\u0107. Dzi\u015b, bardziej ni\u017c kiedykolwiek przedtem, trafne wydaje si\u0119 wyprzedzaj\u0105ce swoje czasy prze\u015bwiadczenie Andr\u00e9 Bazina wys\u0142owione w s\u0142ynnym eseju Kino i malarstwo<\/em> (1958) o estetycznej symbiozie obrazu filmowego i malarskiego, zw\u0142aszcza w tych filmach, kt\u00f3re eksploruj\u0105 sztuki plastyczne. Tekst Ma\u0142gorzaty Jakubowskiej o tw\u00f3rczo\u015bci Lecha Majewskiego<\/a> trafia w samo j\u0105dro tego problemu. Nie ma chyba na polskim gruncie artysty, kt\u00f3ry z r\u00f3wn\u0105 pasj\u0105 i konsekwencj\u0105 poszukiwa\u0142by sposob\u00f3w na urzeczywistnienie tej symbiozy. Autorka pos\u0142uguje si\u0119 kategori\u0105 transmedialno\u015bci i estetyki intermedialnej, by prze\u015bledzi\u0107 zasad\u0119 konstruowania narracji w filmie Majewskiego Ogr\u00f3d rozkoszy ziemskich<\/em>, b\u0119d\u0105cym adaptacj\u0105 jego w\u0142asnej powie\u015bci. Przebieg zdarze\u0144 pozostaje tu w \u015bcis\u0142ym zwi\u0105zku z tre\u015bci\u0105 i symbolik\u0105 obraz\u00f3w Hieronima Boscha oraz z osob\u0105 samego malarza. I on, i jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 s\u0105 przedmiotem bada\u0144 bohaterki filmu, historyczki sztuki. Na innym poziomie re\u017cyser wpisuje w t\u0119 narracj\u0119 elementy w\u0142asnej biografii. Jakubowska podejmuje nie\u0142atw\u0105 pr\u00f3b\u0119 opisania wzajemnie przenikaj\u0105cych si\u0119 w\u0105tk\u00f3w i warstw, wydobywa tropy i analogie ikonograficzne, szukaj\u0105c dowodu na to, \u017ce dzie\u0142o Majewskiego mo\u017cna te\u017c odczytywa\u0107 jako metarefleksj\u0119 estetyczn\u0105 i dysput\u0119 z dawnymi teoriami sztuk w kontek\u015bcie nowych technik wizualnych i zapisu obrazu.<\/p>\n\n\n\n Zupe\u0142nie inny aspekt wsp\u00f3\u0142oddzia\u0142ywania malarstwa i obrazowania filmowego ods\u0142ania si\u0119 w tek\u015bcie Piotra P\u0142awuszewskiego po\u015bwi\u0119conym Mojemu Nikiforowi <\/em>Krzysztofa Krauzego<\/a>. Na poz\u00f3r mamy tu do czynienia z typow\u0105 biografi\u0105 artysty malarza. Autor jednak wydobywa swoisto\u015b\u0107 tej opowie\u015bci, kt\u00f3ra nie rezygnuj\u0105c z ch\u0142odnej, realistycznej konwencji, wykorzystuje stylistyk\u0119 malarstwa Nikifora i motywy, jakimi ch\u0119tnie si\u0119 pos\u0142ugiwa\u0142, a to sprawia, \u017ce ogl\u0105damy \u015bwiat przedstawiony niejako oczami \u0142emkowskiego artysty. T\u0119 identyfikacj\u0119 wzmocni\u0107 ma ograniczenie dialog\u00f3w i waloryzacja ciszy, co odzwierciedla jego wyizolowanie i trudny kontakt z otoczeniem.<\/p>\n\n\n\n Adam Trwoga omawia gatunek, kt\u00f3ry zyskuje w kinie coraz wi\u0119ksz\u0105 popularno\u015b\u0107 \u2013 dokumentalny film animowany. Przedmiotem szczeg\u00f3\u0142owej analizy uczyni\u0142 wielokrotnie nagradzany debiut Ma\u0142gorzaty Bosek <\/a>Dokumanimo<\/a> <\/em>(2007) \u2013 autobiograficzn\u0105 impresj\u0119 z mocnym podtekstem feministycznym o mozole codziennych domowych czynno\u015bci, kt\u00f3rym podo\u0142a\u0107 musi kobieta artystka, godz\u0105c \u017cycie rodzinne z ambicjami tw\u00f3rczymi. Trwoga konfrontuje \u015brodki wyrazowe tradycyjnego dokumentu z technik\u0105 malarsk\u0105 Bosek, zbli\u017con\u0105 do zasady bricolage<\/em>, kt\u00f3r\u0105 pos\u0142ugiwali si\u0119 dadai\u015bci i surreali\u015bci, wskazuje te\u017c na powinowactwa z pisarstwem Mirona Bia\u0142oszewskiego.<\/p>\n\n\n\n Jaskrawym wyrazem celowego zacierania granic mi\u0119dzy r\u00f3\u017cnymi formami wypowiedzi artystycznych jest zjawisko performansu. Anna Taszycka poddaje refleksji dwa filmy<\/a>, kt\u00f3rych bohaterami s\u0105 performerzy i ich sztuka. To Rekolekcje <\/em>(1977) Witolda Leszczy\u0144skiego oraz Performer<\/em> (2015) Macieja Sobieszcza\u0144skiego i \u0141ukasza Rondudy, oba \u201ez kluczem\u201d, oba te\u017c \u2013 ka\u017cdy na sw\u00f3j spos\u00f3b \u2013 odnosz\u0105 si\u0119 do biografii realnie dzia\u0142aj\u0105cych polskich artyst\u00f3w. W wywodzie Taszyckiej istotna dla zdiagnozowania sztuki performansu staje si\u0119, opisana przez niedawno zmar\u0142ego Cezarego Wodzi\u0144skiego, kategoria jurodiwego. Pozwala to postrzega\u0107 t\u0119 sztuk\u0119 jako przynale\u017cn\u0105 do sfery sacrum, ale jest to sacrum w stanie permanentnego kryzysu \u2013 w ten spos\u00f3b filmy te, m\u00f3wi\u0105ce o z natury synkretycznych dzia\u0142aniach artystycznych, s\u0105 w istocie autotematyczne. Cz\u0119\u015b\u0107 problemow\u0105 naszego tomu zamyka rozmowa Kingi Ga\u0142uszki z tw\u00f3rcami filmu C\u00f3rki dancingu<\/em><\/a>, Agnieszk\u0105 Smoczy\u0144sk\u0105 i Kub\u0105 Kijowskim, o inspiracjach malarskich, jakie wp\u0142yn\u0119\u0142y na kszta\u0142t plastyczny, ale te\u017c na zamys\u0142 artystyczny ich dzie\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Ponadto pragniemy zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 czytelnik\u00f3w na tekst \u0141ukasza Biskupskiego<\/a> o tworzeniu elektronicznych baz danych do bada\u0144 nad histori\u0105 polskiego filmu. Projekt ten wydaje si\u0119 niezwykle obiecuj\u0105cy wobec niedostatku materia\u0142\u00f3w \u017ar\u00f3d\u0142owych zniszczonych na skutek wojen i zawieruch dziejowych, czego do\u015bwiadczaj\u0105 rodzimi badacze.<\/p>\n\n\n\n W dziale recenzji om\u00f3wiono trzy ksi\u0105\u017cki. Karolina Kosi\u0144ska pisze fascynuj\u0105co o trzecim tomie monumentalnej Historii kina<\/em><\/a> pod redakcj\u0105 Tadeusza Lubelskiego, Iwony Sowi\u0144skiej i Rafa\u0142a Syski, Ma\u0142gorzata Radkiewicz omawia z perspektywy feministycznej monografi\u0119 po\u015bwi\u0119con\u0105 Wandzie Jakubowskiej<\/a> spisan\u0105 przez Monik\u0119 Talarczyk-Guba\u0142\u0119, a Marta Kasprzak relacjonuje tom po\u015bwi\u0119cony \u0142\u00f3dzkim instytucjom filmowym<\/a>.<\/p>\n\n\n\n Zesp\u00f3\u0142 Redakcyjny<\/em><\/p>\n\n\n\n Ma\u0142gorzata Jakubowska<\/p>\n\n\n\n Piotr P\u0142awuszewski<\/p>\n\n\n\n Adam Trwoga<\/p>\n\n\n\n Anna Taszycka<\/p>\n\n\n\n Kinga Ga\u0142uszka<\/p>\n\n\n\n \u0141ukasz Biskupski<\/p>\n\n\n\n Karolina Kosi\u0144ska<\/p>\n\n\n\n Ma\u0142gorzata Radkiewicz<\/p>\n\n\n\n Marta Kasprzak<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Drogie Czytelniczki, Drodzy Czytelnicy, podejmuj\u0105c w drugim tomie \u201ePleografu\u201d temat relacji mi\u0119dzy filmem a sztukami plastycznymi, mamy \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce wyra\u017ana ongi\u015b granica dziel\u0105ca obie te dziedziny straci\u0142a ostro\u015b\u0107. Dzi\u015b, bardziej ni\u017c kiedykolwiek przedtem, trafne wydaje si\u0119 wyprzedzaj\u0105ce swoje czasy prze\u015bwiadczenie Andr\u00e9 Bazina wys\u0142owione w s\u0142ynnym eseju Kino i malarstwo (1958) o estetycznej symbiozie obrazu filmowego i malarskiego, zw\u0142aszcza w tych filmach, kt\u00f3re… Czytaj wi\u0119cej »Kino-plastyka 2\/2016<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","template":"","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"neve_meta_sidebar":"","neve_meta_container":"","neve_meta_enable_content_width":"","neve_meta_content_width":0,"neve_meta_title_alignment":"","neve_meta_author_avatar":"","neve_post_elements_order":"","neve_meta_disable_header":"","neve_meta_disable_footer":"","neve_meta_disable_title":"","footnotes":"","_ppma_block_editor_authors":""},"ppma_author":[2],"class_list":["post-149","page","type-page","status-publish","hentry"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\tNarracja transmedialna \u2013 obrazy malarskie a tw\u00f3rczo\u015b\u0107 filmowa Lecha Majewskiego („Ogr\u00f3d rozkoszy ziemskich”)<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n
By\u0142 w niebie, by\u0142 w piekle, m\u00f3g\u0142 malowa\u0107. O „Moim Nikiforze” (2004) Krzysztofa Krauzego<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n
Dokumentuj\u0105c codzienno\u015b\u0107. Wok\u00f3\u0142 „Dokumanimo” Ma\u0142gorzaty Bosek<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n
\u015aw. Performer<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n
Zasada niehamowania wyobra\u017ani. Z Agnieszk\u0105 Smoczy\u0144sk\u0105 i Kub\u0105 Kijowskim, re\u017cyserk\u0105 i autorem zdj\u0119\u0107 do filmu „C\u00f3rki dancingu” rozmawia Kinga Ga\u0142uszka<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n
Cyfrowa historia kultury filmowej. \u201eKultura atrakcji\u201d: antologia \u017ar\u00f3de\u0142 do badania kina i kultury popularnej na prze\u0142omie XIX i XX wieku<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n
RECENZJA: Najwa\u017cniejsza epoka kina – recenzja ksi\u0105\u017cki „Kino epoki nowofalowej. Historia kina, tom 3” pod red. Tadeusza Lubelskiego, Iwony Sowi\u0144skiej, Rafa\u0142a Syski<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n
RECENZJA: Wszystko o Wandzie – recenzja ksi\u0105\u017cki „Wanda Jakubowska. Od nowa” Moniki Talarczyk-Guba\u0142y<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n
NOTA: Kultura filmowa wsp\u00f3\u0142czesnej \u0141odzi – recenzja ksi\u0105\u017cki „Kultura filmowa wsp\u00f3\u0142czesnej \u0141odzi” pod red. Ewy Ciszewskiej, Konrada Klejsy<\/strong><\/a><\/h4>\n\n\n\n